Turan Ata Korkmaz: O siktiğimin puştu neden sürekli senin etrafında? Siz: Patronum çünkü? Turan Ata Korkmaz: Ben senin ablanın omuzuna elimi atıyor muyum? Gereksiz samimiyet. Siz: Sen neden benim ablamın omuzuna elini atıyorsun ki? Ayrıca her şeyi geçtim sen beni mi izliyorsun? Neredesin? Turan Ata Korkmaz: Yanıma mı gelmek istiyorsun? Siz: Hayır? Turan Ata Korkmaz: O zaman bilmene gerek yok. Turan Ata Korkmaz: Samimiyetini siktiğime bak ulan iki yıldır tanışıyoruz bir kere bile elimi omuzuna atamadım, adamla bir aydır tanışıyorsun her gördüğümde eli olmayacak yerlerde. Siz: Ablamın patronusun elin neden omuzumda olsun? Turan Ata Korkmaz: O da senin patronun eli neden omuzunda? Siz: Çünkü seninle gerekli bir samimiyetimiz yok. Turan Ata Korkmaz: İki yıldır peşinden koşuyorum insaf *Bölümler kısa olacaktı, yazım hataları olabilir.*

İntikam, en karanlık yolda bile sevdanın ışığını bulur. Buket ve Mert'in hikâyesi, derin bir acının ve ihanetin içinden doğan bir aşka tutunmanın hikayesidir. Geçmişin gölgesinden kaçarken, her ikisi de farklı bir yola sürüklenir. Bir suikastın peşinden sürüklenen Buket, intikam ve sevgi arasında bir denge kurmak zorundadır. Mert ise karanlık dünyasının derinliklerinden çıkıp, bir kadının kalbine girmeye çalışır. Ama, hiçbir şey göründüğü gibi değildir. Bir hayatı iki kişilik bir savaşla bulmaya çalışan Buket ve Mert, her kararlarıyla kendilerini daha da derin bir batağa çekmektedirler. Ama sonunda kalacak tek şey, geçmişin yıkıcı etkileri ve birbirlerine duydukları karşı konulmaz aşk olacak mıdır? Bir zamanlar sadece düşman olan bu iki ruh, sonunda birbirlerini savunmaya çalışacak. Ama acı ve intikamın gölgesinde, gerçek mutluluk ne zaman ve nasıl bulunur? ~Kitap kapak tasarımı~ *Bataklikyakamozu*

AŞK, Bir kalıba, Bir yatağa, Bir sıfata, Ya da dört duvara... Sığdırarak yaşanacak kadar küçük bir duygu değil. Her sıfatta ve her firsatta. Her yerde ve her koşulda yaşanacak kadar kabuğuna sığmayan koca bir tutkudur. ... Hata yaparak öğrenir insanlar doğruları... Hata bazen aşkı bir araya getirirdi.. Aşk doğruları saklardı içinde, hata yapmana sebep olurdu. Ya yaptığın hatalar, pişman ederdi ya da o hatalarla yaşamayı öğretirdi. Bazen de yaşayamadan öldürürdü. Neyin doğru neyin gerçek olduğunu bilmediğimiz önümüze sunulan doğruların gerçek olmadığı bir hayat... O aşıktı. Kadının her zeresine tutkun bir adam. Birisi gerçeğin peşindeyken diğeri aşkın.. Gerçek, siz gördüğünüz sürece vardır. Yalanlar ise her daim yanınızdadır.. Oynanan oyunların, bilinmeyen gerçeklerin, söylenen yalanların bir arada olduğu bir hikâye... Aşk her zaman saf ve masum değildir... Tutkun bir Adam... Asi bir Kadın... ... - Aşka Tutkun Adam ismiyle yazılan ilk hikâyedir! Tüm hakları Yazarda saklıdır! Kapak tasarımı Yazara aittir!

Elona, Atina'ya kaçtığını sanıyordu. Oysa Atina onu çoktan seçmişti. Atina... Günahların sahne aldığı, sırların fısıldandığı şehir. Elona burada sadece bir iş arıyordu. Bulduğu şey ise tehlikeli bir adam ve kaçamayacağı bir kader oldu. Ares Kallistratos'un dünyasında aşk bir lüks değil, bir zayıflıktı. Ve Elona, onun en büyük zayıflığı olacaktı. _________ Arkadaşlar kitabım 18+ içeriklidir. Yaşı az olan ve rahatsızlık duyanlar okumasın.

