Kızıl Goncalar dizisinin ikinci sezonunun benim yorumumla yazılmış halidir. Bu hikaye, Kızıl Goncalar dizisine dayalı olarak yazılmış bir fanfiction'dır. Orijinal kurgunun, karakterlerin ve dünyasının tüm hakları dizinin yapımcılarına aittir. Bu fanfiction, tamamen kişisel bir yaratım olup, diziye dair sevgi ve takdirimi yansıtmaktadır. Kızıl Goncalar dizisinin telif haklarına saygı gösterilmiştir ve orijinal kurguyu oluşturanlara ait tüm haklar saklıdır.

"Yumma gözlerini. Gözünü yumdun mu tasalanır, gama, gussaya düşersin. Gözün nuru, gündüzün nurundan ayrılamaz." 010925 #1 cünzey

Yıllar süren firkatin ardından, nihayetinde vuslat iklimine ermişlerdi. Artık zahirî nikâhın ötesinde, bâtınî bir ahitle birbirlerine yâr idiler. Müptelâ; Aşırı derecede bağlanmış, tutkun kişi.

Değişmez denilen her düzene bir başkaldırı mevcuttur. Beşeri bir düzen ancak düzensizlikle sağlanır, ❝Korkarsan sığın göğsüme, ağlamak istersen kuşlara bak. Bu düzene uyamıyorsan elimi tut. Eğer tutarsan elimi, bir devir kapanır. Biz kazanırız Cüneyd. ❞

Herşey bir makber başında başladı onlar için. O gün küçücük halleriyle birbirlerine büyük bir söz verdiler. Zeynep belki unutmuştu ama Cüneyd, Zeynep kilometrelerce ötede olsa bile bu sözü yerine getirmek için elinden geleni yapacaktı.

"Tu me manques; 'sen bende eksiksin' demektir. Yani özlemek, eksilmektir."

Münzevi'de, Cüneyd ile Zeynep'in hikâyesini, Kızıl Goncalar'ın 18. bölümünden itibaren, olmasını istediğim şekilde yazıyorum.