İstanbul'un karanlık sokaklarında işlenen esrarengiz cinayetler... Cesetlerin ayakları kesilmiş, diğer ayaklarının topuklarında siyah bir nokta. Ve her birinin yanında solgun bir gül yaprağı. Gizemli bir tarikat, uğursuz ritüeller ve gölgelerde kaybolan bir şehir. Başkomiser, bu korkunç cinayetleri çözmek ve tarikatın liderini bulmak için ne kadar ileri gidebilir?

1864 Paris. Hayatının baharında olan genç John Hill, hayatına yeni bir başlangıç için Paris'e gelir. Burada yaşayacakları tüm hayatını değiştirecek bir pamuk ipliğine bağlı şekilde sürüklenir. Şimdi 65 yaşında olan John, sessiz ve bakımsız odasında yaşadıklarını kaleme alır. Her cümle bir çığlık, her hatırası bir işkencedir... "Geçmişe dönsem neler yapardım diyorum kendi kendime, sonra aklıma sen geliyorsun Victoria. Bu işkenceyi tekrar yaşayacağımı bilsem bile, sırf sen varsın diye yaşardım yine. Cehenneme gireceksin deseler yanardım senin için. Sahi, zaten defalarca ölmedim mi? Tanrım, bu bekleyiş niye?" Aşk, nefret, tutku ve yalanlar üzerine kurulan bir yaşam. Kapalı kalması gereken kapılar, gün yüzüne çıkmaması gereken sırlar ve karanlıkta yetersiz kalan ışıkların hikayesi. SON YANGIN.

Neden oğlanlar değil de kız çocukları? Çünki kızlar hayattır, sevgilim. Kızlar bir ulusun omurgasıdır. Ve bazen yalnızca bir kız değil, bir ulus kurban edilir.

İspanya'da okuduğu sınıfı Müslüman yapan Nehir, üvey annesi tarafından Türkiye'deki Sorunlu öğrencilerle dolu Karahan Lisesi'ne gönderilir. Bu yatılı okulda herkes sekiz kişilik ekip kurmak zorundadır. Nehir'in bilmediği şey ise ekibindeki beş kişinin çocukluk arkadaşı olduğu ve hafızalarının silinmiş olmasıdır. Okulda bir katil ve öğrenci kılığında gizlenen bir ajan vardır. "Çığlık atabilirsin... ama asla saklanamazsın."

"Neden kendinden bu kadar eminsin?" dedi adam düz bir sesle. Lezâ cevap verdi "belkide kaybedecek bir şeyim kalmamıştır." Adam bir süre sessiz kaldı. Ardından bir soru daha yöneltti. "Peki ya yanılıyorsan?'' Kadın rahat bir şekilde cevap verdi. "O vakit kendimi karanlığa gömmüşümdür." Umursamazca omuz silkti. "Ve bana soracak olursanız o tarafla tanışmak isteyeceğinizi zannetmiyorum." 🍃 Laçin Arden Mare, batmak üzere olan şirketlerin temel sorunlarını kimsenin fark edemediği kadar erken çözen bir kriz uzmanıdır. Reklam, algı yönetimi ve psikolojik yönlendirmeyle bu şirketleri tam ihtiyaç duydukları anda kendi ajansına çeker. Bir yandan iflası önlerken, diğer yandan insanların zaaflarını fark ettirmeden kontrol altına alır. Görünürde her şey plan, rapor ve istatistikten ibarettir. Ancak Laçin, sistemlerin yalnızca nasıl çalıştığını değil, nereden kırıldığını da bilir. Zamanı uzatmayı, sessizliği kullanmayı ve doğru anda ortaya çıkmayı seçer. Onu yakından tanıyanlar, bazı kararların fazla kusursuz, bazı sonuçların fazla temiz olduğunu söyler. Laçin ise bunu hiç açıklamaz. Sadece işini yapar.

Çocukluk dostu üç genç, bir gün tuhaf bir şekilde kaçırıldıklarında, hiçbir şeyin eskisi gibi olmayacağını bilmiyorlardı. Yıllar sonra, o gün yapılan gizemli bir seçim, arkadaşlıklarının en derin yarasını hâlâ kanatmaktadır. İçlerinden biri ihaneti seçmiş, diğer ikisinin hayatı ise paramparça olmuştur.Ana karakter İkra, sıradan bir okul gününde ortaya çıkan gizemli bir olayın peşine düştüğünde, aslında geçmişin karanlık izlerine doğru sürüklendiğini fark eder. Her adımda daha çok sır, her soruda daha çok tehdit. Ve kalbinin hiç hazırlıklı olmadığı bir şey: Aşk. Zorbalıklar, gizemli defterler, kaybolan anılar ve karmaşık ilişkilerle örülü bu okulda İkra'nın tek bir seçeneği vardır: Gerçeği bulmak. Ama gerçek, her zaman özgürlük getirmez. Bazen sadece yeni bir cehennemin kapısını açar.

Yaşıyorduk, işkence çekiyorduk, idam ediliyorduk, köle gibi çalıştırılıyorduk, susuyorduk, çığlık atıyorduk ama hepsinin sonunda sesli ya da sessiz bir savaş veriyorduk çünkü seviyorduk. Şaşırtıcıydı, sevgi bazen bir savaş meydanının ortasında size uğruyordu. O an iki yolum vardı. Ya sevecektim, ya ölecektim. Sevmeyi seçtim. Onu sevmek de ölümü daima nefes gibi ensende hissetmekti. "En büyük savaşların ortasında kurak topraklardan bile bazen çiçek açar, bombalar etki etmez, kökleri sımsıkı tutunur. Bir bakarsın renkler canlanır, güzel kokar her yer. Sen bu çiçeksin diyemem, biz bu çiçeği temsil ediyoruz diyebilirim. Özgürlüğümüze." Bu kitapta geçen kişiler ve kurumlar tamamen hayal ürünü olup her ayrıntısıyla kurgudan ibarettir.

Geçmiş, hiçbir zaman geçmiş değildi. Daima kancası bugüne takılıydı. Sırlar, beyaz bir çarşafın üzerinde toz tutmuştu uzun zamandır... Şimdi sert bir rüzgarla savrulan geçmiş, hayatımızdan içeri girdi! Çarşafın altındaki tozlanmış sırlar bütün havayı boğdu. Ela biliyordu. Kaçtığın geçmişin saklanmaya çalıştığın çökmez sokakta tam dibinde bitivermişti. Karanlık sarmaşık gibi bedenini sarmalarken, bunun nefret mi sevgi mi olduğunu henüz fark etmemişti. Uzak durmalıydı siyahtan! İçindeki ışığı yutmasına izin vermemeliydi! Fakat artık çok geçti. Çünkü aşk bir kara delik gibi neyi var neyi yoksa Ela Aydemir'i ve Serkan Karavan'ı içine çekmişti!