1980 yıllarında bir köyde yaşanmış sıcacık aşk hikayesi.... "Eklemedir koca konak ekleme aman aman Nazlı da yârim yine yine geldi aklıma Nazlı da yârim yine yine geldi aklıma Nasıl Nasıl edeyim başımdaki sevdaya? Aman aman dostlar yoldan geldim, yorgunum Kara da gözlü bir yiğide vurgunum..." ~~ Genç kız edebiyatı 12 Köy 1 Huzur 1

Hafiften yaklaştı Yiğit. Bununla birlikte aynı anda geri gitti Dilruba. Yere bıraktığı bidona takılsa da Yiğit'e kalmadan toparladı kendini, azıcık utandı al al oldu yanağı. Öksürdü, soracağı sorudan emin olmayarak şöyle bir etrafta gezdirdi gözlerini Yiğit. Ağaca, kurda, kuşa, yerdeki tırtıla, köşede şip şip su içerek keyifle kendilerini izleyen kediye baktı. "Yavuklun var mı? Bi' sevdiğin?" Ani bir şok geldi geçti Dilruba'nın mavi gözlerinden. Köşedeki kedi bile şok olmuş gibi su içmeyi bıraktı. Bir tövbe çekti sessizce. 'Belli...' dedi kendi kendine. 'Bu az çapkın değil. Tipi de müsait az kız koşmuyordur bunun peşinden.' Bir elini beline koydu, eğilip bidonunu aldı eline. "Var!" dedi. Bilmem kaç bıçak saplandı Yiğit'in gönlüne. Ardından söylediği sözler bir bir söktü o bıçakları, yarasını sardı, üzerini bile öptü. "Kocam var benim, bebem de karnımda! Yanımda seni görürse vurur topuğundan alimallah! Hadi var git yoluna." Saçını savurur gibi başını salladı şöyle bir. İçinden 'Hıh!' demeyi de ihmal etmedi. Eli belinde ardını döndü, salına salına gitti tahta kapıya. Girmeden önce arkasını dönüp kontrol (!) etme amacıyla baktı sadece. Göz göze gelince çekemedi birazcık bakışlarını. Eli cebinde kendine bakıp gülümseyen adamda takılı kaldı gözleri. O hafifçe başını eğip selam verince kendine geldi. Omzunu silkti nazlı nazlı. Ayaklarındaki çamuru otlara silip girdi tahta kapıdan içeri. Ardında ise derince iç çeken Yiğit'i bıraktı şüphesiz. "Ah ulan!" dedi cebinden sigarasını çıkarırken. "Ah ulan Kızılca, yaktın beni!" Kızılca'sının onu yaktığı gibi o da sigarasını yaktı. Akşama kadar ayrılmadı oradan, belki camdan başını uzatır diye.

Ben Nazlı. Denilenlere göre beni 12 günlükken çöp konteynırının kenarına bir kış gününde sadece bir zıbınla bırakıp terk eden anayla babanın kızı Nazlı. 22 yıllık hayatında özgürlüğün tadını hiç tatmamış, hayatı boyunca oradan oraya savrulmuş, hor görülmüş eziyet edilmiş Nazlı. Şimdi bu taşlı yollardan geçerken başımı cama yaslamış sakince yolu izliyordum. Bunca yıllık hayatımda hiç gün yüzü görmememe rağmen öğretmen olmayı başarmış, şimdi ise bir köy okuluna, küçücük kalplere dokunmaya gidiyordum. Teröristlerin yoğun olduğu bir bölgeymiş burası, öyle diyorlar. Çokta tehlikeliymiş. Bunların hiç biri benim umrumda değildi. Telefon rehberimde bile kayıtlı kimse yokken, çokta canımdan endişe ettiğim söylenemezdi, mezarımın bile kimsesizler mezarlığında olacağını biliyordum. Yanılmıştım. Tek bir adamın hayatım,kalbim olacağını, ailesinin ailem olacağını bende tahmin edememiştim.

Dimaze, ev demekti. İnsan en çok ev bildiği yerde huzur bulur, kendini güvende hissederdi... değil mi? Ama o kadın, ona huzur değil fırtına hissettiriyordu. Belki de bu yüzden gözlerini her gördüğünde kalbi darmadağın oluyordu. Nefretle başlayan her söz, içten içe başka bir şeye dönüşüyordu. Belki de "ev" sandığı tek yer, gözlerinden kaçamadığı o kadındı. Dimaze ismiyle Wattpad'de yayımlanan ilk ve tek kurgudur.

•Ana karakter Ahlâ ve Mahir'den sonra yan karakterlerin hikayesine geçiliyor. Bunu sevmeyenler başlamasın lütfen ❤️ Zeynep, "Çok şükür bu aralar iyi şeyler oluyor, Abim bugün çıktı hapisten."dediğinde Ahlâ bozguna uğramıştı. Mahir abi hapishaneden çıkıyordu. Bitmek bilmeyen bu dava peşinden daha kaç insanı götürecekti bilmiyordu ama Mahir abinin hapisten çıkmasıyla olayların daha da büyüyeceğine emindi. Not: Hikayede yetişikin unsurlara yer verilecektir!

