Bir tesadüf en fazla ne kadar güzel olabilirdi? Biz hayatımızın en güzel tesadüflerini yaşamıştık. Abim, ben, arkadaşım ve abisi. Hayat bizi nasıl bir araya getirmişti? Renksiz hayatımıza nasıl en güzel renkleri katmıştı? Gelin hep beraber öğrenelim...

Rüyanda hayatını kurtaran adam bir anda gerçek hayatta karşına çıksa ve rüyanda gördüğün sahnenin aynısı yaşansa ne yapardın? Arakadaşıyla birlikte onun ailesini ziyaret etmek için Kayseri'ye giden Ezgi Akarsu'yu neler bekliyordur? Ezgi yıllardır hayalini kurduğu aşkı mı bulacaktır, yoksa hayatının en büyük kalp kırıklığını mı yaşayacaktır? Birine aşık olmak için ne kadar bir süre gerekir? Bir bakış, bir kaç saat, bir kaç gün veya ay? Gelin hep beraber Ezgi Akarsu'nun hikayesini okuyalım.

"Hani her şeye rağmen pişman değilim diyorsun ya? Bir gün yaptığın bir şey için öyle pişman olacaksın ki, kendinden nefret edeceksin ama bu yaptığın şeyi hafifletmeyecek. Hayatım boyunca hiç kimse için kötü bir temenni de bulunmamıştım ve nefret etmemiştim ama sen bunu fazlasıyla hak ettin. Umarım bir gün öyle bir şey yaşarsın ki, bana yaşattığın bu çaresizliğin, hayal kırıklığın ne demek olduğunu anlarsın. Hayal kırıklığı diyorum, çünkü senin yüzünden bir daha asla bir polise eskisi gibi bakamayacağım, onları gördüğüm an yolumu değiştireceğim. Çünkü sen bana bugün Polislere bile güvenmemem gerektiğini, hatta en çok onlardan korkmam gerektiğini öğrettin. Sonuçta bir başkası kafasına göre senin bu yaptıklarını yapamazdı değil mi? Sana dava falan açmayacağım çünkü bu seninle tekrardan karşı karşıya gelmem gerektiği anlamına gelir ve ben seni bir daha asla görmek istemiyorum. Bugün benim gibi birinin nefretini kazanmayı başardın, kendinle gurur duy."

Yeni bir şehre taşınırken ne umuyordum bilmiyorum ama kesinlikle tehlikenin içine atılmayı beklemiyordum. Onu gördüğüm ilk an anlamıştım benim için herhangi biri olmayacağını. Kendisi askerdi ve yaşamı tehlikeler, yaralar, kayıplar, acılar ve ölümlerle doluydu. Yeni taşındığım bu şehirde karşılaştığım bu adamla sonumuz ne olacaktı peki? Ya da sonumuz olacak mıydı ki? Hiç başlamayan bir şeyin sonu da olamazdı. Bir keresinde bana, "Her yaranın izi kalır, kiminin izi bedendedir kimininki ise ruhunda. Peki ya hangisi daha çok acıtır? Peki ya sen, yaralarımı saracak mısın yoksa bir yenisini mi ekleyeceksin? Ama şunu bil ki, senin açtığın yara kolay kolay kapanmaz. Hiç kapanmayan yaram mı olacaksın? demişti. Peki ya ben ne olacaktım? Gerçekten onun kapanmayan yarası mı? Belki de o benim yaram olurdu bunu kim bilebilirdi ki? Bir hikayemizin olup olmayacağını dahi bilmeden bizimle beraber bu maceraya atılmaya var mısın?