Çözdüm her şey çok basit Denize doğru üç beş dakika yeter.. Derdimi anlatmaya Zaten çoğu şeyi değmez çok konuşmaya Denize doğru... Denize doğru... Düşlerimde bile kaçtım denize doğru..

Daha 17 one shot hikayeler. >Hikayelerde devamlılık esas değildir.

çocukluk arkadaşı olan aras ve leyla, birbirlerinin uzun zamandır konuştukları anonim hesap olduklarından habersizlerdir.

Aras'ın hayatı, yıllar önce iz bırakmadan kaybolan kardeşi Demir'e dair tek bir ipucunun peşine düşmesiyle tamamen değişir. Bu izler onu, Teoman'ın kurduğu otoritenin gölgesinde yaşayan Bodrum'a sürükler. Burası, herkesin bir maske taktığı ve gerçeklerin en derin kuyularda saklandığı bir yerdir. Kendi içsel fırtınalarıyla boğuşan Deniz, Aras'ın bu tehlikeli arayışındaki tek dayanağı olurken, Teoman ile aralarında başlayan gerilimli çekişme kasabanın dengelerini yerinden oynatır. Aras için bu sadece kardeşini bulma çabası değil; köklü sırların üzerine giderek geçmişin hesaplarını kapatma yolculuğudur. İzleri takip edenler, gerçeğin bedelini ödemeye hazır olmalı.

Romcom tadında... Bodruma, babaannesinin yanına taşınan Aras ve Teoman hayatlarının en güzel dönemlerini, arkadaşlıklarını, en önemlisi de.... Gerçek aşkı bulacaklarından bir hayli habersizdi.

Aras bir gece gelen bir mesaj ve fotoğraf hayatını değiştiriyor. Bodrum da yeni bir hayat yeni bir aşka yelken açacağından bir haber Bodrum'a doğru yola çıkması ile başlıyor. Bu süreçte Leyla ile başından geçenleri göreceğiz.

leyla eğlencesine baktırdığı falda okula yeni gelen arasın çıkmasını tahmin etmiyordu

On bir yıl önce, o kapkara kazanın enkazında sadece bir aile ölmedi; bir çocuk, kardeşinin elini o boşlukta kaybetti. ​Aras için İstanbul, on bir yıldır sokak sokak çekilen bir tespih, her köşe başında aranan bir çehreydi. Genç bir ömrün tüm sabahları, gri bir yurdun ranzalarında, o küçük elin sıcaklığını unutmamak için edilen yeminlerle geçti. ​Ta ki o tekinsiz, adsız mektup yatağına düşene dek... ​Şimdi arkada bırakılan koskoca bir şehir, avuçta sımsıkı tutulan bir parça kağıt ve İstanbul'un gri ayazından, Ege'nin o kör edici, beyaz evlerine uzanan amansız bir sızı. ​"Dalgalar onu güneye fırlattı, Aras. Beyaz evlerin gölgesine bak." ​Bir abinin kefaret yürüyüşü başlıyor. Geçmişin susturulan çığlığı, begonvillerin ardında bekliyordu.

Mabelgreen hesabını kaybettiğim için devamı burada yayınlanacaktır.

DAHA 17