Kuğular eşlerini kaybedince ölürler. Bazı istisnalar haricinde. 18 yaşındaki Lidya hayatında neleri kaybettiğini biliyor ve artık kaybettiklerinin canını yakamayacağını sanıyordu. Oluşturulan yeni düzene çoktan alışmış, kendine kendi içinde de olsa yeni bir hayat kurmuştu. Bir daha canı eskisi gibi yanamaz sanmıştı. Ta ki yanlış zamanda ve yanlış yerde karşılaştığı en sevdiği kayıp parçası tekrar hayatına girene dek. Verilip tutulmamış sözler, terk edip kalan insanlar ve doğru sanılan yalanlar. Şimdi sırf bozulması için taşlar tekrardan diziliyor. Belki de doğru son için yanlış zamanda yanlış yerde olunması gerekiyordur. *** Söyle bakalım, kuğu av mıydı avcı mıydı? Yoksa eşini de mi o öldürdü? Kim siyahtı kim beyaz ve kimdi aslında karanlıktan çıkan? "Her şeyimdin. Gittin ve geriye hiçbir şey bırakmadın."

☙ Lanetli bir krallığın ortasında, hiç işlemediğim bir suçun kefaretine doğdum. Yıllarca bana ait olmayan günahları taşıdım. Bedenim bir mirastı ve soyadım O'nun lanetiydi. Kim olduğumdan çok, kime ait olduğumla ilgilendi. Sessiz kaldıkça uslu, boyun eğdikçe güvende sayıldım. Karanlığa hiç yabancı değildim çünkü onu yıllarca içimde taşıdım. Ve bir gün karşıma çıktığındaysa, kaçmam gerektiğini düşünmedim. ☙ ❝O hâlde sana bir sır vereyim. Buradaki tek hükümlü benim. Gece benim. Gölgeler benim. Ve ürkek bir ceylan benim sahama girdiği an ya benim olur ya da hiç kimsenin.❞ ÖRS SERİSİ, üçüncü kitabıdır.

❝Yara bantları her yarayı kapatmaz.❞

❝ Biz, sesinde biriz, yaşar ve ölürüz. Biz zamanda ikiyiz, belki de ne yaşayan ne de öleniz. ❞ Bir ev, her şeyin başlangıcını ve sonunu ayarlayan bir düzen. Kimi detayı bulmak isterken, kimi ise o detayı ölene kadar saklamak istemektedir. Aslında o detay en gözde olandan bir tanesidir. NODUS SERİSİ; VABESTE ve *** oluşmaktadır.

❝On birinde yarım kalanlar, on ikisine tamamlanmayı beklerler.❞

❝Pusuda bekleyenin, bazen şeytan değil de azrail olduğunu fark edemezsin.❞

Uzun büyük aynada kendime bakıyordum yakut kırmızısı kolyemi takmaya çalışırken büyük sert eller hissettim belimde beni kendine çekti başını boynuma yaklaştırdı sıcak nefesi oraya hapis oldu kalın dövmeli kolu tüm belimi sardı sarı uzun saçlarım onun göğsüne değiyordu. Tek eliyle saçlarımı kulağımın arkasına sıkıştırdı parmakları sarı saç tellerimin arasında dolaşırken kalın dudakları boyuma dokundu yavaş yavaş öpücükler kondurmaya devam etti gülümsediğini hissettim kalın sesi fısıltı halinde boynumu karıncalandırdı "Demek karım beni boşamaya karar verdi" alaylı sesiyle geri çekilmeye çalıştım gözlerimi aynada onun gözlerine çevirdim dikkatle bana bakıyordu oda. "Ama ne çabuk unuttun benim olan asla benden kendi isteğiyle gidemez ve sen benim soyadımı taşırken asla benden gitmeyi düşünemezsin karıcığım." Hapis olmuştum emindim ona, onun hayatına ve bu eve hapis olmuştum tam on yıldır. Son Duruşma isimiyle yayınlanan ilk ve tek kitaptır.

Sevdiğin adam aslında annenin katili çıkarsa?

❝Omzum kambur kalmış; Gözümün gördüğü, göğsümde kendine yer bulamayınca yerini orası sanmış.❞ Peray Göksoy, yıllar önce başına gelen bir olaydan dolayı uğursuz bellediği ve yıllardır uğramadığı Madalyon Otel'e bir haziran günü geri döner. Dönmesinden birkaç gün sonra ise, Madalyon Otel lanetini Peray'a yine vurur. Peray, sevgilisi tarafından aldatılmıştır. Bunun yanı sıra olan bir şey daha vardır, Madalyon Otel'e geri dönen sadece o değildir. Kendi geri döndüğü gibi çocukluğundan kalan, kalbindeki o tanıdık hissin sahibi de oraya geri dönmüştür. Peki, bu da Madalyon Otel'in lanetlerinden biri midir? Kapak: @veilleeusee ❦