Ilyana leidt aan suïcidale gedachten na de dood van haar moeder en de fraude zaak waarvoor ze beschuldigd wordt. Zelf beseft ze niet hoe extreem slecht ze er staat met haar mentale gezondheid. Ze zoekt geen hulp op en wilt ook geen hulp. Wanneer Khalid in haar leven duikt voelt ze zich meteen bedreigd door de man die haar recht in haar gezicht durft te verwijten. Ze hoopt hem nog een keer te ontmoeten om te begrijpen waarom ze zich precies zo voelt. Wanneer ze er alles aan probeert te doen om de reputatie van haar onderneming recht te trekken en haar onschuld te bewijzen, loopt ze de harde feiten tegen het lijf dat al haar hoop en moed ontnomen heeft. Wanneer Khalid het licht aan het einde van de tunnel in haar leven doet opwekken komt ze erachter dat hun eerste ontmoeting toch niet zo onschuldig en toevallig was. And when you fall in love, don't lie. And when the truth hurts, don't lie. And when you see the most beautiful eyes crying, don't lie. Because sooner or later it will take everything from you. Sooner or later it will show you that it is nothing but a short-term illusion. Be honest and happiness will walk to you. Be kind and happiness walks to you. Be helpful because that's how help will come to you too. Do not give up on a lost soul. Do not abandon a forsaken soul. And do not laugh at a crying heart. For who knows, perhaps that is your happiness. And who knows, maybe two lost souls, are one whole soul who can see hope in life again. This is the story of two lost souls who found each other, two souls who were neither different nor the same. This was the story of two deserted souls. Khalid en Ilyana. Het verhaal wordt in twee tijdperken geschreven. Het heden en het verleden. Grotendeels speelt het verhaal zich in het verleden af. Wanneer de twee tijdperken samenkomen zal het verhaal verder gaan in het heden.

Seline.

Djamila, c'est une fille qui apprend doucement à se regarder autrement. À laisser ses cheveux tranquilles. À se voir belle, pour de vrai, pas juste quand on le lui répète. Avec elle, il y a sa meilleure amie, toujours là, toujours sincère, celle qui la rassure sans forcer, qui la connaît par cœur. Le lycée, les pauses, les discussions banales, les invitations qui font hésiter, les gens qui observent trop. Rien d'extraordinaire en apparence. Juste la vraie vie, avec ses petits bouleversements... et ceux qui arrivent encore. Et puis il y a ce regard. Celui de ce garçon. Insistant. Troublant. Comme s'il voyait quelque chose qu'elle n'a pas encore compris elle-même.

Moi c'est Naira, j'ai 23ans. Je vien de finir mes études d'infirmière, je repart donc vivre chez ma mere. Entre temps elle a déménager dans une cité. C'est à partir de là que ma vie va être chamboulé...

𝖫𝖾𝗌𝗅𝗒 𝗉𝖾𝗇𝗌𝖺𝗂𝗍 𝗏𝗂𝗏𝗋𝖾 𝗎𝗇𝖾 𝗁𝗂𝗌𝗍𝗈𝗂𝗋𝖾 𝖽'𝖺𝗆𝗈𝗎𝗋 𝖽𝗂𝖿𝖿𝖾́𝗋𝖾𝗇𝗍𝖾， 𝗉𝗋𝖾𝗌𝗊𝗎𝖾 𝗍𝗋𝗈𝗉 𝖻𝖾𝗅𝗅𝖾 𝗉𝗈𝗎𝗋 𝖾̂𝗍𝗋𝖾 𝗏𝗋𝖺𝗂𝖾 𝖠𝗏𝖾𝖼 𝗅𝗎𝗂 𝗍𝗈𝗎𝗍 𝗌𝖾𝗆𝖻𝗅𝖺𝗂𝗍 𝗌𝗂𝗆𝗉𝗅𝖾 𝖺𝗎 𝖽𝖾́𝖻𝗎𝗍... 𝗃𝗎𝗌𝗊u'𝖺̀ 𝖼𝖾 𝗊𝗎𝖾 𝗍𝗈𝗎𝗍 𝖻𝖺𝗌𝖼𝗎𝗅𝖾 𝗌𝖺𝗇𝗌 𝗉𝗋𝖾́𝗏𝖾𝗇𝗂𝗋． Ma vie est un fardeau..

