1919 İstanbul'unda geçen karanlık bir psikolojik tarih romanı. +18 bir kitaptır, cinayet, işkence, şiddet içerir.

❝SENİ BÜTÜNÜYLE İLAHİ BİR VARLIĞA DÖNÜŞTÜRECEĞİM...❞ İsekai zayıflar için değildir. Özellikle de kendini, dinin her şeyden üstün tutulduğu bir korku oyununun içinde bulduysan... Elián gözlerini açtığında artık oyunu oynayan biri değildi; oyunun bir parçası olmuştu. Üstelik B-sınıfı bir yan karakter olarak - tapınılan tanrıya kurban edilmek kaderi çoktan yazılmıştı. Ama bu kaderi kabullenmeye niyeti yoktu. Hayatta kalabilmesinin tek yolu, rolünü tersine çevirmekti: inancını kanıtlamak, Kilise'nin güvenini kazanmak ve kendisini kurban listesinden silmek. Bunun için önce başrahibin dikkatini çekmeli, güvenini kazanmalıydı. Ama rahibin Elián'a bakışları... ne kadar iltifat gibi görünse de, içinde gizli bir saplantının ve karanlık bir tutkunun varlığını sezdiriyordu. Ne kadar ironik, değil mi? Başkalarına tanrı yolunu öğreten rahip... gerçekte şeytani bir varlıktı. Elián'ın hayatta kalma mücadelesi, bir aşkın ve saplantının gölgesinde şekilleniyor.

Günlerini birbirinin aynısı gibi yaşayan Asaf, bir gece karanlığın içinde yankılanan bir fısıltıyla hayatının yönünü değiştirir. O günden sonra hayatı biraz daha zor ve gizemli geçer. Kanın, nefesime karışmış. Vampir bir hikaye. Bxb kurgu.🌈

Neşeli bir kişi olmasına rağmen dışarıdan soğuk ve durgun bir yapıya sahip olması onu yalnız yapmıştır. Hayatını bilgisayara ait yaşayan Leman Kaya, tam bir yıldır kendini sanal hayat oyununa adamıştır. Ve her şey bu oyunla başlamıştır. Ah pardon her şey bilgisayarın ekranında ansızın çıkan siyah bir ekranla başlamıştır. Birbirinden farklı görevler... Korkutucu derecede verilen cezalar... Tutkunun ve eğlencenin en nirvanası... Ve hepsinin tek bir oyuna ait olması! Leman'ın dahil olmasıyla beş kişinin tek bir amaca yönelmesi... Belki de arkadaşlığın sanaldan ziyada ilk kez gerçek tadına varan Leman için başka bir oyun başlamıştır. Oyuna hoşgeldiniz... Umarım Laptü Kapanına sıkışmazsınız. |Wattpad Platformunda bu isim ve kurgu ile yazılan tek kitaptır.

"Gece yarısı, ayın soluk ışığı ormanın derinliklerine sızarken, rüzgarın fısıldadığı sırlar yankılanıyordu. Lucas kaybolmuş hissettiği bu karanlık dünyada, geçmişinin gölgeleriyle yüzleşmek zorundaydı. Her adımında, ayaklarının altında hışırdayan yapraklar onu kendi gerçeğine daha da yaklaştırıyordu. Bu gece, kaderinin değişeceği bir anın eşiğindeydi. Uzakta, bir melodinin yankıları, onu bilinmeyene çağırıyordu.. Lucas ölümün çocuğu, doğumuyla milyonlar ölen, ölümüyle de milyonlar doğan kehanetin çocuğu, doğduğu gün ailesinin katili, Satoriva gezegeninin ölüm meleği olmuştu. Daha 20 günlükken Satoriva gezegeninden dünya gezegenine sürgün edildi. Kendi gerçekliğinden uzak bir hayat sürdü. Bu hayat ona bağışlanmış mıydı? Yoksa çalınmış mıydı. ? Kendini bulması için uzun yol kat etmesi gerekiyordu. Lucas, bu yola çıktıkça Satoriva'nın her köşesinde farklı ruhlarla karşılaştı. Kimi ona düşman, kimi dost oldu. Ancak hepsinin ortak bir noktası vardı: Lucas'ın doğumuyla birlikte gelen kehanetin ağırlığı. Bu kehanet, onu hem bir lanet hem de bir umut ışığı olarak görüyordu. Her karşılaştığı ruh, onun içindeki gücü hissetti ve ona yol göstermeye çalıştı. hepsi Lucas'ın içindeki karanlığı hissetmişti. Her karşılaşma, ona kendisini daha iyi anlama fırsatı sundu. Düşmanları, onu yok etmek için planlar yaparken, dostları ise ona rehberlik etmeye çalışıyordu. Bu ruhlar, Satoriva'nın geçmişine dair önemli sırları taşıyorlardı. O Mor Yakut'tu, Mistik ve ruhani deneyimleri, zenginliği, iktidarı, gösterişi, hatta şiddet ve cinselliği simgelerdi ama bu Satoriva gezegeni için geçerli değildir. Mor, onlar için lanetti. Lucas bir lanetti, kehanetin çocuğu mutluluk getirmezdi, o ölümün kendisiydi.

