Kendini hayallerine adamış Hare ve kendini sadece işlerini adamış Savaş'ın uzun soluklu aşkı.

Ellerimi göğüslerimin üzerine kapamak, bacaklarımı birbirine geçercesine bastırmak ve kendimi tüm bunlardan sakınmak istiyordum. En çokta ondan... Bir tür bela gibiydi, vebaldi sanki. "Lütfen, lütfen beni rahat bırak." Beni yönetme düşüncesi bile korkunçken az sonra bunu yapmaya başlayacaktı. Belki de çoktan yapıyordu. Göğüslerimin üzerindeki ellerimi bileklerimden yakalayarak sertçe kafamın iki yanından yatağa yapıştırdı. Nefeslerim hızlanırken beyaz tenim gecenin ışığında parıldadı. Bileklerindeki baskısı azalırken ellerini yavaşça çekti. Gözlerindeki tehdit, gözlerindeki korkuyla yakın temastaydı. "Şimdi, ben seni rahat bırakacağım. Sense ellerini benim koyduğum yerden çekmeyeceksin." O itaat etmemi istiyor, oyunbozan... Bacaklarım birbirine yapışmış müsade etmezken, cezamdan korkuyorum. İtaatsizliğin bedelinin korkuttuğu kadar teslim olmanın ağırlığını kaldıramıyorum. Ellerim henüz aynı konumda. fakat az sonrasını kimse tahmin edemeyecekti. *** "Derler ki; bir kargayla göz göze gelirseniz, laneti ömür boyu üzerinizde olur." ***

(Yakında bölümler düzenlenecektir. Yeni başlayacaksanız düzenlemeyi beklemeniz faydalı olur çünkü kurgu aynı kalsa da birçok bölüm baştan yazılıyor. Şu anda düzenlenmiş bölümlerin yayınlandığı tek yer benim wp kanalım, düzenlenme tamamlanınca buraya da yüklenecek. Yeni bölümler ise düzenlenmiş bölümler buraya yüklendikten sonra kaldığı yerden devam edecek.) ☼ ☾ Keyifle "Nihayet tanışabildik..." dedi. Eğer beni tutmuyor olsaydı titreyen dizlerim yüzünden yere düşebilirdim. Kahretsin, Ecsad maskesi takıyordu! Kim olduğuna dair bariz düşüncemin yanlış olması için her şeyimi verirdim. Ama onun kim olduğunu biliyordum. Hissettiğim korku ruhumun üçüncü bir kişi olarak olayı izler pozisyon alacağı kadar ağır gelmişti. Kendimin farkında değildim, boşlukta yüzüyordum. Yutkunarak boğazımdaki düğümü itmeyi denedim fakat manasızdı. "Kimsin sen? Benden ne istiyorsun?" Kaygı içinde kısılan sesim yüzünden beni duyamaması mümkündü. Ama duydu. "İsmim Xhadriel. Beni tanıyor musun?" Ecsad'ın kurucusu, gelmiş geçmiş en tehlikeli hacker topluluğunun lideri Xhadriel... Hiç tanımamış olmayı dilerdim. Halbuki benimle birlikte bütün ülke onu tanıyordu. Bense onun hakkında bütün ülkenin bilmediği bir gerçeği biliyordum; benim peşimde olduğunu. Onu tanıdığımın, hatta peşimde olduğunu bildiğimin farkındaydı. Kendi ağzımla onaylamamı istiyordu. 'Beni bekliyordun, bende geldim' der gibiydi.

Gittiği son görevde timini şehit vermiş, hayattaki tek ailesini kaybetmişti. Kıdemli Üsteğmen Gülce İzem Öztürk. Her şeye rağmen yıkılmamış bir kadın. Aile sevgisi görmemiş, kimsesiz büyümüş bir kız çocuğu. Aile sıcaklığını kardeşlerinde bulmuştu o, oysa şimdi kardeşleri yoktu. İntikam hırsı bütün bedenini ele geçirmişti. Yeni timi ve hayatına giren biyolojik ailesiyle işler karışmıştı. Kardeşlerinden sonra aile vatandı. Fazlası olamazdı. Vatan için yaşayıp vatan için ölecekti. Unutulacağını bilse bile. ... "Her askerin bir lakabı olur ya... Seninki ne?" "Asena."dedim sert sesimle. "Asena..."diye mırıldandı. "Dişi kurt." Dudağımın kenarı hafifçe kıvrıldı. Önüme dönüp seri adımlarla ilerlemeye başladım. Asena. Dişi kurt. Bana dişi kurt derler. Gücüm tükenirse karanlıktan alırım ışığı. Yılmam, Türk askeriyim. Bu adı iyi yaz, bir daha unutamayacaksın.

