Henüz 17 yaşına yeni giren İnci, babasına gelen telefon ile hastanede başka bir bebek ile karıştırıldığını öğrenir. Tüm hayatı zenginlik, maddi güç içinde geçerken asıl sevgiden çok uzaktı. Yeni hayatı ile eski hayatındaki farklara alışabilecek miydi, beraber görelim...

(Yaş farkı bulunacaktır, yazım yanlışları olabilir. ) Siz: Beyefendi iyi misiniz? Siz: Ne diye kapıma çiçek yollayıp duruyorsunuz? Bu on oldu! On! Ve hepsini çöpe attım hayır bari yolluyorsunuz ne diye kasımpatı? Papatya yollayın...

Kimliği dahi olmayan, dünyayı kaldığı gecekondunun rutubetli dört duvardan ibaret sanan iki yaşında bir kız... Sert mizaçlı ve konuşmaktan nefret eden Vargın Gece Karahan; bir kızı olduğunu ve travma sonrası konuşamadığını öğrenirse ne olur? Baba- kız ilişkisi sağlanabilir mi? Planları olmadan yaşayamayan Vargın Gece; hayatına girer girmez tüm planlarını yıkan küçük kızını kabullenebilecek mi?

Hayatın ne getireceğini hiçkimse bilemezdi. Yüzleştiği ihanetin sonucunda yıllarını içeride yitirmiş bir adam özgürlüğüne kavuştuğunda karşılaşacağı sürprizden habersizdi. Yıllar ondan birçok şey götürdüğünü düşünüyordu: neşesini,inancını ve merhametini. Peki gerçekten öyle miydi, karşılaştığı manzaraya kayıtsız kalabilecek miydi? "Nasıl? Nasıl yani?" konuşurken kekelememe engel olamamıştım. Duyduklarım karşısında vücudumdaki bütün kanın çekildiğini hissediyordum. Ben hâla duyduklarımı anlamlandırmaya çalışırken karşı tarafta polis memurunun her şeyin kontrol altında olduğunu hissettirmeye çalışan konuşması devam ediyordu. "Kendisi ekiplerimiz tarafından karakol civarında bulundu. Üzerinde telefon numaranızın bulunduğu mektup sayesinde sizlere ulaştık. Şu an karakolumuzda, durumu iyi. Uygunsanız gelip teslim alabilirsiniz."

Dümdüz baktım ona, hislerimi belli etmek istemedim. "Ben Narin." dedim sabırla. Saatlerdir beklediğim tanışma şu anda yaşanıyordu. Sağ elimi onunla tokalaşmak için kaldırdım. "Tanıştığıma memnun oldum Koray Soykan." Tuttu uzattığım elimi, benim aksime parmakları sıcacıktı. O elimi tutana kadar kaskatı kesildiğimi ve hatta parmaklarımı hissetmediğimi anlamamıştım. "Buraya Ankara'nın diğer ucundan geldim resmen. Bana 5 dakikanı ayırmak zorundasın." Gülümsemeye çalışsam da beceremedim. "Eğer ayırmazsan internetten hastanenin puanına bir yıldız veririm, ayrıca senin adına ve soyadına çok berbat bir psikiyatrist. Kendisinin terapiye ihtiyacı var yazarım." Bakışları usul usul dehşete ve şoka kaydığı zaman işte bu sefer içtenlikle gülümsedim. Merhaba sevgili Koray, seninle tanıştığıma memnun oldum. Ve umarım bana babamı bulmamda yardımcı olursun. Başlangıç: 20 Mart 2026

Demir az önce yaşanan anın etkisini hâlâ atlatamışken umursamadı Yiğit'in özrünü. "Kimdi o?" "İz yani İzel de biz İz diyoruz, Benimkinin arkadaşıydı artık benim de kardeşim." Yiğit sonunda bağlantıyı sağladığında chate göz attı. Yüzündeki sırıtma alaylı hale dönerkem tekrar komuştu. "Hayırdır?" Demir ne Yiğit'in sorusunu dikkate aldı ne de chatin dalgasını umrunda olan tek şey kızın kullanıcı adının yazıldığı yorumları banlamaktı. Ki doğruydu da dibi düşmüştü. Çakır Demir Arslan~İzel Mila Karanoğlu 1 #dostluk 02.01.26 5 #gençkurgu 01.07.26 1 #texting 09.02.26 2 #aşk 09.02.26 4 #genelkurgu 02.03.26 1 #instagram 01.07.26 1 #genelkurgu 03.07.26

Rastgele bir numaraya attığım o utanç verici mesajın, ölüm fermanım olacağını nereden bilebilirdim? Bir doğruluk mu cesaret mi oyunu. Masum, aptalca bir şaka. Ve yanlış zamanda, yanlış kişiye giden o mesaj: "Kırmızı tangamın nerede olduğunu hatırlamıyorum, dün gece sende mi kaldı?" Ben sadece arkadaşlarımla eğlendiğimi sanıyordum. Ama mesajı attığım numaranın sahibi, tam o saatte cinayet işlemiş bir katildi. Ve daha kötüsü? O gece gerçekten birini öldürmüştü ve benim bu mesajımı, cinayeti gördüğüme dair bir şantaj sanmıştı. Şimdi peşimde sadece utanç verici bir yanlış anlaşılma yok. Peşimde; nefesimi kesmek, beni susturmak ve o "kırmızının" hesabını sormak isteyen bir adam var. O, beni susturmak için her şeyi yapacak bir avcı. Ben ise yanlışlıkla inine girmiş bir av.

*Bir fotoğraf gönderdiniz.* Mina: Bu ne? (21:51) Mert: Manolya. (21:55) Mina: Neden gönderdin peki? Mert: Seviyorsun çünkü. Mina: Boşanıyoruz farkında mısın?

Eşini doğumda kaybeden Pamir,yeni doğmuş kızıyla baş başa kalmıştır fakat kızını bir kere bile kucağına alamadan ölüm haberini alan Pamir için tam bir yıkılış olmuştu.Peki aslında ya kızı yaşıyorsa? TELİF HAKKI İÇERİR.HERHANGİ BİR (Ç)ALINMA DURUMUNDA YASAL İŞLEM BAŞLATILACAKTIR!