+18, cinsellik, suç örgütü. Üç erkeğin arasındaki aşkı, cinselliği, tutkuyu, yası, kederi, şehveti, acıyı ve var olan/olmayan daha birçok duyguyu işliyor. 'Acı çektim ben Ve otursam senin yanına Ve desem usulca: Acı çektim ben işitir misin?'

"Neden peşimden geliyorsun be?" diye bağırdım. Sırt çantamı ona doğru savururken arkamdan sessiz adımlarla beni takip eden ama dikkat çekmekten başka bir işe yaramayan gence oldukça kızgındım. "İzin ver" dedi ve yokuşun aşağısını göstererek devam etti. "Sana eşlik edeyim." Bana cam gözlerini dikmiş bakarken karşı çıkmamamın verdiği yenilgi ile önüme döndüm ve "Sadece yolun sonuna kadar." diye mırıldandım. Yolun sonunda, yokuşun aşağısında dört katlı eski binanın son katı benim evimdi.

İliklerime kadar tek hissettiğim korkuydu. Onun bu sarayda beni arıyor olması tüylerimi diken diken ediyor, düşüncelerimi karıştırıyor, kafamı toparlayamıyordum. Kahretsin! Kendime gelmeliydim. Şimdi ne yapmalıydım? Her şey kontrolüm altında sanıp onunla taşak bile geçmiştim ama nereden bilebilirdim ki benimle bir kedinin bir fare ile oynadığı gibi oynadığını? Düşündükçe ağlayasım geliyordu. Ona yakalanmadan buradan kaçmam gerekiyordu . Uzaklara, çok uzaklara. Onun beni bulamayacağı bir yere gitmeliydim. Acele ile elime aldığım kıyafetleri gelişi güzel sandığa fırlattım. Kaçacağım yerde rahat edebilmek adına tüm mücevherlerimi de sandığa götürecekken onun sesini duydum. "Bensiz bir yere mi gidiyorsun sevgilim?" Beklemediğim ses ile başımdan aşağı kaynar sular döküldü. Hayır, hayır, hayır! Bu zihnimin bir oyunu. Gelemez, buraya gelemez! "Tanrı'm bugünden itibaren bütün hayatımı sana adayacağım, yeter ki bu ses zihnimin oyunu olsun. Lütfen!" Sadece benim duyabileceğim bir ses ile fısıldayarak 20 yıldır inanmadığım Tanrı'ya dua ettim. Nefesimi tuttum ve yavaşcana tedirginlikle arkama doğru baktım. Lanet olsun! O oradaydı. Kapı pervazına yaşlanmış üstü başı kan yüzünde; kazanmanın verdiği gurur ile bana bakıyordu. Darganel Imparatorluğu'nun İmparatoru Balamir bana duyduğu takıntılı aşkı yüzünden bütün her şeyi, benim nefretimi bile göze almış zalim imparator.

Hayatımda duyduğum en şaşırtıcı şeydi belki de.