'Vanaf nu,' Jaouad kon enkel toekijken, waarom voelt het alsof dit de laatste keer is dat hij ooit in haar ogen zou kunnen kijken? Waarom voelt het aan alsof hij nooit meer een woord wissel met haar zal krijgen als deze? 'zelfs als ik iedere fout van mezelf accepteer, wat verschil zal het maken, als fouten gemaakt kunnen worden?' Ze blijft stil en kijkt hem lang aan, weeral. Jaouad stond er verslagen bij, hij wist dat ze een stap voor hem stond en hij wist wat voor stevige persoonlijkheid Elena had. 'Ik wil dat je weet, Jaouad, dat jij ons hebt laten eindigen. Door jou staan we nu hier en voor wat zal komen in de toekomst.' Jaouad verlaagt zijn blik, hij kan de confrontatie niet aan. Het was zoveel gemakkelijker om weg te rennen, dat is de reden dat hij altijd wegrende van de consequenties, omdat hij de pijn van verlies niet kan verdragen. 'Heb je nog iets te zeggen?' Vraagt Elena zachtjes. Jaouad kon deze keer geen nee zeggen want hij wist hoe ze terug zou kunnen schieten en hem weer aantonen dat hij spijt zal hebben. 'Ja,' Zegt hij zachtjes. Elena kon de angst in zijn ogen zien, ze zag de verslagenheid geprojecteerd op zijn lichaam. 'Ik hou van je, Elena,' Zegt hij zeer zachtjes. 'En ik zal voor de rest van mijn leven van je houden. Al hou je niet meer van mij, al wil je niet van mij houden, ik zal van je houden. Ik zal voor altijd van je houden, ik zal op je wachten, al moet ik mijn leven lang op je wachten, want jouw liefde is het enigste dat mij levend hield. Je hebt mijn hart, Elena, en waar je ook heen gaat, wees goed voor mijn hart, maar zoals ik al zei, mijn hart is enkel gemaakt voor jou om te breken.' Elena reageert niet, ze geeft geen antwoord. Ze wandelt naar hem toe en plaatst haar armen over zijn schouders. Ze kijkt naar hem op, ze kijkt hem recht in de ogen, terwijl Jaouad helemaal bevroren naar haar kijkt, want oh god, wat zal dit zware gevolgen hebben. 'Ben je zeker dat je geen spijt zal krijgen van je woorden?' Fluistert Elena zachtjes.

'Safia,' Fluistert ze zachtjes. Jinane ziet meteen hoe Omar zijn gezicht helemaal verstijft. Hij verlost zeer zachtjes haar gezicht. Hij werd meteen stil en keek enkel naar Jinane, bang om vragen te stellen. 'Ik- ik- ik kwam net aan, Omar. Ik- ik- ze- ze zeiden me dat ze al 20 minuten in de badkamer was,' Jinane haar tranen rollen over haar wangen. Ze begint zachtjes te huilen en schudt haar hoofd. 'Ik begrijp niet dat ze niet zijn gaan kijken waarom het zo lang duurde,' Huilt Jinane zachtjes. 'Ze- ze mag maar 10 minuten in een badkamer zijn.' Omar blijft verbaasd staan, hij kijkt haar verward aan. Hij kijkt naar al het bloed op Jinane. Hij kijkt naar haar handen die helemaal bekleefd zijn met het bloed, haar kleding, de nattigheid. Haar tranen, alles werd duidelijker. Omar drukt zich langzaam recht. Hij neemt een stap van Jinane weg. 'Ze- ze- het gaat toch beter met haar? Ze- ze hebben haar toch geholpen, Jinane? Je- je hebt haar toch geholpen, Jinane? Je- Jinane, ik praat tegen je!' Verheft hij bij het laatste zijn stem. 'Jinane je hebt toch iets gedaan!' Roept hij tegen haar bevelend. 'We waren te laat, Omar, we zijn te laat, we waren te laat, Omar.' Omar schudt meteen zijn hoofd na haar woorden. Hij schudt hevig zijn hoofd. 'Wat betekent te laat!' Schreeuwt hij tegen haar. 'Wat betekent te laat, Jinane! Wat betekent te laat! Praat tegen mij! Wees duidelijk! Waar is Safia! Waar is ze!' Schreeuwt hij tegen haar. Jinane drukt zich van het bankje en wilt Omar zijn handen vastnemen, maar hij duwt haar van zich af. 'Blijf verdomme staan waar je staat, zeg mij waar mijn zus is, Jinane! Ze gaat die verdomde psychiatrie van je nooit nog in!' Schreeuwt hij woedend tegen Jinane. 'Waar is Safia!' Schreeuwt hij terwijl zijn ogen vullen met tranen. 'Ze is er niet meer, Omar,' Fluistert Jinane zachtjes.

