~°★★★~°~ Zemheri'ydi o... Uğultusunu duymak ürpertirdi insanı ama iyi de hissettirdi.Tehlikeliydi ama güven verirdi.Ne kadar korkunç görünse ve duyulsa da en güvenli yerdi,en mutlu olunacak yerdi.O Alin'in Zemheri'siydi.O Alin'in kış uğultusuydu.. Efnan'dı o.Acı vardı, yorgunluk vardı ama sıcak olurdu hep.Mutlu bakmaya çalışırdı,ne kadar acısada güzel görünürdü hep.Gizlenmeye çalışırdı o güzel yuvasında ama görürdü Aren o gözlerde saklanan acıyı ve kalbi kırık küçük kızı.O Aren'in Efnan'ıydı.O Aren'in güzel gözlü kadınıydı.

"Ulan bari Polat de." dedi. Sesi yalvarır gibi çıkmış gözleri beklentiyle doluydu. "Mirza demiyorsan deme ama en azından Polat de." "Sen yengeye Elif diyor musun?" dedim alayla bir dizinin repliğine gönderme yaparak. "Sen Polat de. Gerekirse dünyadaki tüm kadınlara Elif diye seslenirim." dedi. Yayınlama tarihi: 01.05.2023

Geçmişin yanlışı geleceğin doğrusunu etkiliyordu. Bir gün yanlışıyla,doğrusuyla senin olduğunu bildiğin hayatın gerçek olmaması, canları için her şeyini vereceğin kişilerin aslında hayatında bir yabancı olduğunu öğrendiğinde yaşadığın acı. Ve hayatına giren yeni kişilerin sana yaşatacağı mutsuzluğu düşünürken hayatına yeni eğlenceler yeni mutluluklar kattığını görünce hissettiğin mutluluk... Asya, 17 yıl sonra tanıştığı gerçek ailesine alışabilecek miydi? 24.04.22