Arif sözlerine devam ederken masadan telefonunu aldı. Tekrar telefonuna dönmeden önce bana bakarak konuşmasını sürdürdü A:Ben deli değilim. Sırtını koltuğa yaslayıp telefonuna bakmaya devam etti. Sinir katsayım artmıştı ama bunu belli edemezdim. T:Buraya yalnızca deliler gelmiyor T:Hattâ hiç deli gelmiyor Arif bey.

"Üzerimde gezin de kokun bana sinsin bebeğim."

M:evinde kalıyorum diye sana aşık olmuyorum A:melek sen beni öptün ya hani

... Masamızdaki 2 dakikalık sessizlikten sonra İkra bana doğru eğildi. Az önce gittikleri masayı işaret edip "bak Musti'nin yeğeni teşrif etmiş" dedi. Bakıp da tanıyamadığım çocuk meğersem 2 saat önce dedikodusunu yaptığımız kişiydi. İ:Adı Arif Efe'ymiş bu arada Kafamı ona çevirdiğim gibi göz ucuyla bana baktığını görünce hemen önüme döndüm ...