Yaşıyorduk, işkence çekiyorduk, idam ediliyorduk, köle gibi çalıştırılıyorduk, susuyorduk, çığlık atıyorduk ama hepsinin sonunda sesli ya da sessiz bir savaş veriyorduk çünkü seviyorduk. Şaşırtıcıydı, sevgi bazen bir savaş meydanının ortasında size uğruyordu. O an iki yolum vardı. Ya sevecektim, ya ölecektim. Sevmeyi seçtim. Onu sevmek de ölümü daima nefes gibi ensende hissetmekti. "En büyük savaşların ortasında kurak topraklardan bile bazen çiçek açar, bombalar etki etmez, kökleri sımsıkı tutunur. Bir bakarsın renkler canlanır, güzel kokar her yer. Sen bu çiçeksin diyemem, biz bu çiçeği temsil ediyoruz diyebilirim. Özgürlüğümüze." Bu kitapta geçen kişiler ve kurumlar tamamen hayal ürünü olup her ayrıntısıyla kurgudan ibarettir.

Belki tam değildik ama hiç eksikte olmamıştık. Bize bir mezar kazacaktım, sonra ikimizi de öldürecektim. Bu ölüm fiziken olmayacaktı sadece. Ruhlarımız ayrılacaktı ilk önce bizden. Sonra duygularımız terk edecekti bedenimizi. Hayallerimiz bir rüya gibi silinip gidecekti. Yaşanmış ve yaşanacak olan tüm güzel şeyleri o mezara gömecektim. YETİŞKİN OKURLAR İÇİN UYGUNDUR!! Kurgulanma tarihi 2021... ( ‼️ÇALINMASI ya da KOPYALANMASI DURUMUYLA Karşı karşıya gelirsem, gerekli yasal işlemleri yapacağımı belirtmek isterim‼️)

🦋 Sayılar ön yargınız olmasın. Durmadan yazar, zihninde biriken onca kargaşayı gözü gibi koruduğu defterine aktarırdı. Yazmak rahatlatıyordu çünkü onu ve o, bu yüzden çok istiyordu verilen görevi, bu yüzden savaştı kazanabilmek için. Üniversite 3. sınıf öğrencisi Kelebek, hayallerini gerçekleştirmek ve kendisine verilen görevi en iyi şekilde yapmak amacıyla gözüne kestirdiği adamın peşine düştü. Yaşanılan eğlenceli ve bir o kadar da tuhaf anlardan sonra elinde, onun ve hatta etrafındaki herkes için altın değerinde olan bilgiler vardı. Ancak o bilgiler aynı zamanda bazılarının hayatını alt üst edecek derecedeydi. Belki de değildi, kim bilebilirdi ki? Kelebeklerin fedakar olduğunu düşünürdü Kelebek. Çünkü onlar uçmak için tırtıl olmaktan vazgeçiyorlar, uzun yaşamlarından feda ediyorlardı. Peki şimdi o, hangi taraf için fedakarlık yapacaktı? Hayallerini mi feda edecekti, yoksa kalbini mi? Üstelik hayatını kitaplara göre yaşayan, kendini zihnindeki dünyasında başrole koyan biri için bu seçim, oldukça zor olacaktı. Kim bilir, belki de bir seçim yapmasına bile gerek kalmayacaktı. ~~~ "Kalbimdeki Kelebek'i senin için öldürdüm ben. Ve acı olan ise o Kelebek, uçmayı henüz öğrenememişti." ~~~ Bu güzel kapağı bana hediye eden @feartheheart (@asyatekand)'a çok teşekkür ederim 💛 Devam edecek..

Tanıtım bölümüne göz atınız...

Tüm dünyam gözümün önünde yok olurken, tek başımaydım. Cızırtılı sokak lambalarının altında yürürken orada, karanlıkta ses çıkarmadan beni izlediklerini biliyordum. Daha doğrusu, hissediyordum. Ara sıra bana zarar vermeye niyetleniyorlardı, fakat bu onlar için kötü sonuçlanıyordu. Çünkü üzerimde birkaç bıçak ve 2 gümüş Colt vardı... İnsanlar kaçıp saklanırken, ben onlarla savaşıyordum. Sahi bunu neden yapıyordum? İnsan ırkına bu kadar zarar vermiş yaratıklardan neden korkmuyordum? Onlarla savaşıp, aptal insanların yaptığı yanlışı neden ben düzeltmeye çalışıyordum? Genetiğiyle oynanmış insanlarla, Mutantlar... Dünyadaki varlıkları insan, hayvan ya da mutant olarak ayırabilirken, kendimin ne olduğunu bilmiyordum. Herkesten farklı olduğum aşikârdı; fakat kesinlikle insan değildim. BİLİM KURGU #1 (DÜZENLENİYOR)