••Kitaba ara verildi. Bronz serisi final olduktan sonra devam edecek ve 2026 yılı içinde raflarda olması planlanıyor. ❝Burası Karadeniz, burada hiçbir aşk mücadelesiz olmaz.❞ "Karadeniz'e eskiden Konuk Sevmez Deniz derlermiş," dedi. Sesindeki buz dağı yüreğimi titretti. Bunu daha önce hiç duymamıştım. Demek hırçın dalgaların sahibi olan Karadeniz'e Konuk Sevmez Deniz diyorlardı. İlk kez duyduğum için olsa gerek garibime gitmişti. Ben de buraya gelen bir konuktum. "Peki ya, öyle mi?" diye sorduğumda bakışlarımı usulca ona kaldırdım. "Burası gerçekten konuk sevmez mi?" "Sevmez," dedi Kuzey net bir dille. "Alır, götürür, öldürür seni. Sen de elbet gideceksin buralardan, ait olduğun yere döneceksin. Buralar hiç konuk sevmez." Bir düşman kapıyı çalar. Elinde ölümle bekler. İmkânsız bir aşk başlar.

"-Ben sana inanmıştım'' dediğimde yüzüme bile bakmıyordu. "-Suçlu olduğunu bildiğin için susuyorsun, yalvarırım susma, kalk ayağa bağır, çağır ama susma'' yine sessiz kalmaya devam etti. Ben deli gibi ağlarken, o sessizce beni dinliyordu. "-Ne yani bunca şey, bunca anı boşunamıydı, sadece bir kağıt parçasını imzalamam için mi benimle oynadın.'' Kafasını kaldırıp bana baktı ve ''ben özür dilerim, planımda sana zarar vermek ya da aşık olmak yoktu'' dedi ve sessizliğine tekrar gömüldü. "-Ben sana inandım, bana aşıksın sandım, keşke o gün buraya hiç gelmeseydim, seni görmeseydim'' "-Kesin o Selin hanım olayı da yalandı de mi?" diye sorduğumda kafasını olumlu anlamda salladı ve kafasını kaldırıp yüzüme baktı. Ben odanın ortasında çığlıklarımla dolanırken, o da koltukta oturmuş kafasını önüne eğmişti. ''-Amacına ulaştın mı bari?'' diye sorduğum da kafasını kaldırmadan ''bilmiyorum'' dedi. Çantamı alıp odadan çıkacağım sırada arkamı dönüp ona baktım ve onun beni izlediğini fark ettim. "-Umarım beni kullanmana değmiştir'' dedikten hemen sonra kapıyı çarpıp odadan çıktım ve aşağı indiğimde salonda beni izleyen gözleri aldırmadan evden dışarı çıktım. Aden peşimden geldiğinde ''lütfen Aden'' dedim ve arabama binip uzaklaştım. __________ ''Lütfen beni affet" ''Seni affedemiyorum, Emir. Bana yalvarmanı istemiyorum ama seni affetmem için çabala''

yine karışmış bebekler yine yeni aile olayları ama kızımız hem güçlü hem Polis Memuru

Siz: Kankaaaa Siz: Saçımı boyattım gız kdndksnxnx Sadece bu mesajla aşkını bulan genç kız hikayesi. Iyi okumalar^^

Onların hikayesi ufak bir kaza ile başladı. Biri soğuktu hayata karşı "Ölüm" gibi. Tek gayesi kardeşini ve ablasının emanetini korumaktı, hayatı pahasına. Diğeri ise daha karmaşıktı, bazen yakacak kadar sıcak, bazen de buz gibi soğuktu. Küçük yaşta kaybetmişti annesini, dağılmıştı tozpembe bulutları. Kısacası yaralıydı ikisi de. Birbirlerine çekildiler fark etmeden. Kız adama nefes oldu, adam da kıza. Adam şaşkındı çok önce silmişti duygularını, kız şaşkındı emindi bir daha hiç sevgiyi hissetmeyeceğine. Ama hayat onlara ters köşe yapmış ve yanıldıklarını göstermişti. ••• -Beni gerçekten seviyor musun? Bir an durdu ve şaşkınlıkla bana baktı. Ardından şaşkınlığın yerini kızgınlık aldı. -Ben ne dedim sana, "SEN BENİM NEFESİMSİN" dedim. "Korktum. Çok korktum." dedim. "Kalbim atmayı bırakmıştı. Nefesim kesiliyordu." dedim. Sen benim "Nefesim"sin. Dolu gözlerle gülümsedim ona. -Sende benim nefesimsin. Ω •Kitap kapağı şahsıma aittir.• Ω Kitabın ilk kurgulanma tarihi:21.06.2017 İlk bölüm tarihî:31.07.17 Kitabın Bitiş Tarihi: 03.01.2018 Düzenlenme Tarihi 02.01.2020