Yeni bir hayat başlatmak gerekir bazen, eski hayatını unutmak değildir bu, acıyı unutmak ister insan. O boşluğu doldurabileceğini sanar. Ama Bilmez ki her boşluk, O boşluğun sahibi kim ise onunla dolar.

Kenan bir operasyonda şehit düştü. Veysel, abisini bir daha göremeyeceğini sandı.

Söyle, kaç yaşındasın? Dertlerin başındasın İstisnasız her an Geçmişi özlüyorsan; Bilmem kaç yaşındasın Gözleri yaşlardasın İstisnasız her an Yarını düşlüyorsan; Yolculuk nereye? Neler uğruna ölmeye Dört yalnızlıkla bir doğruyu, götürmeye... Hadi durma ağla, ağla Yaşlar kurur zamanla, ağla Böyle kahpedir dünya Son bulur kollarında... Hadi durma ağla, ağla Yüzünü ıslatmasan da, ağla Belki hepsi bir rüya Son bulur kollarında...

Bazen en sağlam bağlar, en derin kırıklardan doğar. Yalnızlıkla örülmüş bir hayat, beklenmedik bir karşılaşmayla yeniden şekillenir. Yusuf'un Veysel, bozkırda onu bekleyenin ise Kenan olduğu bir evren... Kalemim döndüğünce yazmaya çalıştım. Umarım beğenirsiniz:) (güççük gardeş'in Kaybedilmiş Bir Oyun kurgusundan esinlenilmiştir.)

Uçsuz Bucaksız Bir Yalnızlıkta Bir Gölge Bulmak kadar umut doluydu Hayat...

Veyken

Veysel'in sakat kalışından itibaren olan olayları, olması gerektiği gibi ele alan bir kurgu.

İki Kardeşin Hayat Yolculuğu....

Bu hikaye @guccukgardes 'in Bir Işık Daha hikayesinin alternatifidir🥲 Tamamen neler olduğunu anlamak için önce o hikayeyi baştan okumanız gerekmektedir. Biz burada 9. Bölümden devam ediyoruz. İyi okumalar.