Karşısındaki yabancı gözlerini kırpmadan ona bakıyordu. Öyle uzun, öyle dikkatli bakıyordu ki Karan'ın ensesindeki tüyler diken diken oldu. Kaşlarını çattı. "Daha yeni geldik mahalleye..." diye homurdandı kendi kendine. "Denk gele gele mahallenin delisine denk gel-" "327." Karan'ın cümlesi yarıda kaldı. "Ne?" Yabancının bakışları hâlâ gözlerindeydi. Sanki yüzüne değil de yalnızca gözlerine odaklanmıştı. "327." Karan'ın sabrı taşmaya başladı. "Birader ne saçmalıyorsun sen?" Adam birkaç saniye daha gözlerinin içine baktı. Sonra sakince cevap verdi "Kirpiklerin." Sessizlik çöktü "Sağ gözünde 162 var." Bakışları diğer gözüne kaydı. "Sol gözünde 165." Karan birkaç saniye boyunca hiçbir şey söyleyemedi. Yüzündeki öfke yerini düpedüz şaşkınlığa bırakmıştı. Bu herif... "Dalga mı geçiyorsun lan benimle?" Sesi sert çıkmıştı. Fakat karşısındaki adamın yüzünde en ufak bir alay yoktu. Sadece sakinlik vardı. Omuzlarını hafifçe silktim Sonra arkasını döndü. Ve geldiği gibi sessizce uzaklaştı. _______________________ Karan bu mahalleye geldiğinde geriye kalan hayatını sessizce yaşayacağını düşünmüştü. Kimsenin onu tanımadığı, geçmişini bilmediği, soru sormadığı bir hayat... Fakat hesaba katmadığı bir şey vardı. Mahallenin gözbebeği Tümay... Dikkatli elalar üzerinden bir saniye bile ayrılmazken sessiz sakin bir hayat pek mümkün olmayacaktı . Sanırım sessiz sakin bir hayat için çok geçti; asperger sendromlu Tümay' ın eksenine takılmıştı bile...

"Herkes bir maske takar. Bazıları hayatta kalmak için... bazıları ise avlanmak için. Hayat, bir satranç oyunu gibi ilerler; doğru hamleyi yapan kazanmaz. Sabreden kazanır. Ve bazen en tehlikeli oyuncu... tahtada hiç görünmeyendir. Çünkü karanlığın içinde bir kuzgun bekler." - Kuzgun, Geced_eyiz

sizi bir canavar hiç peşinizden ayrılmadan takip etseydi ne yapardınız ? bu kişiyi bir de durduramıyorsanız işte tam olarak bu durumdayım ve ben bunları anlatırken bile o parlak gözleriyle kapının pevazına yaslanmış duman gibi görünüşüyle beni izliyor . Blanche beyaz parlak demektir ama o tam tersi siyah .

Küçük yaşta annesini kaybeden Baskın Omega Ares Bera'nın, babası ile yaşadığı sakin hayatı, bir gün çalan telefonu ile son bulmuştu. Hiç tanımadığı insanlar ile yaşamak zorunda kalan Ares Bera'yı zorlu bir süreç beklemekteydi. Tüm bu süreç boyunca ise yanında olan tek kişi Babası Orhan Bey'di. Peki Ares Bera ailesine alışabilecekmiydi? #Omegaverse #omega - 18/09/24 🥇 #erkekversiyon - 15/09/24 - 🥈 #bxb - 15/09/24 🥉 #omega - 15/09/24 - 🥉

"Şeytanın tek bir zaafı vardı, o da cehennemine yanlışlıkla giren bir melekti."

17 yıl sonra gerçek ailesini bulan güçlü kural tanımaz omegamız bundan sonra ne yapacak? ❗ kurgu bxb ilişkisi içerir ❗ omegaverse evreninde geçiyor

Gerçek Ailem kitabıdır ilk kitabım:) "Yeraltının karanlık ringlerinde dövüşerek hayatta kalmaya çalışan Karan, sadece rakipleriyle değil, geçmişinin gölgeleriyle de savaşıyor. Yıllarca ölü bildiği annesinin gerçeği, saklanan sırlar ve dağılmış bir aile... Tüm bu kaosun ortasında hayatına giren Aşkın ise en beklenmedik darbeyi vuruyor: kalbine. Karan için artık hiçbir kavga eskisi gibi olmayacak; çünkü bazı savaşlar ringde değil, kalbin içinde verilir."

Gözlerimi açtığımda doğru düzgün hareket edemiyordum ellerimi kaldırdım lan! bir saniye ellerim niye bu kadar küçük? (Reenkarnasyon hikayesidir!)

Omegaverse Kurgusudur.

Her darbede tenine batan bir geçmiş, her odada yankılanan korkunç bir sessizlik... Mert için hayat, babasının gölgesi altında alınan nefeslerden ve okul koridorlarında Kuzey'in acımasız zorbalığıyla örülü bir cehennemden ibaretti. Ta ki o karanlık koridorun tenhalığında, ardında gizli bir aşkın sarsılmaz gücünü taşıyan o pervasız çocuk belirene kadar. ​Atakan. ​Dışarıya karşı ne kadar hırçın ve tehlikeliyse, Mert'in kanayan yaralarına karşı o kadar teslim olmuş, bir o kadar şefkatli bir liman. O, Mert'i sadece acılarından değil, onu çevreleyen tüm canavarlardan da korumaya yeminliydi. Mert'in sırtındaki taze sargılarda Atakan'ın parmak izleri; dudaklarında ise acıyı hazza, korkuyu cesarete dönüştüren o tutkulu nefesi vardı. ​Kuzey'in o hastalıklı kıskançlığı ve bencil öfkesi artık Mert'i yolundan döndüremezdi. Çünkü Mert, hayatında ilk defa kime ait olduğunu ve kimin kollarında güvende kalacağını çok iyi biliyordu. ​Zorbalığın, ihanetin ve sırların ortasında; tıp fakültesi hayaline giden o engebeli yolda Mert, Atakan'ın gözlerindeki o sarsılmaz aşka sığınacaktı. ​"Seni o cehennemden çekip alacağım, söz veriyorum." ​Gerçeğin bittiği yerde, sarsıcı bir aşkın tehlikeli ve tutkulu başlangıcı...