Abimin Arkadaşı kurgusudur! Bazen tesadüfler bir karşılaşma için değil, dengeni bozmak için gelirdi. Aden için kontrol her şeydi. Mesafesini korumayı, kimseye güvenmemeyi ve geçmişin izlerini kimseye göstermemeyi öğrenmişti. Hayatını planlı, duygularını kilitli yaşamaya kararlıydı, ta ki karşısına Karan çıkana kadar... Karan, tehlikeyi sessiz taşıyan adamlardandı. Soğukkanlı, sınır tanımayan ve kimseye hesap vermeyen biri. Onun olduğu yerde kurallar değişir, dengeler kayardı. Ve Aden, ne kadar kaçmaya çalışsa da kendini hep onun karşısında buluyordu. İlk başta sadece çatışmaydı bu. Sözler sertti, bakışlar daha sert. İkisi de geri adım atmıyordu. Ama düşmanlık, yerini açıklanamayan bir çekime bıraktığında işler değişti. Çünkü bazı insanlar seni en çok yaralayabilecek olanlardır... en çok yakışanlar da. Aden, Ghost kimliğinin ardına saklanarak aydınlığın peşine düşerken; Karan da kendi karanlığını Red adıyla taşımaya devam ediyordu. Aden gölgelerin içinden hareket eden, kimliğini saklayan bir hayalet ve bir Cumhuriyet Savcısı'ydı. Karan'sa tehlikeyi açıkça taşıyan, kuralları kendi yazan, doktorluğu yıllar önce bırakmış bir adam. Şimdi aralarında sadece nefret yoktu. Güven, ihanet ve inkâr edilen bir aşk vardı. Ve bazen kalp, en yanlış zamanlarda atardı. Abimin Arkadaşı Savcı -Suçlu (savcı da suçlu aynı zamanda) Hasta kız- Doktorluğu bırakmış adam Rekabet

İstanbul... Sokaklarında hapsedilmiş düşüncelerin süründüğü ve çiçeklerin kanla sulandığı karanlık şehir. Her köşesinde korkuyu, ihaneti saklayan bir gölge var. Duru Ceylin Öztürk. Gündüzleri bir cerrah, geceleri maskesini takıp hükümete meydan okuyan genç bir kadın: Kasırga. Ve onun karşısında, en az kendisi kadar tehlikeli, maskesinin ardında sırlar taşıyan bir adam: Fırtına. Aynı düşmana karşı, farklı intikamlarla yan yana gelen ve maskelerinin ardına saklanan iki yabancı isim... Fakat maskeler düştüğünde, birbirlerine mi güvenecekler, yoksa birbirlerinin en büyük düşmanı mı olacaklar? İntikam gerçekten adaleti getirir mi? Yoksa sadece daha büyük bir yıkımı mı çağırır?.. "Adın melodi misali kulaklarıma her doluşunda kalbim daha hızlı çarpıyor. Ya kalbimin tellerine dokunmaktan vazgeç ya da seninle beraber söylememe izin ver." "Aşk mı bu?" "Hayır, kalbimden çıkan dumanın gözlerine değmesi sadece."