heeseung geleceğe; geçmişte eşi sunghoon ile wonju'da yaşadığı hayatını anlatan bir mektup bırakır. ( rire dans se barbe : eski anıları hatırlarken bıyık altından gülmeye denir. )

durdu. durdum. şimdi onu tanıdığım ilk anki yüz ifadesi vardı suratında, tanımsız olanından. "beni öldür sim jaeyun." bunca yıllık hayatımda silah tutarken bir kez bile titremeyen elim, zangır zangır titrerken o elimdeki silahın ucundan tutuyor ve kendi şakaklarına dayıyordu. "öldür beni yoksa ben seni öldüreceğim." ucu bucağı olmayan, pişmanlıklar ve yaşanmışlıklar dolarken gözlerimin önüne gülüyor, derin bir nefes alıyordum. dudaklarım perişandı. nefret ettim. bana bakış şeklinden nefret ettim. ilk günkü gibi bakmayan suratından nefret ettim. bir kez daha düşünmedim, tetiği çektim.

"eğer beni görmek istersen, kafanı yukarı kaldır ve gökyüzündeki yıldızları izle. ben hep oralarda bir yerde olacağım." texting × düz yazı, minific

"Yoksa?" Diye sordu sahip olduğu en şımarık tınıyla. Çıkıyordu Jay'in tepesine her zaman yaptığı gibi ama söylenen kimsecikler yoktu. Jay, dürüstlüğü seçti: "Öperim." Jake'in nefesi kesildi. [jayke, one-shot!]

gün batımı ve biz [slow update]

"Keşke benim olsaydın."

🍸🔖 & mini fic geldi, gördü, tanıdı beni bensizken benliğim