"Karanlıkta kalınca gözlerini sımsıkı yumardı çünkü kendi yarattığı karanlık, maruz kaldığı karanlıktan daha vicdanlı gelirdi." 21 Ağustos 2005. Saat 02.53 Sadece eğlenmek için beş arkadaş yola çıktılar. Fakat gecenin sonunda eve dört kişi döndüler. 17 Ağustos 2016 Sır perdesi yeterince kapalı kaldı. Birinin onu aralaması gerek.

Elzem Akay'ın sıradan ama güzel bir hayatı vardı. En iyi okullarda okumuş, en güzel oyuncaklara ve kıyafetlere sahip olmuştu. En değerli mücevherler daima onun boynunu süslemiştir. Lüks içinde yaşarken hayatta istediği her şeye kolayca sahip olmuştu. Üzerine titreyen iki abisi, onu hep güldüren kız kardeşi, iyi bir yengesi ve onu sürekli çıldırtan bir hizmetçisi varken hayat ona karşı fazlasıyla cömertti. Tüm bunları ne bozabilirdi ki? Bir gece korkunç bir ritüele kurban edildiğinde gözlerini bambaşka bir dünyada açar. Orta Çağın hiyerarşisinin içinde kalmışken eve dönmek hiç kolay değildi. Kendi dünyasında bir öğretmenken Ölümsüzlerin akademisinde bir hizmetçi olunca, sınıf farkının acımasız gerçekleriyle yüzleşir. Burası onun dünyası değildi, burası barbarların hüküm sürdüğü Araftı ve o, hayatta kalmak istiyorsa lüks alışkanlıklarından ödün vermeyi öğrenmeliydi. *** "Medeniyet yoksunu, vahşi barbar!" diye ona sesimi yükselttiğimde çatılan kaşları umurumda bile değildi. Tüm gün kuyudan su çeken o değildi. "Şu sivri dilin bir gün başına bela olacak." Sert bakışlarla beni uyardıktan sonra merdiveni işaret etti. "Kahyadan fırça yemek istemiyorsan işinin başına dön." "O kadın bir cadı." Ondan bahsederken bile tiksintiyle yüzümü buruşturdum. "Bence benden nefret ediyor." "Hayret." Kaşları alayla yukarı kalktı. "Oysaki çok sevilesi bir kadınsın." İğneleyici sesiyle ters ters ona baktım. "Sizde öyle Savcı Bey," dedim oyunbaz bir ifadeyle. "Sizi görenlerin yüzünde güller açıyor." "Bunu inanarak söylemiyorsun." "Tabii ki inanarak söylemiyorum." Gülerek bana ikinci kez merdiveni işaret etti. "İşinin başına dön aksi taktirde yarın seni sınıfıma almam. Bir hizmetçiye ders verdiğim için yeterince sorun yaşıyorum." Bu vahşiler kendi dünyamda ne kadar zengin ve asil olduğumu anlamak istemiyordu.

2026 yılında Türkiye büyük bir savaşın içine sürüklenirken, geçmişin acıları ve geleceğin belirsizlikleri iç içe geçer. Baha, içine kapanmış, kimseye güvenmeyen bir kadındır. Yıllar önce öğretmeni tarafından uğradığı istismar, onun dünyasını sessizliğe ve yalnızlığa mahkûm etmiştir. Bu karanlık dönemde, bir parkta ağlarken Baha'yı fark eden küçük bir çocuk ve annesiyle yaşadığı karşılaşma, kaderin ilk düğümüdür. Savaşın patlak vermesiyle birlikte Baha, gönüllü öğretmen olarak Ankara'ya başvurur. Başvurusu kabul edilir ve özel bir timin komutanı Araz, ekibiyle birlikte onu Konya'dan almak üzere yola çıkar. Timdeki Yavuz Araz, Baha'yı ilk görüşte tanır; yıllar önceki karşılaşma zihninde yankılanır. Baha, geçmişin izleriyle ördüğü duvarları kimseye açmaz. Yavuz Araz ise ona karşı sabırlı, anlayışlı ve sevgi dolu bir yaklaşım sergiler. Baha her ne kadar ondan uzak durmak istese de, Yavuz Araz'ın varlığı zamanla onun içindeki kırık parçaları onarmaya başlar. Bu ilişki, savaşın ortasında filizlenen bir umut gibi büyür. Kader Düğümü, geçmişin acılarını, savaşın yıkıcılığını ve sevginin iyileştirici gücünü anlatan bir hikâye. Her karakter, kendi içsel savaşını verirken, kaderin onları birbirine bağladığı noktada yeniden doğmayı öğrenir. 08.08.2023 Kapak tasarımı; @DiesLux