Όλοι μας κάνουμε βήματα... Άλλοι προς την ζωή και το φως, άλλοι προς το σκοτάδι και το θάνατο... Ανάλογα τις επιλογές μας. Έτσι λένε! Γελάω. Δεν έχουν την παραμικρή ιδέα. Η δική μου ιστορία δεν έχει καλό τέλος. Δεν το επιδίωξα να έχει. Όταν άλλωστε κυνηγάς το σκοτάδι, στο τέλος γίνεσαι ένα με αυτό. Το αποδέχεσαι και αυτό σε αγκαλιάζει. Μόλις μπεις στα μαύρα νερά του και κολυμπήσεις, αρχίζεις να βυθίζεσαι αργά. Δεν υπάρχει σωσίβια λέμβος... Δεν υπάρχει τίποτε εκεί. Εν γνώση μου έκανα ακριβώς τρία βήματα προς τα εκεί. Είναι εύκολο να το κάνεις. Το δύσκολο είναι να βγεις... Μα δεν θέλω. Ο λόγος; Ένας! Ο Μορέτι. Ποιος είναι αυτός; Αυτός που έφερε εξαρχής το σκοτάδι στη ζωή μου. Αυτός που μου πήρε τα πάντα: Τους γονείς μου, την ταυτότητα μου, το σπίτι μου...