⚠️TW: ta książka zawiera treści dotyczące ED, próby s. i ataków paniki. Jeśli jesteś osobą wrażliwą lub takie treści Cię triggerują to proszę, zrezygnuj z czytania. Ophelia jest chłodno kalkulującą Ślizgonką, a przynajmniej tak mogłoby się wydawać na pierwszy rzut oka. Dziewczyna ma jednak marzenia, na których drodze stoją dziedzictwo rodziny, wojna i oczekiwania wobec samej siebie. Phel jednak nieoczekiwanie znajduje pocieszenie u pewnego Gryfona, a przejściowe jak mogłoby się wydawać zauroczenie przechodzi w miłość pełną cierni, bólu i strachu. George jednak wie, że Ophelia jest tego warta. Piszę tą książkę z moją najlepszą psiapsi <333

Szesnastolatka, która przez swoje wybryki trafia do Hogwartu. Zbuntowana, skrzywdzona przez życie, odnajduje w nowej szkole szczęście. Czy sen, który dręczy ją w nocy może okazać się prawdą?

Teodor Nott cenił sobie samotność. Był postrzegany jako indywidualista, który spoglądał na wszystkich z góry. Nie przywiązywał się do ludzi, nie szukał przyjaźni, ani uznania. Rosemary Fernsby ceniła sobie dobrą zabawę. Była postrzegana jako osoba wyjątkowo towarzyska, która potrafiła zjednywać sobie innych. Wnikliwość i szczerość były cechami, które najlepiej ją opisywały, chociaż według Teodora były to upierdliwość i arogancja.

" - Możesz się odsunąć? - wolała trzymać go na dystans. - Nie uciekaj ode mnie, Granger. - Ja przecież nie uciekam... - nieco się speszyła, co usilnie chciała przed nim ukryć. - Uciekasz, a to mnie jeszcze bardziej zachęca do zrobienia z tobą rzeczy, o których nawet sobie nie śniłaś." ___ Twój Cień { Dramione } to opowieść powojenna, w której króluje: romantyzm, humor oraz dramat. Dwójka uczniów kończących ostatni rok w odbudowanych murach Hogwartu zostaje prefektami naczelnymi. Czy mimo dzielących ich różnic mają szansę dojść do porozumienia? Sprawy komplikują się, gdy jedno z nich zostaje uwikłane w morderstwo. Status: ZAKOŃCZONE ___ Jestem kompletną amatorką i jest to moje pierwsze opowiadanie, przez co mimo starań, wciąż zdarza mi się popełnić jakiś błąd, dlatego proszę o wyrozumiałość :) (ROZDZIAŁY W TRAKCIE KPREKTY) Publikacja na blogu została wstrzymana do czasu poprawienia rozdziałów. https://twojcien.blogspot.com/

Nikt nie widział mojego bólu, nie wiedział, że płakałam po nocach na Wieży Astronomicznej. Nikt mnie nie znał, nie wiedział kim byłam, przez ciągłe ukrywanie emocji. A dlaczego? Bo nie chciałam, żeby wiedzieli. Tak, maska obojętności na stałe zagościła na mej twarzy, posługiwałam się nią lepiej niż wielu znakomitych czarodziei. Stałam po środku całego świata, jak mrówka w centrum wielkiego miasta, niezauważona przez nikogo, zdeptana przez ogrom problemów. Krzyczałam, lecz ktoś zatykał mi usta, nie pozwalał powiedzieć prawdy. Milczałam. Do czasu... Znalazł się jeden, uparty jak osioł, świnia, a jednak tak przekonujący. Rozumiałam go, próbowałam nie zgubić nas obojga. Pamiętam to metaliczne, przeszywające spojrzenie, te lśniące tęczówki, kosmyki platynowych włosów, opadające na blade czoło. Natomiast tylko jedno mam przed oczyma. Nigdy nie wyzbędę się jego niskiego głosu, gdy pierwszy i ostatni raz wypowiedział moje imię.

Historia Estell Riddle, dziewczyny o nie spotykanych od dawna umiejętnościach. Siostra, córka, a także potężna osoba z groźnymi, dla niektórych, planami na przyszłość. Dziewczyna, której serce spowija mrok. Odkrywając mroczną siebie pokazuje na co ją stać. Jak Estell wykorzysta dary, dane jej przez los? Jak daleko posunie się główna bohaterka, aby osiągnąć swój cel? Ile będzie gotowa stracić i odrzucić, aby osiągnąć sukces? Jak bardzo czarna magia zawróci jej w głowie? Czy pragnie władzy? Jak bardzo ambicje zawrócą jej w głowie? Jedyne co wiadomo to to, że każdy na pewno kiedyś o niej usłyszy i to wiele razy. "-Witam w nowym roku. Zanim zacznie się uczta, zostaną przydzieleni nowi uczniowie.- powiedział Dumbledore, a jeszcze chwilę temu zamknięte drzwi, otworzyły się. Do Wielkiej Sali weszli pierwszoroczni, a na samym końcu szedł X. Ciężko mi było powstrzymać śmiech, gdyż jako 14-latek wyglądał poprostu śmiesznie wśród tych dość niskich 11 latków. " " -Czyli można powiedzieć, że jesteś księżniczką tego... Mmmm... Miejsca?- rzekł chlopak, nie wiedząc jakiego słowa użyć. - Jak już ktoś to powie. To mówi, że jestem księżniczką Slytherin'u. - odrzekłam - Wsumie to nawet lepiej brzmi.[...]" Z góry przepraszam za moje błędy ortograficzne, interpunkcyjne czy też inne. Miłego czytania! 💖