*Yetişkin okurlar içindir.* Şimal, ailesiyle katıldığı sıradan bir davetin hayatını tamamen değiştireceğini bilmiyordu. Gecenin ortasında patlayan silah sesleriyle davet bir anda kana bulandığında, yerde kanlar içinde yatan adama yardım etmek için harekete geçti. Çünkü o bir doktordu ve hayat kurtarmak için yemin etmişti. Ancak Şimal o gece yalnızca bir adamı kurtarmadı. Aynı zamanda tehlikeli bir örgütün liderinin dikkatini üzerine çekti. Bir hayatı kurtarmak isterken, kendi hayatını geri dönüşü olmayan bir karanlığın içine sürükledi. Bazen doğru olanı yapmak, insanın hayatındaki en büyük hataya dönüşebilir.

Zoya sevdiği adamla evlenmek ister fakat adamın ailesi tarafından istenmez. Daha sonra ilişkisinde bir tuhaflık olduğunu anlar ve sevdiği adam aniden başka biriyle nişanlanır. Üstelik nişanlandığı kadın Adana'ya nam salmış Rezan Dağlı'nın sevgilisidir. Nişan günlerinde uzak bir noktadan acıyla onları izlerken aniden yanında biri belirir. "Çifte ihanet." "Çifte öç." Nefrete kuşanmış bakışları kadının güzel yüzünden ayrılmazken konuşuyordu. "Benimle evlen," der lakin Zoya kabul etmek istemez boşuna bir çabayla. Çünkü Rezan Dağlı elinden geleni yapmış, onlara ihanet edenlerden önce nikâhına almıştı onu.

[Bu hikâye karanlık temalara sahiptir. Yetişkin içerik, psikolojik kırılmalar, taciz ve tecavüze dair öğeler, küfür ve argo kullanımının yanı sıra ağır şiddet ve işkence sahneleri barındırır. Tetiklenebileceğini düşünen ve 18 yaş altı bireylerin okumamasını rica ediyorum.] *** Küçük bir kız çocuğunun vicdanı, pişmanlığı; genç bir kadını yılgınlık uçurumuna itmişti. O geçmişe takılı kalmış yaralı bir kadındı. Tam 13 yıl annesinin yokluğunun enkazında can çekişmişti. Pişmanlık ve acı bir an olsun yakasını bırakmamıştı. O gece ateşe verilen o ev sönmüştü fakat yüreğindeki ateş bir an olsun sönmemişti aksine onu cayır cayır yakıyordu. Yılgınlığı onu yalnızlığa ve suçluluğa sürüklemişti. Ancak bir gece ansızın ona fısıldanan ismiyle yılgınlık uykusundan uyanmıştı. Artık intikam istiyordu. Ondan saklanan gerçekleri bilmek herkese bedelini ödetmek istiyordu. Bu hikaye yaralı ve yılgın bir kadının verdiği güç savaşını anlatıyor. Bu hikayede çok şey yaşandı ve bir o kadar da görülmedi. Ya da kimse duyup, görmek istemedi bir kişi hariç. Erzen Yalçın. Duat'ın hakimi, Osiris. Bir çift yeşile sahip bu adam bir gece ansızın maskesi çatlamış bir kadının hayatına dahil olmuştu. Ve ona yangında kül olan; küçük kızın ismini fısıldadı: Azel. Erzen Yalçın hâkimdi ve tabulara sahipti. Onu okumak zordu. Kaderin ağlarına takılan, sırlarla dolu gizemli bir adamdı. Kader ağlarına takıldığının farkına ise yıllar önce varmıştı. Şimdi ise bu intikam oyununda gölgesi olduğu kadının yanında olacaktı. Fakat bu hikayede hiçbir şey göründüğü gibi olmayacaktı. Yaralı bir kadın: İren Azel SUSKUN. Tabuları olan bir adam: Erzen YALÇIN. Ne hayatlar vardır ki dışardan mükemmelin ötesindeyken ardına aldıkları bir o kadar acıydı.

