1950'ler Türkiye'sinde, dünyaları isteyen bir genç kızın öyküsü. Nermin K. Arıkan, Galata Köprüsü'nde yaşamına son vermek istediği soğuk bir İstanbul gecesinde, daha evvel hiç tesadüf etmediği zengin, hoş bir kadınla karşılaşır. Kadın ona mani olmayı başarmanın bir yolunu bulur ve onu Üsküdar'daki köşküne davet eder. Gece boyu, aralarındaki çekinceye rağmen dertleşirler. Ancak Nermin, kadının köşkünde uykuya daldığı an korkunç bir gerçekle yüzleşir. Nermin birdenbire 1950'lerin Ankara'sına, hayallerini gerçekleştirmek üzere İstanbul'a kaçma hayalleri kuran 17 yaşındaki Rehiye Ağaçlıtepe'nin hayatına uyanır. O, Rehiye'dir. Ve yaşamı, en başından beri Rehiye'nin geleceği gördüğünü sandığı korkulu kâbuslarından başka bir şey değildir.

O kadar yüksek sesle bağırıyordu ki, olaya el atmam gerektiğini hissettim. Bağıran adamın omzunda bulunan üç tane yıldızdan, yüzbaşı olduğunu anlamam uzun sürmemişti. Hemen arkasında durarak, en sert sesimle konuştum. "Sesinizi biraz alçaltabilir misiniz, yüzbaşı?" Soğuk ve mesafeli sesimi duyan bütün askerlerin kafası aynı anda bana dönerken, o da yavaş yavaş bana çevirdi yüzünü. Siyah kavisli kaşlarını olabildiğince çatarak, ateş saçan gözlerini gözlerime dikti. "Sen kimsin?" Yutkundum ve sakin bir biçimde konuştum. "Kim olduğumun bir önemi yok. Askeriyedesiniz ve sesinizin tonunu nerede olduğunuzu kavrayarak, alçaltmanız gerekiyor." Sinir bozucu bir şekilde sırıttı ve alay edercesine konuştu. "Benim kim olduğumu kavrayamayan sen mi söylüyorsun bunu bana? Kimsin sen, adını söyle!" Sonlara doğru iyice yükselen sesine sadece gülümsedim. Avcumun içindeki kimliği yüzbaşının gözüne sokarcasına yüzüne doğru uzatarak, konuştum. "Cumhuriyet Savcısı Şahver Doğaner. Başka sorunuz var mı yüzbaşı?" 🇹🇷 Şahver & Ali Oğuz Savcı & Asker kurgusudur. Tüm hakları saklıdır. Herhangi bir çalma olayında gerekli hukukî işlemler başlatılacaktır. #hukuk kategorisinde 9. (10.12.22) #türkaskeri kategorisinde 8. (11.12.22) #hakim kategorisinde 4. (15.12.22) #hukuk kategorisinde 4. (15.12.22) #diyarbakır kategorisinde 9. (18.12.22) #türkaskeri kategorisinde 6. (18.12.22) #savcı kategorisinde 15. (22.12.22) #türkiye kategorisinde 55. (22.12.22) #adalet kategorisinde 7. (27.12.22) #hukuk kategorisinde 4. (29.01.23) #adalet kategorisinde 2. (29.01.23) #adalet kategorisinde 1. (09.02.23) #türkaskeri kategorisinde 1. (09.02.23) #hukuk kategorisinde 2. (09.02.23)

Ortaokul arkadaşlarıyla ve aynı zamanda platonik olduğu çocukla yıllar sonra 28 yaşında Esir tutulduğu kampta karşılaşan bir Yüzbaşı Aden Özdemir Ama adenin bilemediği şeyler vardı bunlar neydi??

MELİH ARSLAN Yok edici olarak programlandırılan kimsesiz bir adamın hayat öyküsü. Bir yavru Ceylan'a ömür adamasıyla değişti her şey. Önce yüreği sonra tüm benliği değişti ama değişen her şeyi elinden alındı. Bir yüreğe iki sevgi sığmaz dendi ve o vatanını seçti. Vatanının başkenti ise o Ceylan'ın gözleriydi.

