Üniversite okumak istiyorum ama babam beni o ağaya verecekti. Ne kadar istemediğimi söylesemde vermek zorundaydı. Ya Ali abim ölücekti ya da ben evelenecektim. Ve malesef beni seçtiler...

Nasıl olduğumu, ne hissettiğimi bilmiyorum. Bunları yaşamam normal mi? İnsanların samimiyetsiz davranışlarını gördükçe midem bulanıyor, saçma ve garip geliyor. Belkide anlamsizlaştım. Birileri bana kendine gel böyle ilerlemez diyor ama gram heves yok! Birşeyler oluyor kafamın içerisinde kalbimi çok yaralıyor ve birileri benden gülümsememi istiyor... Sonunda başarıyorum ama hâlâ bir burukluk var içimde fark ediyorum. Ben uzaklaşıyorum onlardan ve onlar bana "Yarın görüşürüz!"diyorlar. Siz hiç bir zaman anlamayacaksiniz çünkü; Benim dermanım bana, çabam sadece benliğime, sakinligim anca bedenime yetiyor! Dahası... Dahası bilinmiyor.

- Sen benim karım olmaya layık değilsin! Baran ağanın bilmediği birşey vardı söylediği sözlerden çok pişman olacaktı...

'Sana iznin olmadığı sürece dokunmayacağım ama istediğim zaman dudaklarının tadına bakacağım' 22 yaşında babasının zoruyla tanımadığı biri ile evlenen bir kız. Peki bu evlilik mutlu bir evlilik mi? Takıntı mı? Platonik mi? Evlilik mi???

"Eğer farklıysak..." Kelimeler boğazında düğümlenmiş, cümleyi tamamlayamamıştı. "Biz kardeşiz. Bundan en ufak bir şüphe duymuyorum." diyerek yatıştırdım onu. Sonra devam ettim: "Ama elbette tuhaf olan şeyler var. Mesela; genetik yapımız inanılmaz derecede mükemmel. Hücrelerimiz kendini çok hızlı yenileyebiliyor. Hasta olmuyoruz ve yaralarımız çok çabuk iyileşiyor. İnsanlar gibi değiliz yani..." Ne söylediğimin farkına varınca birdenbire irkildim ve son cümleyi kısık ve düşünceli bir ses tonuyla tekrar mırıldandım: "İnsanlar gibi değiliz!..." Tüm Hakları Saklıdır.

Korkmuyordum, ne karanlıktan, ne gürleyen gök gürültüsünden, ne de bana zarar verebilecek bir insandan. Çünkü ben karanlıktım, ben gürleyen göktüm, ben zarar görmezdim, ben zarar verirdim. Ben bir katildim. Bu bir sıfat değildi, bu benim mesleğimdi. 🔥 Yayınlanma Tarihi: 12.04.2020 Bu kurguda geçen kişi, kurum ve olaylar tamamen hayal ürünüdür. Uyarı: Eğer kurguyu spoi almadan okumak istiyorsanız, yorumları okumamanızı tavsiye ediyorum.