In dit verhaal staat een geheime deal centraal tussen twee mannen uit totaal verschillende werelden: een machtige zakenman en een arme arbeider, beiden vaders. De een bezit invloed en aanzien, de ander zoekt wanhopig een beter leven voor zijn gezin. In ruil voor een belangrijke, geheime klus krijgt de arme familie een nieuwe toekomst: ze mogen voortaan de prestigieuze achternaam van de rijke familie dragen. Een deel van de overeenkomst bepaalt dat Qamar, de dochter uit de arme familie, ooit zal trouwen met Malik, de zoon van de machtige man. Wanneer beide, zowel Malik als Qamar over de deal horen blijkt de situatie allesbehalve eenvoudig. Malik is al verloofd met Amani en heeft geen enkel verlangen om met Qamar te trouwen. Ook Qamar zelf weigert zich neer te leggen bij het huwelijk. Wat begon als een strategisch akkoord tussen twee vaders, mondt uit in een conflict waarin liefde, vrijheid en eer op het spel staan. Dit verhaal bevat grof taalgebruik en expliciete inhoud. Het is uitsluitend bedoeld voor lezers van 18 jaar en ouder‼️

Ze trouwden niet uit liefde. Ze trouwden om iemand te breken. Wanneer Sirine ontdekt dat haar wereld gebouwd was op verraad, stort alles in. De man die ze liefhad... en de vrouw die ze vertrouwde- samen achter haar rug. Maar Sirine huilt niet. Ze kiest voor wraak. Halit ook. Twee mensen, verbonden door dezelfde woede, dezelfde jaloezie, dezelfde drang om terug te slaan. Hun oplossing? Een huwelijk. Een perfecte leugen. Een spel dat bedoeld is om anderen kapot te maken. Ze zullen doen alsof ze elkaar willen. Alsof ze gelukkig zijn. Alsof hun verraad echt was. Maar achter gesloten deuren? Is er niets dan haat, machtsspelletjes en een strijd om controle. Tot het plan begint te kantelen. Want hoe langer ze samenleven... hoe meer hun leugen hen zelf begint te vernietigen. Grenzen vervagen. Woorden snijden dieper. En de pijn die ze wilden veroorzaken... keert langzaam tegen hen terug. Dit huwelijk moest anderen breken. Niet hen. Maar sommige keuzes, gemaakt uit jaloezie, laten niemand ongeschonden achter.

'Als je weigert op mijn verzoek zal je deze beelden overal vinden, Alyssa. En ik denk niet dat je dat wilt- ik denk niet dat je wilt dat mensen weten wat je doet met je vrije tijd.' Alyssa heeft zelfs de kracht niet om boos te zijn. 'Als je met mij trouwt blijft deze video tussen ons, we kunnen het eens samen bekijken op onze huwelijksnacht als je wilt. Netflix en chill doen sommige mensen, maar wij gaan onze eigen tape bekijken en chillen.' Alyssa sluit haar ogen en wilt zich wegtransporten. 'Ik kan echt nergens anders aan denken dan aan die nacht. Je- je bent als een drug, denken dat je niet verslaafd wordt, maar oh god, ik krijg je niet uit mijn hoofd. Het klinkt een beetje creepy, maar geloof mij, het is redelijk- oké.' Alyssa opent haar ogen en veegt haar tranen weg. 'Je bent ziek.' Fluistert ze al sissend tegen hem. 'En jij bent mijn medicatie.' Alyssa walgt van hem, ze walgt overdreven van hem. Hoezo had ze er niet aan gedacht? Hoezo had ze niet gedacht dat hij die nacht zou kunnen opnemen? Hoe dom was ze. 'Weetje- kom- laat me jou naar huis rijden, het is niet zo veilig om alleen als vrouw in het donker rond te lopen.' Alyssa kijkt naar de auto die een eindje verder op staat. Oh wat heeft ze haar eigen leven verpest door niet te stoppen aan een verdomde verkeerslicht.