isagi ne demis godric gryffindor gryffindor gencleri agaci kokten krali gotten siker hogwarts au [texting & düzyazı] ‐ for nofrostie

Kunigami: Ben o pembe saçlıya aşık değilim ki? Chigiri: ... Kunigami: Şaka la şaka Gül diye >Texting ❗️warning: küfür

Aşk yakıcıydı ve onlar hergün daha çok yanıyorlardı.

ಇ ɢᴏᴊᴏ ꜱᴀᴛᴏʀᴜ x ʀᴇᴀᴅᴇʀ. ಇ ➺ ᴛᴀᴍᴀᴍʟᴀɴᴅɪ. -',✎ 𝖙𝖊𝖝𝖙𝖎𝖓𝖌 + 𝖉ü𝖟 𝖞𝖆𝖟ı ༶•┈┈┈┈┈┈୨♡୧┈┈┈┈┈•༶ ᝰ Gojo Satoru, üniversitenin itiraf sayfasına yazar. ༶•┈┈┈┈┈┈୨♡୧┈┈┈┈┈•༶ ',✎ başlangıç: 06.07.2023 -',✎ bitiş: 14.10.2023 en yüksek sıralamalar; ╰─➤ #1 jujutsukaisen

Alec kendine ve dünyaya olan sevgisini, Magnus ise kendinden çok sevdiği sevgilisini kaybetti. tw // suicide, self-harm

kirishima'nın söyleyemedikleri.

Dilini konuşan birini bulmak zordur. Ama onlar bulmuştu birbirlerini. Ruhlarını tercüme etmek için somut olarak konuşmalarına gerek yoktu. Onlar anlıyorlardı birbirlerini.

[𝘋𝘢𝘣𝘪 𝘹 𝘳𝘦𝘢𝘥𝘦𝘳] Bu ilk kitabım. Umarım beğenirsiniz <3 Diğer kitaplarıma da göz atmayı unutmayınn :')

Karamel gibi kokuyorsun ve ben karamele bayılırım.. Katsuki ağlamak erkeksidir. Duyguların olduğunu göstermek ayıp değil. Duyguların dışarı yansıtmak da ... ağlayabilirsin. Sadece ben varım. Kimse yok tamam mı ?," Ve kendini bıraktı. Hıçkırmaya başladı. Sarsılıyordu daha sıkı sarıldım "Özür dilerim . Tişörtümden kafasını kaldırdı. Kurumuş yaşlarını öptüm, baş parmağımla sildim. Hâlâ tişörtümü sımsıkı tutuyordu. /bölüm 26 Shipler: Kiribaku Denkikyoka Hantamina Izuocha

16 Mayıs 2021 güncellemesi: Bölüm yorumlarında fazlasıyla spoiler olabilir, eğer hoşlanmıyor ve keyif alarak okumak istiyorsanız yorumlara bakmayın. Bütün Sokak Nöbetçileri'nin gözleri benim üzerimdeydi, benim gözlerim ise onun turkuaz rengi gözlerinden ayrılmıyordu. Hepimiz yine bir amaç uğruna toplanmıştık. "Sokak çocuklarını her gördüğünüzde saçlarını okşayın," dediğimde gözlerim onun kumral saçlarına kaydı, alnına bir tutam saç düşmüştü ve her zamanki gibi dağınık, özensizdi. "Onları sevin, gülümseyin. Bir gün o çocukların büyüyeceğini ve karşınıza çıkacağını unutmayın." Hafifçe tebessüm ettiğimde canım hiç olmadığı kadar fazla yanıyordu. "Büyüdüm, büyüdün, büyüdük." Ona doğru bir adım attım ve başımı kaldırıp "Keşke hiç büyümeseydik," diye fısıldadım. "Keşke büyümeseydin. Keşke o sokaklara ait kalsaydık." Öfkeli değil, bıkkındı. Ruhsuz değil, tepkisizdi. Yalnız değil, kimsesizdi. "İçimi sokaklara çevirmenin bir yolu var mı?" diye sorduğunda sesinde ilk defa başkaldırı yoktu, vazgeçiş vardı. "Kendimi değil ama seni o sokaklarda yaşatıp gizlemek istiyorum."