"Soyun!" "Ne?" Yaşlı adam oturduğu masada kaşlarını çatmıştı ki yanındaki kadın tebessüm ederek bana döndü. "Sadece hırkanı çıkar ve bize sol kolunu göster." Tedirginlik içinde onlara baktığımda uzun bir masada oturan toplam on kişi görmüştüm. Ben kapıya yakın bir yerde duruyordum ve yanımda benimle aynı yaşta olan altı çocuk daha vardı. Sağımdaki kızın sol kolundaki yarasa damgasını gördüğümde sertçe yutkundum. Aynı damgadan benimde kolumda vardı. "Neyi bekliyorsun?" Bu soğuk ses yaşlı adamın sağ tarafında oturan kişiden gelmişti. Başını önündeki dosyadan hiç kaldırmadığı için yüzünü iyi göremiyorum. Hırkamı çıkardığımda benimle aynı hizada duran çocuklar koluma baktı. "Sende Yarasalardan birisin." Yaşlı adamın sesi huzursuz çıkmıştı. "Nasıl damgalandığını hatırlıyor musun?" Yine o adam konuşmuştu ve hâlâ başı önündeki dosyadaydı. İyi hatırlıyordum. "Hayır." Onlara güvenmiyorum. Cevabım ile kalem tutan eli hareketsiz kalmış fakat başını kaldırmamıştı. "Artık bizi neden buraya getirdiğinizi açıklayacak mısınız?" Yanımdaki çocuklardan biri konuşmuştu. Yaşlı adam sıkıntıyla bir nefes alarak bizlere baktı. "Aslında hepiniz aynı çocuk yurdunda bir zamanlar kaldınız. Peşinde olduğumuz biri var ve o yurttaki otuz çocuğu damgaladı. Şimdi yeniden ortaya çıktı ve Yarasaları bulup hepsini öldürüyor." Sanırım Yarasalar biz oluyorduk. "Bizimle işbirliği yapmak zorundasınız, tabii yaşamak istiyorsanız?" Masadakilere döndü. "Herkes kendi eğiteceği çocuğu seçsin. Unutmayın seçeceğiniz çaylaktan siz sorumlusunuz." Burada neler olduğunu anlamıyorum. Masadakiler bizi incelerken o başını hiç kaldırmayan adamın sesini duydum. "Gözlüklü kızı ben eğiteceğim." Burada gözlük takan sadece bendim.

SONSUZ KARANLIK! Yada SONSUZ AYDINLIK! Her şeyin kaderi bir kıza bağlıydı. Berika devasa bir güce sahiptir. Gücünün kontrolünü sağlayamamaktadir. Duygu, heyecan, korku ve bazı basınç noktaları ve duygular gücünü tetiklemektedir.. Ailesi ve bir kaç dost dışında kimsenin güçten haberi yoktur. Ama ihanet bazılarının kanına işlemiştir. Düzenli bir hayatı varken, birileri bunun farkına varır. Karanlık güçler boş durmamıştır bu gücün peşine düşmüştür. Büyük kapışma başlamak üzeredir. Peki ya aşk.? En büyük duygu ve en yüce güce sahip değilmidir? SIR/LAR İLE DOLU MACERAYA HAZIRMISINIZ? İlginiz ve Destekleriniz İçin şimdiden TEŞEKKÜR EDERİM ❤

Ellerim hala kolyemdeydi. Bu kalp benim sarayımdı ve yanımda olduğu sürece ben her zaman iyi olacaktım. Zira kalbin sahibi bendim ve dört bir yanım onlarla çevriliydi. Kalp Muhafızlarıyla...

@WattpadMysteryTR "Paranormalin Gücünü Kullananlar" okuma listesinde! ▪️ Hayatları farklı yollarda kesişen 6 gencin sıra dışı yılbaşı tatili. ⌛ Bir yıl öncesindeydim. Hayatımın tarif edilmeyecek kadar acı, hatırlamak istemeyecek kadar korkunç günlerindeydim. Gözümün önüne düşen görüntüler her seferinde kanımı donduruyordu ama kendimi düşünmekten bir türlü alıkoyamıyordum. Buna asla alışamayacak; hep, bir şekilde ellerimdeki kanı göreceğimi düşünüyordum. Ben, hayatı bir tatille cehenneme dönen genç bir kızdım. Arkadaşlarını kaybetmiş, bir yıldır haklı bir yas içinde olan mutsuz bir çocuktum. Tek dileğim; beni, acımı yaşayabilmem için rahat bırakmalarıydı. ▪️ Hikaye güncel olarak devam ediyor. ▪️ Hikayenin herhangi bir kısmının kopyalanması halinde gerekli yasal işlemlere başvurulacaktır. Keyifli okumalar!