Bazı insanlar yanlış kişiye âşık olur. Ben ise yanlış insanlara. On sekiz yaşında, hayatı yeni öğrenmeye çalışan bir kızdım. Ama verdiğim kararlar, taşıyabileceğimden çok daha ağırdı. Abimin arkadaşlarıyla yaşadığım gizli ilişkiler, başta sadece heyecan verici bir sır gibi görünüyordu. Ta ki her şey kontrolden çıkana kadar... Çünkü kalp kırıkları iyileşebilirdi. Ama bazı hataların geri dönüşü yoktu.

Geçmişin gölgelerinden kaçarken, sığındığınız liman aslında en büyük uçurumunuz olabilir mi? Bir yanda vadedilen huzurlu, güvenli ama mesafeli bir hayat; diğer yanda karanlığın içinden süzülen, teni yakan ve tüm kuralları altüst eden yasak bir arzu. Bazı dokunuşlar sadece bedeni değil, ruhun o güne kadar ördüğü tüm duvarları yıkar geçer. O gece, kristal bir kadehin soğukluğuyla başladı ve geri dönüşü olmayan bir günahın sıcaklığıyla mühürlendi. Dışarıda dünya yağmurla yıkanırken, içerideki fırtına sadakatin sessiz uykusunu sonsuza dek bozmak üzereydi. Kaçmak istediği her şeyin içinde hapsolan bir kadın, tüm sınırları ezip geçen karanlık bir tutku ve uykusunda bile ihanete uğrayan bir güven... Kimin haklı, kimin günahkar olduğunun önemini yitirdiği o noktada; tek bir soru kalır geriye: Kendi cennetini mi koruyacaksın, yoksa seni cehenneme çağıran o sese mi teslim olacaksın?

Bazı sırlar taşınamayacak kadar ağır, bazı yasaklar ise çiğnenemeyecek kadar tatlıdır. Bir kapı açılır ve hayatınız boyunca inşa ettiğiniz her şey, tek bir bakışla yerle bir olur. İmren için o kapı açıldığında, artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktı. Tanıdığına inandığı herkes bir yabancıya, güvendiği her liman ise bir uçuruma dönüşmek üzereydi. Kaçması gereken o yangına kendi ayaklarıyla yürüyecek, imkansızın içinde kaybolacaktı. Ateşin içine düşmeden yanmanın ne demek olduğunu göreceksiniz. Çünkü bazen en büyük ihanet, insanın kendine olandır.

"Buraya kaç tane senin gibi kız bebeğinin babası olduğumu iddia ederek para koparmaya geliyor haberin var mı senin?" Yüzünde aşağılayıcı bir bakış vardı. Demek şimdi bir tepki veriyorsunuz Bay Charlie. Çantamı bıraktığım yerden alarak koluma taktım ve ayağa kalktım. "Hayatım, buraya bebeğime babalık yap diye gelmedim. Açıkçası neden burada olduğumu ben de bilmiyorum. Maya'nın dolduruşuna geldim sanırım. Her neyse. Bu bebeği doğuracağım, ayrıca ona bakabilecek kadar zengin ve mükemmelim. Sadece belki bilmek istersin diye düşündüm. Sonuçta yumurtalıklarımı dölleyen senin spermindi." Güneş gözlüğümü gözlerime taktım ve olağanüstü gülümsememi ona atarak lanet ofisinden çıktım. * Emma Spencer nefret ettiği babasının şımarık prensesiydi. Tek bildiği gezip tozmak, alışveriş yapmak ve sabahlara kadar kulüplerde kafayı bulmaktı. Bebeğinin babasıyla da orada tanışmıştı. Tek gecelik ilişkisi onun tüm hayatına mal olmuştu. Önce arkadaşlarını kaybetmişti sonra mirastan alıkonulmuştu. Tek desteği ablası, ona bebeğe bakmasında yardımcı olmayı teklif etmişti ancak Emma bebeğini nasıl büyütecekti? Eski alıştığı hayatı buna engel olur muydu yoksa hiç beklemediği bir sırada karşısına çıkıp kendisiyle gelmesini isteyen bebeğinin babasıyla mı gidecekti? +18 içerik mevcut!

"Derler ki; bir kargayla göz göze gelirseniz, laneti ömür boyu üzerinizde olur." 🔞 Yetişkin okuyucular için uygundur.