"Senden yapmanı istediğim küçük ve basit bir şey daha var Stajyer." Sakin kalmak için derin bir nefes aldım. "Benden daha ne isteyebilirsiniz ki? Tüm gün yapmadığım şey kalmadı. Sizce de artık bu kadarı fazla olmuyor mu?" Sonunda bir tepki vermiş olmamdan memnun olduğunu belli edecek bir ifadeye büründü. Bu sinirlerimi bozarken gözleri üzerimde geziyordu. "Hayır Stajyer bu kadarı yetmez. Yapman gereken bir şey daha var." "Neymiş o?" Bakışları üzerimde gezinmeye devam ederken bir adım yaklaştı. Ondan uzaklaşmak istedim fakat belimden tutup kendine çekerek buna engel oldu. Şaşkınca olduğum yerde kalırken dudaklarıma baktığını fark ettim. Yutkundum. Bir şey söylemek için cesaretimi toplayıp dudaklarımı araladım ama o daha önce davranarak beni şok edecek o cümleyi kurdu. "Çok güzel olmuşsun bugün, bir daha bu kadar güzel olma. Aklım sende kalıyor ve işime odaklanamıyorum, senin yüzünden bugün tüm işlerim aksadı."

"Işıklar sana evinin yolunu gösterecek..." 3391 Kilometre ile başlayan seri Sıfır Kilometre ile devam ediyor! Kilometrelerce öteden birbirini tanımak, sevmek hatta aşık olmak kolaydı... Peki tüm bunlar yan yanayken de kolay olacak mıydı?

''O gün, bana 'Sinemaya gidelim mi?' diye sordu. 3391 kilometre öteden, şehirlerce, denizlerce uzağımdan... Yanımdaki insanlar görmezken beni, o bana imkansız olduğunu bile bile 'Sinemaya gidelim mi?' dedi...'' Aylarca sesini duymadığınız, yüzünü görmediğiniz, dokunmadığınız, kokusunu bilmediğiniz, aynı sokaktan geçme ihtimalinizin dahi olmadığı, asla aynı fotoğrafın içinde bile bulunamayacağınız, sizden kilometrelerce denizlerce adalarca şehirlerce uzakta olan bir insana aşık olur muydunuz? Bunu, kendinize yapar mıydınız? Bu bir mesafe hikayesi! İki insanın, birbirlerini görmeden duymadan aylarca gece gündüz konuştukları ; birbirlerinin en yakını oldukları, ama birbirlerinden en uzakta oldukları, aralarındaki kilometrelere rağmen birbirlerine aşık oldukları bir mesafe hikayesi! Burası bizim gezegenimiz ve burada her şey anını bekler. Burası, bizim 3391 kilometrelik gezegenimiz... - ''Seni görmem için yanımda olmana gerek yok. Ben seni gözlerim kapalıyken de görebiliyorum. Zaten ben seni sadece gözlerim kapalıyken görebiliyorum...''

İnsan çoğu zaman kaybeder,çoğu zaman kazanır. İyi bir hayata ya da kötü bir hayata sahip olmak bizim elimizde. Ben Luna ailem ve ailem kadar sevdiğim arkadaşım Mine'nin abisini seviyorum, ona anonim olacağım.

"Yıldızlar bizim umut ışığımız, yıldızlar ne zaman sonsuza kadar sönerse o zaman bizde söneriz. Çünkü, biz birbirimizi yıldızların altında bulduk..." Bir trafik kazası sonucu babasını kaybeden ve annesi tarafından terk edilen, acılar içinde büyüyen Asya, babasının ölümüne dayanamayıp hastanenin terasından intahara kalkışır. Tam o an yıldızların altında, Asya'yı kurtaran ve artık diğer yarısı olan Ayaz, Asya ile birlikte yeni bir aşka, hüzüne, intikama ve acıya yelken açarlar. Asya ve Ayaz'ın hikayesine hoş geldiniz... Bu hikayeyi okuyanlar ve okumayanlar, yıldızlar sizin için sonsuza kadar parlasın...

Sessizlik. Yalnız kalmak istediğimi söylemiştim sadece ona. Sadece sessiz olmasını! Neden dediğimde susmadın? Şimdi yoksun. Bu senin tercihindi!

|Tamamlandı-Düzenlendi| Aşkım Gece, babasının ve annesinin bulaştığı adamlar yüzünden ailesinden koparılan bir kız. Yıllar sonra bulunuyor. Üner ailesi, kızlarının acısıyla yaşamaya devam etmiş bir aile. Tekrardan mutlu olmak istiyorlar, kızlarıyla birlikte.

|Tamamlandı| Kim derdi ki ekmek sırası beklerken kafasına fırıncı küreğiyle vurduğun fırıncıya aşık olacaksın? Oldum. Pişman mıyım peki? Zannetmiyorum...

Tanrı yoktu, kader yoktu, aşk yoktu. Kadın, hiç inanmamıştı onu koruyan bir varlığın olduğuna. Kadın, inanmak istememişti kader boyunduruğu altında aslında özgür olmadığına. Kadın, hiç bilmemişti aşk duygusunu. Hayat ona bir şans vermemişti yaşaması için. Tanrı, belki vardı, belki yoktu ama kadın bir şeyden emindi, Tanrı varsa yarattıklarını çoktan unutmuştu. "Hiç hayatınızdaki her şeyin elinizden kayıp gittiğini hissettiniz mi? Her şey gözünüzün önünde yok olurken hiçbir şey yapamamanın acısını çektiniz mi? Hiç tırnaklarınıza kazıya kazıya çıktığınız o merdiven basamaklarından bir anda 'sıfırıncı basamak'a düştünüz mü?" (Kısa bir kurgudur)