Ik zie Nordine beschamend naar me kijken, hij had duidelijk niet verwacht mij te zien met een zak wapens bij de deuropening. Pijnlijk, deze blik. Hij heeft door dat ik de situatie weet en geen andere keus heb. Waarschijnlijk dacht hij Amina te zien toen hij hier naartoe reed. Ik overhandig hem de zak en hij knipoogt snel. Hij loopt terug naar de auto en rijd met volle gas weg. Ik sluit de deur achter me en loop naar de woonkamer. 'Dat was Nordine.' Ik kijk Amina aan. Amina begint te glimlachen. Niks mag gekopieerd worden, ik heb veel moeite in dit verhaal gestopt. Als ik zie dat iets is overgenomen zitten daar gevolgen aan vast. Veel lees plezier ! ❤️

"Malak..." Zijn stem is zacht, bijna fluisterend, maar er zit iets onder. Iets onvermijdelijks. "Ik ben dit huwelijksspel zat." Hij stapt naar voren, langzaam, alsof elke centimeter die hij dichterbij komt de lucht zwaarder maakt. Zijn ogen blijven op de hare gericht, onbewogen maar brandend vanbinnen. Dan, zonder haar los te laten met zijn blik, legt hij zijn voorhoofd tegen het hare. Zijn adem is warm, zijn neus schuurt zacht langs de hare. Malak voelt hoe haar hartslag in haar keel klopt. De tranen prikken in haar ogen voordat ze het zelf doorheeft. "Wat... wat voor spel?" stottert ze, haar stem breekt. Ze weet niet meer welke woorden ze wilde zeggen of waarom ze überhaupt nog iets wilde zeggen. Dan gebeurt het. Zijn lippen vinden de hare. Zacht, maar vastberaden. Alsof hij de grens tussen hen in één adem besluit te doorbreken. Voor een paar seconden geeft ze zich over, haar hoofd leeg, haar lichaam gevangen in die ene aanraking. Dan duwt ze hem abrupt weg, haar vingers trillend op zijn borst. Haar adem gaat snel. Ze haalt diep adem, probeert haar stem te vinden. "Zei ik je niet," zegt ze langzaam, met een trillende ondertoon, "dat je nooit een vrouw moet zoenen waar je geen gevoelens voor hebt?" Zijn mondhoeken trekken nauwelijks merkbaar omhoog. Hij pakt haar pols, trekt haar met een ruk weer naar zich toe. Zijn andere hand glijdt naar haar kaak, houdt haar stevig vast. Voordat ze zich kan verzetten, voelt ze opnieuw zijn lippen op de hare, harder dit keer, intenser. Zijn vingers drukken zacht in haar huid, zijn adem vermengt zich met de hare. Wat betekent dit? Houdt hij ook van haar, net zoals zij van hem houdt? ✔️ Al mijn ficties, inclusief de korte verhalen en gedichten, zijn van mij✔️

Lina een bescheiden meid, was in staat om alles te doen voor haar geliefden, zo ook haar vader die de gevangenis is beland. -

𝐸𝑡 𝑚𝑎𝑙𝑔𝑟𝑒́ 𝑡𝑜𝑢𝑡.. 𝑗𝑒 𝑡𝑒 𝑟𝑒𝑚𝑒𝑟𝑐𝑖𝑒, 𝑐𝑎𝑟 𝑠𝑖 𝑗𝑒 𝑛𝑒 𝑡'𝑎𝑣𝑎𝑖𝑠 𝑝𝑎𝑠 𝑟𝑒𝑛𝑐𝑜𝑛𝑡𝑟𝑒́ 𝑐𝑒 𝑗𝑜𝑢𝑟 𝑙𝑎̀.. 𝑗𝑒 𝑛𝑒 𝑠𝑒𝑟𝑎𝑖𝑠 𝑝𝑎𝑠 𝑑𝑒𝑣𝑒𝑛𝑢𝑒 𝑐𝑒𝑙𝑙𝑒 𝑞𝑢𝑒 𝑗𝑒 𝑠𝑢𝑖𝑠 𝑎𝑢𝑗𝑜𝑢𝑟𝑑'𝘩𝑢𝑖..

Ze is nieuw in de stad. Hij kijkt naar haar alsof ze van hem is. Ze probeert afstand te houden. Maar sommige blikken zijn moeilijker te ontwijken dan kogels. En Ilias? Die heeft al besloten dat ze van hém is.

Quand la pauvreté mène à une vie que l'on aurait voulu éviter . . . PAS DE PUB ❌ Aucun plagiat ne sera toléré .

Ze heeft maar 1 doel voor haar ogen. 1 belofte die ze moet nakomen en die zal ze. Na het overlijden van haar moeder staat de 24-jarige Intissar Kasmi er helemaal alleen voor. Ze moet zorgen voor haar kleinere broertje en focust zich met de volle 100% op haar werk. Ze neemt de werk van haar moeder over. Alsof het zware verlies niet erg genoeg was komen er nog meer tegenslagen.. ze ontdekt het zware verleden van haar moeder die algauw een groot deel van haar toekomst zou kunnen bepalen. Privé heeft ze het zwaar genoeg. Maar wat nou als ze een getuige word van een vecht-partij? geschrokken laat Intissar haar telefoon vallen ''wie ben jij'' vraagt ze trillend, woest pakt hij haar telefoon waarna hij die op de grond gooit en erover heen loopt ''ik ben iemand die je niet wilt leren kenen" zegt zijn emotieloze, kille stem. Dit is het leven van Intissar Kasmi... Begonnen: 30-06-2020 Geëindigd: ❌ KOPIËREN IS BLOK+MELDEN BIJ WATTPAD❌ Xx Schrijfster_HXL

"Vous ne méritez pas quelqu'un qui revient, vous méritez quelqu'un qui ne part jamais." DISCLAIMER ❗️ Ceci est une chronique fictif inspirée de faits réel et d'autres chroniques que j'ai lu il y'a très longtemps donc je ne serrais pas vous donnez les noms,Désolé les filles! IMPORTANT ‼️ Je précise bien que c'est une chronique fictif inspirée de fait réel pour ne pas avoir de problèmes comme quoi j'ai menti ou quoi,l'histoire est inventée et inspirée de certains événements que mon entourage ou moi même ont vécu. Sur ce,Bonne lecture et qu'Allah vous préserves mes sœurs 🤍

« Y'a eu des bons moments mais beaucoup moins qu'ceux noirs » Chronique réelle avec des passages fictifs.

On aime par envie, on hais par dépit, on prend du recule sûrement par peur de regretter, sans savoir qu'entre nous la rancune n'est pas prête d'être enterrée. L'apparence est un effet de mode, la vengeance un effet d'ordre. Encaisser ou détruire. À toi de faire ton choix.