Bige bataklıkta çıkmış lotus'du her şeye rağmen asla umudu bitmeyen biriydi ama bu umutun arkasında bile umutsuzluk vardı bige her şeyi tiye alan biriydi herkes bige veznadarı bataklıkta açan lotus sansada bige bataklığın ta kendisiydi lotus saflığı ile anılan bir çiçekti bige ise tam tersi Bige veznadar 5 kişilik bir örgütün lideriydi bir mafia için çalışan bir örgütü, bige veznadar yakında bu mafyanın lideri olacaktı bu mafyanın gizli bir ortağı vardı ve bu ortakta en az bige kadar güçlüydü bu ortak Savaş bayetikin'di Savaş bütün siyah gülerin arasında açmış bir beyaz güldü savaş baytekin bütün mafyalar gibi o da sinir hastası bir mafyaydı ama o baytekinlerin beyaz gülüydü fakat beyaz güller doğruluk ve masumiyeti yansıtırdı savaş ise tam tersi Savaş baytekinin 4 kişilik bir örgütün lideriydi bir mafia için çalışan bir örgütü savaş baytekin yakında bu mafayanın lideri olacaktı bu mafyanın gizli bir ortağı vardı ve bu ortakta en az savaş kadar güçlüydü bu ortak Bige veznadar'dı 'ne zaman öldün ' '41 Eylül, 41 Eylülde öldüm'

MAHALLE İnsanın hayatında kimi anlar vardı ki, bir dönüm noktası ya da sıfırdan başlangıcı olabilirdi kişinin. Tek bir durum, tek bir mekan ya da tek bir insan yeterdi. Ve tek bir duygu. Kızgınlık olabilirdi, kırgınlık belki de. Kimi zaman mutluluk seni sıfırdan, yeni bir insan etmeye yeterdi. Fakat en çok aşk, dönüm noktası olabilirdi bir insanın. Nefretle başlamış, bir aşk. "Senin aklınla bir daha kuyuya inersem o kuyuda öleyim inşallah!" tek bir nefeslik kadar susup devam etti sonra. "Bula bula boynunda zincirle gezen sokak köpeğini mi buldun bana?" Tibet durdu. Adımları bir bıçağa rastlamış gibi kesilirken göğsünü yoklayan o kırgınlıkla henüz yeni tanışıyordu. "Tutku! Tutku! Tutku! Ne var? Adımı mı ezberliyorsunuz?!" dediğini işitti. Adının Tutku olduğunu ancak öğrendiği kız ondan gittikçe uzaklaşırken, son bir kulakla, zorlukla duydu sesini. "Bir daha bana boğazında zincirli bir köpeği layık görecek olursan, eve gelmeden önce bir barınağa uğrayıp sana köpek alacağım."

🇹🇷 Mavilikleri dolmuştu. "Çocukluğumdaki en güzel olan şeyi neden bana hatırlatmadın?" Yutkunamadım. "Cemre..." Bir anda bağırdı ve ağlamaya başladı. "Neden bana söylemedin!? Neden bana hatırlatmadın!?" Daha çok ağlamaya başladı. "Seni unutmamaya çalıştım. O yeşilliklerini, saçlarını, sesini..." Burnunu çekti. Bir göz yaşı daha düştü maviliklerinden. Onun her bir göz yaşı benim içimde yangın başlatıyordu. Bu sefer fısıltı ile konuştu. "Özür dilerim seni unuttuğum için." (04.09.23📝)

Arya Gece Benan bordo bere olduğundan bu yana sergilediği başarıları ile bilinir. TSK'da bir süre askerlik yaptıktan sonra bordo bereliğe atanmaya hak kazanır. Tabii onca zorlu göreve ve daha sayamayacağımız kadar oldukça zorlu eğitimi 1.lik ile tamamlamıştır. Böylece harp okulunda Arya'yı tanımayan yoktur. Zaten hakkında tek bilinen bilgi de birinci ismidir. Üstleri dışında kimse rütbesi dahil hiçbir bilgisini bulamaz.

'Ey Türk gençliği! Birinci vazifen; Türk istiklalini, Türk cumhuriyetini, ilelebet muhafaza ve müdafaa etmektir. Mevcudiyetinin ve istikbalinin yegâne temeli budur. Bu temel, senin en kıymetli hazinendir.' Doğdum, çocuk oldum, büyüdüm; bedenim değişti, yaşım değişti ama içimde ki vatan sevgisi azalmak yerine katlanarak arttı. Babam dedi; 'Rahat nefes alıyorsan bunu vatanımıza borçluyuz.' Bana da dört elle sarılmak düştü. Aldığım her nefeste babamın sözleri aklıma geldiği için kendime en büyük görevi, bana kucak açan vatanıma borç bilerek; yaşamımı ona göre şekillendirdim. Hepimiz insanız, hepimiz Türk'üz. Meslek, din hiç önemli değil benim davam vatanımı korumak. Ben Mehru Saygın, hayır ben Cumhuriyet Savcısı Mehru Saygın. Benimle aldığın nefeslerinin hakkını vermek için savaşmaya ne dersin? • Tüm hakları rüyalarımda ve Mehru'nun satırlarında saklıdır. kapak tasarımı; @hayalliruzgarlar