Final oldu, tamamlandı. ❝Bir düş, bin ağıt.❞ Marin Alakan çok küçük yaşlardayken doğduğu topraklardan ayrılmak zorunda kalmıştır. Babası, kaderin sancılı ağlarının önüne geçmek için yıllarca kızının doğup büyüdüğü Mardin'e gelmesini yasaklar ve İstanbul'da herkesten gizli bir hayat sürmesini sağlar. Marin, abisinin yaptığı bir hata yüzünden kendini tekrardan doğduğu topraklarda bulduğunda ise artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktır. Eski adıyla Karan Ağa olan kitaptır.

Kusursuz görünen ailelerin ihtişamlı maskelerinin ardında gizlenen karanlık sırlar, sessizlikle mühürlenmişti ve göründüğünden çok daha ağırdı. O da en az onlar kadar dibe batacaktı. Başka biriymiş gibi davranmak, Leyal'in tek çıkış yoluydu ve bu dünyaya adım attığı anda İlay olmak zorundaydı. Artık yalan sadece ağzına değil, tüm benliğine yuva yapacaktı. Gerçeklerin su üstüne çıkmasına dek ne kadar yalan söyleyebilirdi? "Ben sözlerin tutulmamasına ve yarı yolda bırakılmaya alışkındım. İnsanların yalanları doğruymuş gibi kamufle edip gizlemesine, gülümseyip arkamdan konuşulmasına alışkındım. Sevdiklerini söylemelerine ama tamamen uçkurları uğruna kullanmalarına alışkındım. Gidenin gelmemesine alışkındım."

HAFIZANI KAYBEDERSEN DÜŞMANINA AŞIK OLABİLİR MİSİN? Kazadan sonra teyzemin yanına taşınırken planım; üniversiteye devam etmek, ressam olmak ve ailemin anısını onurlandırmaktı. Yani en azından her şey mahvolana kadarki plan buydu. Ta ki 'o' gelene kadar. Geçmişimden gelen gizemli bir yabancı işleri karıştırana dek. Şimdi, her şey değişti. Müthiş güzel bir hayattan koparılıp zift kokan diyarlara sürüldüm sanki. Sırlarla dolu Aram Alevhan, gerçekleri fısıldarken kendi karanlığına çekti beni. Benim anılarım o karanlığın dibinde zincirlere vurulmuş, kilitli. Artık ne arkadaşlarıma ne de teyzeme güvenebilirim. Aynadaki aksime bile güvenemiyorum çünkü gördüğüm kişiyi tanımıyorum. Bu gözler bir yabancının gözleri sanki. Ben gerçekten sandığım kişi miyim? Sahi en eski anım ne benim? Peki Aram, o benim neyim? Düşmanım mı? Peki neden düşman olduğunu hatırlamıyorsam ona aşık olabilir miyim?

Annesi ve babasının gizemli ölümüyle beraber üvey annesiyle yaşamak zorunda kalan Mayıs'ın hayatı bundan sonra karmakarışık bir hâl alacaktır. Her şey üvey annesinin Mayıs'ı ıssız ve gizemli bir yatılı okula vermesiyle başlar... Mayıs başına neler geleceğinden habersizdir. Okuldakilerin tuhaf davranışları göz ardı edilebilecek derecede değildir. Okuldakilarin bu tuhaf davranışlarına anlam vermeye çalışan Mayıs kendisinde bir tuhaflık sezer. O, normalden daha da güçlüdür... Ayrıca Mayıs bu kafa karışıklığıyla tuhaf okulun sırrını öğrenmeye çalışırken kendisini bir aşk çıkmazının içerisinde bulacağından habersizdir. Tehlikenin kaynağı olan bu okulda kime güvenebilir ki? Okulun sırrını öğrendiğinde ise yüzüne vuran gerçeklerle savaşabilecek kadar güçlü mü? ..... !!Fantastik ve aşkın kol gezdiği bir kurguyla karşınızdayım!! ***** Yüzüme siper ettiğim kollarımı indirdim ve net bir şekilde olanları gördüm. Kahve kurt gri kurdu adeta parçalamıştı. Ona baktığımı hissetmiş olacak ki bakışlarını bana çevirdi. Ağzından damlayan kanlar onu çok ürkütücü gösteriyordu. Yavaşça bana doğru gelmeye başladığında ne yapacağımı bilemedim. Önümde durdu ve parlak turuncu gözlerini gözlerime kenetledi. Hiçbir şey yapmadan bana bakıyordu. Bir şey yapmadığını anladığımda yavaşça yere eğildim. Gözlerini gözlerimden ayırmıyordu. Yavaşça sağ elimi kaldırdım ve tüylerine dokundum. Onunla temas ettiğimde gözlerini kapattı ve başını hafifçe yana doğru yatırdı. Dudaklarımda bir tebessüm oluşurken yavaşça başını okşamaya başladım. Her ne kadar kanlar onu korkunç gösterse de şu an sevimli duruyordu. Boğazından mırıltılar çıkarttığında gülümsemem genişledi. Sevimli kurt...