Acının ve dengesizliğin etkisiyle sırtüstü sertçe yere düştüm. Acıyla inledim. "Ah!" Sırtım ve kalçam çok acımıştı. Başım kaldırıma çarptığında dünyam sarsıldı, görüşüm bulanıklaştı. Şapkam başımdan koptu, saçlarım bir örtü gibi yere yayıldı. Yağmur damlaları yüzüme çarparken baş ucumda dikilen devasa silüetin karaltısı gökyüzünü kapattı. Bana üstten bir bakış attığını hissettim ama acıdan yerde kıvranıyordum. Bileğim çok acıyordu, başımın içinde bir uğultu vardı. ​Adam, ayaklarımın ucunda bana bakarak ceketinin kol düğmesini sakince ilikledi. Eğilmedi, elini uzatmadı. Sadece o buz gibi, ruhsuz sesiyle sokağın sessizliğini parçaladı: ​"Bugünü günlüğüne yaz küçük katil." Söylediği sözler bedenimin baştan aşağı titremesine sebep oldu. O yağmurun altında yerde sırtüstü iki büklüm yatarken kulağıma gelen sesler tenimden yayılıp kalbimin içine girdi. Kolunu kaldırarak kol saatine göz ucuyla baktı ve ardından gözlerini tekrardan bana çevirdi: "Bugün 24 Ocak 2026, saat 21.43." ​Bana doğru bir adım daha attı. Başımın ucuna doğru geldi ve durdu. Hafifçe eğilerek gözlerimin içine baktı. Gölgesi üzerime bir kefen gibi serildi. ​"Bugün celladınla karşılaştın." ... Nefsi müdaafanın sonucu ölüm oldu. Bir çocuk öldü. Günah keçisi ilan edilen kadın, ölen çocuktan daha masumdu. Ama kader ondan yana değildi. Sonuçları ağır oldu; geride kalan şey, saçlarının yerde bıraktığı enkazın izleri oldu. Celladının ölüm kokan gözleri merhametsizdi; kadın intikam ateşinin cayır cayır yandığı celladının kollarına sığındı, kül oldu. Adam yerdeki enkazına baktı, intikamın verdiği hazla izledi yerdeki kadını. Artık onun istediği portreye yerleşmişti, ona bağımlıydı. Yeni kimliğini o yaratmıştı.

"Siz onu hiç tanımadınız tabii. Bilmezsiniz kollarının arasında olmanın verdiği güveni. Öyle bir sarardı ki o kolları, o zamanlar kumral olan şu bembayaz saçlarımdan bir koku çekerdi içine, sonra yeşil gözlerime iki buse kondururdu... Ben babamın evinde, annemin dizinin dibinde küçük bir kız çocuğuyken dahi öyle huzurlu, korkusuz, güvende hissetmemiştim. Ev onun olduğu her yerdi, kollarının arasıydı, sıcak sinesiydi. Huzur, o varsa vardı. Beni öyle severdi ki hayatında hiç sevilmemişsin sen Süheyla derdim kendime. Derdim de bilmezdim işte o sevginin kıymetini. Kör, cahil, aklını kaybetmiş biriydim. Şeyda Bülbüldüm. Size hikâyeyi anlatacağım ancak bilmelisiniz ki bu hikâye benim hikayem değil. Size bir adamın hikayesinden bahsedeceğim." 🍁 "Seni Süheyla... Sadece seni... Bir seni Süheyla, bir seni. Bir seni her şeye rağmen, bir seni hâlâ... " 🦋 Ömrünü yanlış bir aşkın uğruna heba eden herkese.

***Küfür, Şiddet ve Cinsel öğeler içerir.*** Siyah ile Beyaz'ın hikayesi değil... Siyah'ı yok etmek için, Siyah'a bulanan bir Beyaz'ın hikayesi. Teşkilat'ın Devşirme kanadında bir amir olan Aylin; ikinci dosyasında ailesinin katili olan ve aynı zamanda bir zamanlar devlete çalışmış bir mafya babası olan Asaf Atalı'nın oğlu, gecelerin prensi Alparslan Atalı'yı öldürmek için Atalı'ların içine sızar. Alparslan'a yakın koruma olarak girdiği ev ise, onun Kara Delik'i olur. Mümkünmüş gibi her zamankinden daha yalnızdır artık Aylin... Her zamankinden daha kayıp. Bir Kibrit çakmak için, önce küle dönüşmek gerektiğini bilemez. O çoktan yanmıştır ama... Aynı zamanda yakmak gerekir bazen. Kara Delik, korkunç bir sondur ama aynı zamanda sonsuzdur da. Silahlar her zaman kötülük için patlamaz onun dünyasında. Bazen, düzeni sağlamak için kaba kuvvete başvurmak gerekir. Güç zayıfın elinde olursa kaosun, güçlünün elinde olursa cehennemin gölgesi düşer yeryüzüne. Güçlü zayıfa, Siyah Beyaza karışırsa... O zaman Dünya'nın sonu gelmiş demektir. "Kaos bizden çalar, devlet bize geri verir." Tüm hakları saklıdır.