"Nie mógł nic na to poradzić. Gubił się w jej spojrzeniu. To było silniejsze od niego."

Zakończenie wojny rozpoczęło okres wielkich zmian, a do najważniejszej z nich można zaliczyć wprowadzenie do czarodziejskiego świata mugolskiej technologii. Tym właśnie sposobem kolejny rok w Hogwarcie został rozpoczęty nie tylko z nowymi kociołkami, różdżkami i księgami, ale również telefonami komórkowymi. Jednak, czy nie każda dziewczyna marzy o tajemniczym nieznajomym, którego przypadkowa wiadomość mogłaby przerodzić się w coś poważnego? No, chyba że tą dziewczyną jest Hermiona Granger, a w roli tajemniczego nieznajomego możemy spodziewać się Draco Malfoya, którzy nie mają pojęcia kto znajduje się po drugiej stronie ekranu.

Niefortunny szlaban sprawia, że Quinn Ewell - czarownica półkrwi zaczyna inaczej postrzegać Draco Malfoya - czarodzieja, który zdawał się być największym dupkiem w całej szkole. Gdy ta dwójka - po wielu perypetiach - zaczyna łapać nić porozumienia i wydawać by się mogło, że czeka ich szczęśliwe zakończenie, wybucha wielka wojna, w której oboje będą musieli dokonać trudnych wyborów. Czy Draco wybierze miłość? I co Quinn zrobi gdy na jej drodze pojawi się przystojny rudzielec? Czy Draco i Quinn odnajdą w końcu swoje „długo i szczęśliwie"? Odpowiedzi na te i wiele innych pytań poznasz w tej historii. Zostań ze mną ma także swój oficjalny soundtrack na Spotify: https://open.spotify.com/playlist/1APLu7MRNaCefWg9FLoftr

Draco Malfoy nigdy nie był idealny. Czegoś w nim ciągle brakowało. Jakiejś drobnej rzeczy, której nikt nie potrafił odnaleźć. Czy Draco wiedział o swoim braku? Nie umiem powiedzieć. Ale myślę, że uświadomił go sobie na końcu. Dopiero na samym końcu. Dopiero, gdy ją stracił i to nie pierwszy raz. Gdy przez jego własne czyny, ona po prostu odeszła. Odeszła i zostawiła po sobie jedynie poczucie straty. Myślę, że to właśnie ona szeptała mu do ucha rzeczy, których Draco sam o sobie nie wiedział. Rzeczy, o których nie miał pojęcia, póki mu ich nie podsunęła pod nos wstrętna samotność. A jej szept był głośny. Rozbrzmiewał w Draco głośnych echem, ponieważ już teraz, jego wnętrze było kompletnie puste. ⁂ Wierzysz w miłość?-zapytał Malfoy, patrząc w gwiaździste niebo. -Albo w to, że ludzie są sobie zapisani w gwiazdach? -Wierzę-odparłam, czując, jak moje serce, bije coraz szybciej. -Wierzę w miłość, bo właśnie ona umyka logice. Jest niezależna od rozumu, prawdy i rzeczywistości, sprawia, że nie trzeba myśleć. -A ty?-odbiłam jego pytanie. -Wierzysz w miłość? -Wiesz co.. chyba właśnie zaczynam..-odparł w końcu, zatrzymując na mnie swój wzrok. ⁂ Co ty ze mną robisz!?-warknął, odpychając mnie od siebie. -Co niby robię? -Sprawiasz, że czuję..-fuknął, chowając twarz w dłoniach. -Doprowadzasz mnie do szału i gdy tylko jesteś obok, zaczynam zachowywać się inaczej, jak nie ja. -Niszczysz mnie.. Przez twoją obecność zależy mi. Bardziej, niż powinno. Nie chcę tego. Nie chcę czuć, bo wtedy jest łatwiej. Przez ciebie mam wielki mętlik. I to wszystko twoja wina, bo to ty tak na mnie działasz. Przez ciebie jestem ludzki i uczuciowy. Od pierwszego dnia zaczynałaś burzyć to, co wokół siebie zbudowałem i z czego byłem zadowolony. Niszczysz naprawdę wszystko, a ja ci na to kurwa pozwalam. ⚠️zawiera wulgaryzmy, przemoc, używki, sceny seksualne