Genç kız öylece durdu. Ne manası var tüm bunların, diye düşündü. İçinde bulunduğu portalın sonuna doğru bağırdı. "Ne olacak şimdi!? Benden alınan her şey geri mi gelecek?! Ailem, arkadaşlarım ve aşkım. Bana geri mi dönecek?!" Gözünden çıkan yaşlar yere düşmüyordu. Çünkü şu anda yer yoktu. Gözyaşları etrafında daireler çizerek dönüyordu. "Dönmeyecekler değil mi? Ben hep kendimi kandırdım. Masallara inandım. Belki de buradan hiç çıkamam." Boğazında bir yumru vardı sanki yutkunmasını engelleyen. Bacaklarını içine çekmiş onlara sarılmıştı. Anne karnındaki bir bebek misali havada süzülüyordu. Gözlerini kapattı. Her şeyin son bulmasını istedi. Son buldu. İlk oldu. Ölmedi. Yeniden doğdu.