Mahra değerli, demekti. Gözünden sakınmaktı bir nevi. Boran'ın gözünden sakındığı, kimseye adını bile söylemediği bir sevdalısı vardı. Fakat sevdalısının bundan haberi yoktu. Allah daha fazla onu sınamak istememişti herhalde çünkü sonunda sevdiği kız onun eşi oluyordu. Ama nasıl? Bilmek istiyorsan hemen okumaya başla:) ...................................................................................................................................... Mardin kurgusu seviyorsanız okumaya değer. :)

"Görüyor musun şu toprağı?" Demişti Halil. "O bile kabul etmez seni." İşte öyle bir kindi bu. Yıllar geçse de aradan, yılların aşkı da olsa, Halil tutuyordu kolundan taa köyün dışına kadar savuruyordu Zeynep'i. Zeynep ise güzel sesiyle hep aynı türküyü söylüyordu. Dağda kızıl ot biter İçinde keklik öter Eşkıyadan da beter Uslan be Halil İbrahim

Okul gezisi olarak başlayan gezi,gençlerin kendilerini ölümcül bir oyunda bulmalarıyla şekil değiştirir. Her şeyden habersiz, etrafı ölümcül tuzaklarla ve onları öldürmek isteyen katillerle çevrilmiş bir adaya bırakılan çocuklar, bu adadan kurtulma mücadelesi verirken aynı zamanda da birbirleriyle mücadele ederek hayatta kalmaya çalışırlar. Teker teker bütün sırları ortaya çıkarılan gençler,kendi sırlarını açıklamanın rahatlığını yaşarken diğer kişilerin sırlarının altında ezilirler. "Bu adadaki en büyük tehlike; ne tuzaklar ne de bizi öldürmek için can atan katiller. En büyük tehlike,sırlarımızın hapsolduğu kafesin sonuna kadar açılmış olması!"