İnsan öyle boş bir eve ait hisseder mi?

Bu evlilik gerçek değildi. Aynı evde yaşayan iki yabancıydık. Sonra birbirimizin yarasına dönüşmeye başladık. Garip olan şey ise, bir süre sonra bunun sahte gibi hissettirmemesiydi. Ve ben, onun en kötü hâlini bile ezbere biliyordum. ⚠️ İçerik Uyarısı: Bu hikaye sağlıksız ilişki dinamikleri içermektedir. Karakterlerin davranışları ideal ya da örnek ilişki olarak sunulmamaktadır. Okuyucu takdiri önerilir.

İdil tam bir bela mıknatısıydı ama bu sefer belayı çeken değil de, birisinin bela sarmalına dahil olan kişi olmuştu. Semih, şimdiye kadarki kariyerinin maçı olacağını düşünerek çıktığı maçta, performansına gölge düşüren kıza bilenmişti. Kız birden hayatına dahil olunca tek istediği ondan uzak kalmak olmuştu ama ne yazık ki kaderlerinin daha farklı bir planı vardı. İdil Demirel x Semih Kılıçsoy

Sensedim; eski türkçede susamak gibi, sensiz kaldım, sana hasret kaldım, seni özledim anlamına gelmektedir "Bunu sana sürpriz olarak vermek istiyordum. Ama belki de şimdi: en ihtiyacın olduğu zaman. Hani diyorsun ya güçlü olmak zorundayım diye, sen güçlü olmasan da olur sevgilim. Sadece sevdiğin şeyleri yapmaya devam et. Çünkü sen mutluysan ben de mutluyum. Seni öldüğüm güne kadar, gözlerimin ışığı sönene kadar seveceğim Mert'im. Çokça öpücük sevgilim, İdil'in" mert günok fanfic

"sen beni sıddın sene unutamazsın topçu."

Mustafa, bir çocuğun ellerinden kurtulup rüzgarda savrulan bir uçurtma gibiydi. Şans eseri bu güne kadar tellere takılmış, sonsuzlukta kaybolmamıştı. Tellere takılan tüm uçurtmalar gibi rüzgar, güneş, kuşlar ve başka şeyler tarafından yıpratılmıştı. Şimdiyse gitmeye hazırdı. Hayatını tutan bu tellerin dışında ne vardı bilmiyordu ama gitmeye karar vermişti. Takıldığı telin yanındaki evin camı açılıp da Semih, Yaz ve arkadaşları onu oradan kurtarana kadar.