( Bu kitap asla sevilmeyeceğini düşünen bütün herkese ithaf edilmiştir... ) ( Zamanında acemice yazıldığı için yanlışlar olabilir bunu bilerek okuyunuz) Bilinmeyen Numara : Kader mi bizi bağlayan yoksa gözlerim mi seni her yerde arayan

0522*******: SENİN ABİN YÜZÜNDEN ORUCUMU 5 DAKİKA GEÇ AÇTIM DÜN BEN 0522*******: Söyle alarm mı kuruyor ne yapıyorsa yapsın 0522*******: Ezanı vaktinde okusun kardeşim 0522*******: Zaten tüm gün açlıktan ölüyorum, bir de abin yüzünden geç açıyorum orucu 0522*******: Okuyacaksa vaktinde okusun müezzin efendi 0522*******: Yoksa başka müezzin buluruz 0522*******: Tabi sen bu kısımları atla nazikçe belirt aşaialalakjdlfjsjs sinirlendim 0522*******: Ay baksana kızım şuraya! (Görüldü.) 0522*******: Ecrin? MüezzininKardeşi: Ben Musab MüezzininKardeşi: Ecrin'in abisi (Görüldü.) Kitap tasarımı: @merdumgirizbri

@kadereinan: Bir kere kafanı kaldırıp bakamaz mısın gerçekten? @omersaral: Ben gözlerimi helalden başka bir şey için kaldırmam (Görüldü.) Kapak tasarımı: @merdumgirizbri

Kayra: Kuryeniz çok yakışıklıydı vallahi! Çiçek Pastane: Lütfen, kuryemizin aklını çelip iş performansını düşürmeyiniz Çiçek Pastane: Hem kuryelerin hepsi evli ve beşer tane de çocukları var Kayra: Üzdü be aga :") &Başlangıç tarihi: 23.03.2021 &Bitiş Tarihi: 17.05.2021 Not: Kurye adlı ilk ve tek textingdir.

0534*******: Tam diyorum kafasını kaldıracak, bakacağım o ela gözlerine... 0534*******: Başını çeviriyorsun ve Benan'dan başka kimseyle ilgilenmiyorsun. 0534*******: Kaç zamandır yazdıklarıma da yanıt vermiyorsun, dinle beni bi. (Görüldü.) Bukre: "Mümin kadınlara da söyle, gözlerini haramdan sakınsınlar ve iffetlerini korusunlar." (Nur Suresi 31. Ayet.) Başlama tarihi: 05.12.2020 Bitiş tarihi: Unuttum wiwçöwsmmfnfng Kapak Tasarımı: Birsenbilgin_

-"Seni seviyorum! Neden görmüyorsun beni, neden bir şans vermiyorsun?!" Zeynep anlamıyordu, her geçen gün biraz daha çizgilerini aşan bu adamdan bıkmıştı artık. Yusuf konuşurken sadece dinliyordu ama sabrı gitgide tükenmeye başlamıştı. Hem kaçırılmış, hemde çekmediği kalmamıştı bu adamdan ve amcasından. Şimdi ise karşısında ondan sevgi dileniyordu. " Neden Zeynep neden!" Sabrının son demlerindedi Zeynep, artık dayanamıyordu. Konuşması gerektiğini düşündü yoksa bu odadan çıkamayacaktı. Yusuf'un halâ kendisini izlediğini görünce önce derin bir nefes aldı ve başını ona çevirdi. Öfkeliydi, öfkesini sesine yansıtmamalıydı. "Yanılıyorsun kaç defa söyleyeceğim! Sen bana aşık değilsin, sadece bunu algılayamıyorsun. Madem sevginden bu kadar eminsin, söyle o zaman sokaktan geçen alelade bir kız olsam bakar mıydın yüzüme?" Yusuf'tan ses gelmeyince devam etti; "Madem cevap vermiyorsun söyleyeyim, bakmazdın. Çünkü sen aslında bana aşık değilsin. Benim konuşmama, giyinişime, hâl ve hareketlerime aşıksın, sen benim yaşam tarzıma aşıksın!" Biraz duraksadı Zeynep ve kapıya doğru yürürken son sözlerini söyledi arkasında bıraktığı enkazdan habersiz. Yusuf ise öylece bakıyordu ilk gördüğü andan beri sevdiği kıza. " Susma konuş, gerçekleri kabul et. Sen aslında bana değil İslam'a aşıksın!!!"

Seni unutursam ey Kudüs! Sağ elim hünerini yitirsin. Seni anmaz, Kudüs'ü en büyük sevincimden üstün tutmazsam, dilim damağıma yapışsın! | Tevrat - Mezmurlar 137.

_𝚃𝙰𝙼𝙰𝙼𝙻𝙰𝙽𝙳𝙸_ İnadı uğruna tanımadığı ve onunla evlenmek istemeyen adamla evlenen bir kadın.. Kadına göre sırlarla dolu bir adam.. °°° "Birazcık sevdiysen, gitme." diyerek göz yaşı döktü. Hissiz suratıyla başını sağa sola salladı. "Sevmedim seni... Hiç sevmedim." "O zaman azıcık, Allah için sevsene beni.." Tekrar başını sağa sola salladı ve gecenin ıssız sokaklarında onu arkasında bırakıp gitti.. Yayımlanma Tarihi: 23.09.2021 Bitiş Tarihi: 22.04.2023

İslâmî bir kurgudur... "Bu kadar ümitsiz olmayın. Bir suçunuz yoksa her şey elinde sonunda açığa çıkar. Unutmayın her katil hata yapar. Bunu gerçekte yapan kişi bulunacaktır. Ama bu kadar ümitsizken size nasıl yardım edebilirim ki?" Dediğimde saniyelik gözlerime baktı. Gözleri bir şey arar gibi boş odada gezindi ürkekçe. Bir psikoloğa ihtiyacı olduğu reddedilemez bir gerçekti. Psikolojik olarak çöktüğünü ilk girdiğimde bile fark etmiştim. Ne demişti? Annesi, babası ve kız kardeşini öldürmüştü. Yani en azından iddialar bu yöndeydi. Eğer gerçekten öldürmediyse ailesinin öldürdüğünün düşünülmesi + bunun suçlusunun o bulunması + hapse girmesi + tanıdığı hiçkimsenin ona inanmaması = çok büyük bir travma olmalıydı. "Dışarda kimse yok hanımefendi. Kimsem yok... Çıkıp ne yapabilirim? Çıksam ne yapacağım? Yüzüme katil diye bağıran büyükannemin ayaklarına mı kapanıyım? Cidden ben ailemin bir mezarı olduğunu görmeyi burada gebermeye tercih ediyorum." Bu denli karamsar olması içimdeki iyi her şeyi süpürürken yanağımın içini ısırdım toparlanmak adına. Gözleri çaresizlikle parlıyor bir de ara sıra sesi titriyordu. ~İsteksiz. "Kardeşiniz sizin için çırpınıyor Yavuz bey. O var. Sizi bu kadar seven ve vazgeçmeyen birisi varken nasıl kimse yok?" Dediğimde öldürücü bir bakış oturdu gözlerine. Nefretle baktı bana. Bir an ne dediğimi sorguladım. Bu adamın psikolojisi yerinde değil ve ben onun karşısında otururken güvende hissetmiyorum. "O şerefsiz ben buraya gireyim diye aleyhime ifade verenlerden biri. Ben intihar edince vicdan azabı yaşadı. Lanet çocuğun beni sevdiği yok. Babamın bana vereceğini defalarca dile getirdiği şirketin başına geçmenin keyfine varıyor aylardır."