İradesizce soluğum dudaklarımdan sıyrılırken, "İşte şimdi bu GLADYATÖR Arenedan çıktı. Artık dur desen bile durmayacağım. Çünkü şu anda karşındaki kişi ben değilim o artık taşralı bir gladyatör ve kadını onun altında," dedi gözleri çakmak çakmak yanarken. GÜL KOZASI İSMİ İLE YAYINLANAN İLK KİTAPTIR. 13.08.2020 tarihinde yayımlanmaya başlamıştır. HİKAYE ŞAHSIMA AİTTİR. ÇALINMA DURUMUNDA YASAL İŞLEM BAŞLATILACAKTIR...

En kötü anında ona birkaç kelime ile destek olan o peri dedesinin gittiği yerden son hediyesi olmalıydı. Burnuna bir kere daha götürdüğü mendilin kokusunu ciğerlerine çekerken üzerinde ki minik peri kanadı işlemesi dikkatini çekti. O kız gerçekten bir peri olmalıydı ve bu da o perinin simgesi olmalıydı. Yekta o peri kızını bir daha göremeyeceğini düşündü. Fakat bunu kalpten dile getiremedi. Çok kırgın olan kalbi o an da; "Keşke hayatımı, hayatına katsan peri kızı." Dedi. Fakat bilmiyordu ki, kalpten edilen dualar kabul olurdu. Bilmediği bu gerçek ile kader çarkları kırıldı ve rota yeniden oluşturuldu. Artık kaderin tek bir hedefi vardı. Yekta'nın kalbini ısıtan o peri kızını, yine kusursuz bir zamanda Yekta'nın buzlarını çözmesi için hayatını, hayatına katmaktı. Ne kadar başarılı olacağı bilinmez fakat bilinen bir şey var o da; kaderin oyunları çok sevdiği ve galibiyeti yakalamadan oyunun peşini bırakmadığıydı. Yekta ve Peri kızının oyununun senaryosu da o gün, o sahilde, o mendil ve çiçek kokusu eşliğinde yazıldı. Artık geriye tek bir şey kaldı o da; oyunun sahnelenmesi! Onun da zamanı uzak değildi, en azından çok çok uzak değildi...

#mizah da birinci sıra 27.11.2019) #romantizm 1. Sırada (12.11.2019) #edebiyat 2.sırada (22.09.1219) #mahalle 1. Sırada (27.08.2019) #dost 2. Sırada #gülmek 3. Sırada (25.07.2019) "Şu karşı masada oturan genç kimdir tanır mısın? "Hangisi orda dört genç ve yakışıklı var?" **** Herşey bu iki cümle ile başlamıştı. Ve devamı da elbet gekecek ti.... ♡♡♡Şu karşı masada oturan genç kimdir tanır mısın? "Hangisi orda dört genç ve yakışıklı var?" **** ' Muhteşem Dörtlü ' diye bilinen dört delikanlı her birinin keyifli sıcacık hikayesi ve gönüllerine giren sevdalarının nakış nakış işlendiği bir mahalle hikâyesine misafir olduğunuzu unutmayınız.

Normalde öğrencilerime mantıklı kararlar vermeyi öğretirim. Kendim uygulamıyorum tabi. Çünkü şu an bir dağın içinde, beni vurup vurmayacağı belli olmayan bir adamlayım. Ve garip olan şu ki- en büyük problem bu değil.

O bir kurak topraktı. Ne ben onun toprağında yeşermekten vazgeçebildim ne de o kurak toprağından sıyrılabildi. Zülayn Akdemir & Alparslan Dağhan ---- Dudaklarıma baktığında duvara olabilirmiş gibi daha fazla yaslandım. "Dediğimi yap, sonucunu düşünme." diye dudaklarıma üfleyerek konuştu. Geri çekildiğinde sesli soluk verdim. Bedenimi baştan aşağı süzdüğünde ona ters bir ifadeyle baktım. "Yiğit'e bir şey yapma Alparslan. Niyeti kötü değildi." Başını omzuna eğdi. "Bu herif sana aşık değil mi? Daha kötü ne olabilir?" Yutkundum. "Senden önce hayatımda o vardı." dediğimde çenesi kasıldı. "Yalan mı? Sırf onun sözlüsü olduğumu düşündüğün için beni kaçırmadın mı?" Alparslan bana doğru atıldığında elimi kaldırdım. "Dur orada! Bir haddin hududun olsun. Yaptığının arkasında dur. O adam beni gerçekten sevdiği için senden kaçırmaya kalktı. Peki ya sen? Başkasının sözlüsünü elinden aldın. Bu şerefsizlik değil mi Alparslan Dağhan?" Ellerini sıktığında ellerine baktım. Parmak boğumları hep yara içerisindeydi. Yiğit'i ağır darbelerle dövmüştü. Sonra da adamları onu almıştı. Kim bilir ona ne yapacaktı? Göğsüm hızla inip kalkıyordu. "Benimle evlendin. Kendi yöntemlerinle bu meselenin üstünü kapattın. Bırak, gitsin. Dediğini yapıp şoförle gitmeyi kabul giderim." Yine bana doğru adım attı. Adımları ağır ve sertti. Kendimi yine duvara yasladım. Kollarını iki yanımda duvara yasladı. "Meselenin üstünü kapattım, öyle mi?" Başını omzuna eğdi. "Emin misin?" Gözlerinin içine baktım. "Babasını bulamadın. Sende Yiğit'ten intikam almaya çalıştın ve benimle evlendin. Benimle kapattın." Yüzümün her noktasını incelediğinde bedenim ısındı. "Benim Yiğit'le olan meselem ne zaman biter, biliyor musun?" Gözlerinin içine baktığımda gülümsedi. Yüzünü yüzüme yaklaştırdı. "Sen benim çocuğuma hamile kal