"Benim olana dokunan yaşamaz. Benim olana sataşan ölümü ve cehennemi göze alacak cesarete sahip olan aciz biridir." "Senin olana dokunmak istemiyorum. Sen benim ol istiyorum. Gruba katılmanı istiyorum vişne." "Benim çıkarım ne olacak? Hem bana vişne değip değip durma." "Senin çıkarın karşılığında küçük kardeşini korurum ve her ay yüksek miktarda bir maaş alırsın." Gülüşü odayı kapladı. "Senin korumana ya da parana ihtiyacım yok Aren." "Emin misin? Son olanlardan sormuş cidden bunu göze mi alıyorsun vişne?" "Kabul. Ama eğer ona bir şey olursa seni yaşatmam Aren." "Ona bir şey olmayacak vişne, benim yanımda olan ve benim olana bir şey yapamazlar vişne." ...

Merhaba, yaz hikayelerini sever misiniz? Ben bayılırım. özellikle de yaz mevsimine. Yaz arkadaşlıklarına, yaz aşklarına... Yaşayamadığım fakat hayal ederek yazdığım bu kurgu beni içine çok fazla çekti. Eğer siz de Bozcaada da geçen bir yaz macerasına katılmak istiyorsanız, sakın durmayınnn

Dünya üzerinde insanlara işkence etmekle ve insanlar üzerinde deney yapmakla ünlü olan bir örgüt. İrtihal. Cezaevleri ve Psikolojik Danışmanlık Merkezinden parayla insan satın alarak, "İnsanlar değil, teknoloji yönetmeli, tanrının yarattığı basit varlıklar koskoca bir evreni yönetemez." inancıyla hareket etmektedirler. Bu örgüte karşın açılan Umbra üssü. Amacı İrtihal örgütünün zorlu indirdiği devlet adamlarını yerine getirip eski sistem düzenine geçmektir. Ülkenin ünlü savcısı aynı zamanda Umbra üssünün en iyi suikastçısı, insanların bildiği ismiyla Tilya Sezen. Ülkenin en iyi savcısı olan kadın, Tilya ismiyle Umbra üssünün en iyi suikastçısıdır. Yıllar önce, henüz çocukken ailesinin İrtihal örgütü tarafından katledilerek öldürülmesi sonucu kendini bu yola adamıştır. Örgütün özel isteği üzerine Brezilya'nın ünlü hapishane harekatının başına geçer, verilen görev dönüşü uğradıkları saldırı sonrası hayatı baştan aşağı değişir... İrtihal örgütüne gizemli bir şekilde dahil olan, bilinmeyen suikastçıya kadar nabızlar yerindeydi. Bu iki suikastçının kesişiyle nabızlar hızlanır, tren raydan çıkar. Farklı örgütlerde, farklı cephelerde savaşan bu iki suikastçının hedefleri ortaktı lakin bu ortaklığı kimse bilmiyordu... "Sayın Savcı, yasal olmayan bir örgütün suikastçısı olduğunu herkesin öğrenmesini istemiyorsan silahını indir."

Hayatını sokaklarda geçiren bir kız, metroda kalmaya karar verirse. Gözlerini kapatıp, açtığında kendini metro da değil de büyük bir askeri üssün odasında bulursa ne olur? Tanımadığı insanlanlar ona özel olduğunu söylerken kast ettikleri şey başkayken, onun en özel olması. Sokaklarda itilip kakılan, şiddete maruz kalan kızın bütün dünyanın, hatta bütün evrenin anahtarı olması. İçinde birçok tanrıçanün özelliğini taşıması "Beni ezen insanlar benim en ufak bir kararımla kül olabilirler. Bu mühür bana hayatın hediyesiydi, benden aldıklarının kefaretiydi."

Yaşamı boyunca hiç kimsenin onu "tehlikeli" olarak nitelendireceğini düşünmezdi. Eh, hayat bazen hoş olmayan sürprizler yapabiliyordu. "Nefes al," dedi kendine. "Çünkü her an biri gelip onu senden alabilir." Ölüme kapadığı gözlerini bir öncekilerden çok farklı, çok daha karanlık bir dünyaya açmıştı. Tek bir bakışla tüm o renklerin, o sihrin ve mükemmeliyetin ondan çok uzakta, geçmişte kaldığını anladı. Yakında uğruna savaşması gereken tek şeyin canı ile sınırlı olmadığını da anlayacaktı. Belki bu gökyüzü bile olmayan evrende, kalbini verdiği cesaret timsali oğlan, belki de sayısız esir ve acılı ruh. Her biri Alessia'nın büyüsünü ve kılıcını savurması için dualar ediyordu. Yüzlerce Labradorit, Garnet, Sitrin ve Yem edilmiş ruh refaha kavuşacak ya da daha karanlık günler ile karşı karşıya kalacaktı. Alessia ruh yiyen bir imparatoru yerle bir edebilir miydi? Edemezsin demişlerdi. Göreceklerdi.

24 Krallıktan gelen genç prens ve prensesler için kurulmuş bir Kraliyet Okulu. Ancak acımasız bir suikastçı kendini soyluları teker teker öldürmeye adamıştır. Kaçış yok. Teslim olmak yok. Oyuna hazır mısınız?

🌿🕊 Erva, tüm hareketlerini ve alışkanlıklarını hatta aklından geçirdiklerini bile ezbere bildiği Üsteğmen Doru Demir'e âşıktı. Bir beklentisi olmadan, imkânsız olduğunu bilerek günlerini ve gecelerini ona komşu olan askeri lojmandaki tek katlı konutunda geçirirken, duvarları onu sızdırıyordu. Bazen oturup penceresinden evinin yanan ışıklarını izliyordu, bazen de sesini işitip evinin küçük mutfağından onun yakın ama uzak gelen yaşantısına dahil oluyordu. Kimselere anlatamadığı, kendine yasakladığı bu adamı günlüğüne yazıyor ve hislerini herkesten, ondan bile saklıyordu. Doru Demir ile yalnızca günlüğünün sayfalarında buluşuyordu. Ta ki o günlük kaybolana ve bir avuç küle dönüp içine yazılanlardan fazlasını beraberinde ortaya çıkarana kadar! Lal Figan üçlemesinin ilk kitabı olan Saklı, hem içinizi ısıtacak hem de tüylerinizi diken diken edecek. "Benim hikâyeme onunla tanıştığım o ilk an, özlemek yazıldı..."