Kimliği dahi olmayan, dünyayı kaldığı gecekondunun rutubetli dört duvardan ibaret sanan iki yaşında bir kız... Sert mizaçlı ve konuşmaktan nefret eden Vargın Gece Karahan; bir kızı olduğunu ve travma sonrası konuşamadığını öğrenirse ne olur? Baba- kız ilişkisi sağlanabilir mi? Planları olmadan yaşayamayan Vargın Gece; hayatına girer girmez tüm planlarını yıkan küçük kızını kabullenebilecek mi?

Hayatın ne getireceğini hiçkimse bilemezdi. Yüzleştiği ihanetin sonucunda yıllarını içeride yitirmiş bir adam özgürlüğüne kavuştuğunda karşılaşacağı sürprizden habersizdi. Yıllar ondan birçok şey götürdüğünü düşünüyordu: neşesini,inancını ve merhametini. Peki gerçekten öyle miydi, karşılaştığı manzaraya kayıtsız kalabilecek miydi? "Nasıl? Nasıl yani?" konuşurken kekelememe engel olamamıştım. Duyduklarım karşısında vücudumdaki bütün kanın çekildiğini hissediyordum. Ben hâla duyduklarımı anlamlandırmaya çalışırken karşı tarafta polis memurunun her şeyin kontrol altında olduğunu hissettirmeye çalışan konuşması devam ediyordu. "Kendisi ekiplerimiz tarafından karakol civarında bulundu. Üzerinde telefon numaranızın bulunduğu mektup sayesinde sizlere ulaştık. Şu an karakolumuzda, durumu iyi. Uygunsanız gelip teslim alabilirsiniz."

Dümdüz baktım ona, hislerimi belli etmek istemedim. "Ben Narin." dedim sabırla. Saatlerdir beklediğim tanışma şu anda yaşanıyordu. Sağ elimi onunla tokalaşmak için kaldırdım. "Tanıştığıma memnun oldum Koray Soykan." Tuttu uzattığım elimi, benim aksime parmakları sıcacıktı. O elimi tutana kadar kaskatı kesildiğimi ve hatta parmaklarımı hissetmediğimi anlamamıştım. "Buraya Ankara'nın diğer ucundan geldim resmen. Bana 5 dakikanı ayırmak zorundasın." Gülümsemeye çalışsam da beceremedim. "Eğer ayırmazsan internetten hastanenin puanına bir yıldız veririm, ayrıca senin adına ve soyadına çok berbat bir psikiyatrist. Kendisinin terapiye ihtiyacı var yazarım." Bakışları usul usul dehşete ve şoka kaydığı zaman işte bu sefer içtenlikle gülümsedim. Merhaba sevgili Koray, seninle tanıştığıma memnun oldum. Ve umarım bana babamı bulmamda yardımcı olursun. Başlangıç: 20 Mart 2026

Demir az önce yaşanan anın etkisini hâlâ atlatamışken umursamadı Yiğit'in özrünü. "Kimdi o?" "İz yani İzel de biz İz diyoruz, Benimkinin arkadaşıydı artık benim de kardeşim." Yiğit sonunda bağlantıyı sağladığında chate göz attı. Yüzündeki sırıtma alaylı hale dönerkem tekrar komuştu. "Hayırdır?" Demir ne Yiğit'in sorusunu dikkate aldı ne de chatin dalgasını umrunda olan tek şey kızın kullanıcı adının yazıldığı yorumları banlamaktı. Ki doğruydu da dibi düşmüştü. Çakır Demir Arslan~İzel Mila Karanoğlu 1 #dostluk 02.01.26 7 #gençkurgu 08.02.26 1 #texting 09.02.26 2 #aşk 09.02.26 4 #genelkurgu 02.03.26

"Naz" Ses tanıdıktı ama dönüp bakmadım. Duymamış gibi yap, devam et. "Nazar" Evet gerçek ismim buydu Nazar Dila ama beyfendinin Naz diye bitmeyen bir ısrarı vardı. Omzumun üzerinden dönüp baktım. Üniformaları üzerinde attığı her adımda yeri inleten Asaf Baran hafif sinirli bir halde bana doğru geliyordu. Tam karşıma geçip baştan aşağı süzdü beni. Üzerimde hemşire üniformam ama altımda şort. Bakışının bir saniye orda fazla kaldığına emindim. "Sesleniyorum ama niye duymazlıktan geliyorsun sen?" Kolumu göğsüme bağlayıp burnumu havaya diktim. "Adımı doğru seslenseydin duyardım belki." "Ben böyle seviyorum yıllar geçti alışamadın." "Asaf Baran benim adımla zorun ne senin." "Abi" "Ne?" "Abi diyeceksin kızım.Kaç defa uyaracağım seni." Bir nefes aldım sabrımın sınırında zorlanıyordum."Bak tüm gece elimde serum koşturup durdum.Beynim durmuş bir de senin abi egonla uğraşamam. Abim olsaydın abi derdim."

Rastgele bir numaraya attığım o utanç verici mesajın, ölüm fermanım olacağını nereden bilebilirdim? Bir doğruluk mu cesaret mi oyunu. Masum, aptalca bir şaka. Ve yanlış zamanda, yanlış kişiye giden o mesaj: "Kırmızı tangamın nerede olduğunu hatırlamıyorum, dün gece sende mi kaldı?" Ben sadece arkadaşlarımla eğlendiğimi sanıyordum. Ama mesajı attığım numaranın sahibi, tam o saatte cinayet işlemiş bir katildi. Ve daha kötüsü? O gece gerçekten birini öldürmüştü ve benim bu mesajımı, cinayeti gördüğüme dair bir şantaj sanmıştı. Şimdi peşimde sadece utanç verici bir yanlış anlaşılma yok. Peşimde; nefesimi kesmek, beni susturmak ve o "kırmızının" hesabını sormak isteyen bir adam var. O, beni susturmak için her şeyi yapacak bir avcı. Ben ise yanlışlıkla inine girmiş bir av.

*Bir fotoğraf gönderdiniz.* Mina: Bu ne? (21:51) Mert: Manolya. (21:55) Mina: Neden gönderdin peki? Mert: Seviyorsun çünkü. Mina: Boşanıyoruz farkında mısın?

Siz; Şey selam 2.47 Siz; Ne yazsam bilemedim açıkçası. Siz; Müstakilmisiniz? Siz; Aman müsaitmisiniz? 0547; Kimsin ve bu saate ne yazıyorsun birader. 0547; Gece gece alalım mı istiyorsunuz karakola amıkoyim.

Eşini doğumda kaybeden Pamir,yeni doğmuş kızıyla baş başa kalmıştır fakat kızını bir kere bile kucağına alamadan ölüm haberini alan Pamir için tam bir yıkılış olmuştu.Peki aslında ya kızı yaşıyorsa? TELİF HAKKI İÇERİR.HERHANGİ BİR (Ç)ALINMA DURUMUNDA YASAL İŞLEM BAŞLATILACAKTIR!

dincerkoral: Talibim dincerkoral: Ödemeyi nasıl hallediyoruz? (17:47) efnn.art: Anlamadım, ne demek istiyorsunuz? (17:56) dincerkoral: Son yaptığın resimden bahsediyorum, almak istiyorum ...