khalesi adlı kullanıcıya aittir

Her şey; aslında bütün aile fertlerinin yapmak isteyip de yapamadığı, ailenin küçük oğlu Murat ve eşi Nalan'ın isyanıyla aile apartmanını terkedip, onların boşalttığı daireye yeni bir kiracının gelmesiyle başladı. Minel ve Kaan'ın sıcacık hikayesini okumaya hazır olun. İyi okumalar ♥♥♥ [TAMAMLANDI]

Bu sefer ki çirkin olduğu kadar fakir bir kızın hikâyesi. O hem burslu, hem ezik, hem çirkin, hem de fakir bir kız. Ama bunlara rağmen bir kolej de burslu olarak okuyan bir kız. Fakir ve çirkin olduğu kadar dersleri de bir o kadar iyi. Okul 1.'si. Ve bu sayede de Türkiye'nin en popüler olan kolejlerinden birinde burslu okumaya hak kazanmış bir kız... Fakat orada rahat değil. Ona yapmadıklarını bırakmıyorlar. Çokça eziyetler ediyorlar sırf çirkin ve fakir olduğu için. Her gün aynı muameleyi görmekten bıkmış bir kızın hikâyesi... Ne kadar diğer kızlar gibi güzel olabilmek için değişmek istese de, maddi durumları yüzünden bunu yapamıyor. Parası olmadığı için istediği bu şeyi gerçekleştiremiyor. Ve gerçekleştiremediği için de ona yapılan eziyetlere katlanmak zorunda kalıyor... Peki yapılan bir iyilik, bir insanın hayatını değiştirebilir mi? İşte genç kızın da hayatı, yaptığı bir iyilik sonucu değişecek. Bundan sonra ki hayatında da ne olacağını yazar hariç kimse bilmiyor. 😁😂😉 Ama artık hayatının eskisi gibi olmayacağı da bilinen bir gerçek. Neler olacağını hep birlikte okuyarak görelim... 💎 ARMİNA SÖNMEZ "Beklenmedik şeyler yaşamış bir insan için 'imkânsız' sözcüğünün anlamı kalmamıştır." 💎 YALIM KORKUSUZ "Sen tozlu bir kitabın herhangi bir sayfasında kimsenin farketmediği ama benim altını çizdiğim bir cümlesin." 🍀 ArYa 🍀 RİTİM SANAT YAYINLARI ARACILIĞIYLA KİTAP OLMUŞTUR.

Dev Adam: Sana zaman verdiğim süre boyunca acı çeken ben oldum. Dev Adam: Bana kendin gelmediğin sürece ben yokum, üzgünüm. • Başlangıç: 21 Temmuz.

"Soyun!" "Ne?" Yaşlı adam oturduğu masada kaşlarını çatmıştı ki yanındaki kadın tebessüm ederek bana döndü. "Sadece hırkanı çıkar ve bize sol kolunu göster." Tedirginlik içinde onlara baktığımda uzun bir masada oturan toplam on kişi görmüştüm. Ben kapıya yakın bir yerde duruyordum ve yanımda benimle aynı yaşta olan altı çocuk daha vardı. Sağımdaki kızın sol kolundaki yarasa damgasını gördüğümde sertçe yutkundum. Aynı damgadan benimde kolumda vardı. "Neyi bekliyorsun?" Bu soğuk ses yaşlı adamın sağ tarafında oturan kişiden gelmişti. Başını önündeki dosyadan hiç kaldırmadığı için yüzünü iyi göremiyorum. Hırkamı çıkardığımda benimle aynı hizada duran çocuklar koluma baktı. "Sende Yarasalardan birisin." Yaşlı adamın sesi huzursuz çıkmıştı. "Nasıl damgalandığını hatırlıyor musun?" Yine o adam konuşmuştu ve hâlâ başı önündeki dosyadaydı. İyi hatırlıyordum. "Hayır." Onlara güvenmiyorum. Cevabım ile kalem tutan eli hareketsiz kalmış fakat başını kaldırmamıştı. "Artık bizi neden buraya getirdiğinizi açıklayacak mısınız?" Yanımdaki çocuklardan biri konuşmuştu. Yaşlı adam sıkıntıyla bir nefes alarak bizlere baktı. "Aslında hepiniz aynı çocuk yurdunda bir zamanlar kaldınız. Peşinde olduğumuz biri var ve o yurttaki otuz çocuğu damgaladı. Şimdi yeniden ortaya çıktı ve Yarasaları bulup hepsini öldürüyor." Sanırım Yarasalar biz oluyorduk. "Bizimle işbirliği yapmak zorundasınız, tabii yaşamak istiyorsanız?" Masadakilere döndü. "Herkes kendi eğiteceği çocuğu seçsin. Unutmayın seçeceğiniz çaylaktan siz sorumlusunuz." Burada neler olduğunu anlamıyorum. Masadakiler bizi incelerken o başını hiç kaldırmayan adamın sesini duydum. "Gözlüklü kızı ben eğiteceğim." Burada gözlük takan sadece bendim.