Vagonların çoktan terk ettiği ölü bir peronun ucundaki Taehyung, boynuna dolanan vasiyeti yerine getirmek için girdiği motelden sağ çıkamadı. Fiziksel olarak yaşıyor olsa da ruhu motel sahibi Jungkook'la beraber öldü. "Benim için neden gözyaşı döküyorsunuz Bay Kim? Çok mu merhametli bir adamsınız, yoksa derdiniz bambaşka mı?" "Ben merhametli biri değilim, Bayım. Hatta belki de dünyadaki en bencil insanım. Sadece bazen başkasının bedenindeki yaralar, kendi ruhunuzdaki yara izlerinden daha çok kanar. Ve ben... birinin benim yerime de kanamasına, benim yüzümden yaralanmasına daha fazla dayanamıyorum." ~𝓣𝓪𝓮𝓴𝓸𝓸𝓴

Bağımlıydı o, evet. Ama uyuşturucudan çok Jungkook'a. 08.09.2018

Bu mektuplarda yazacağım şey ise, seni on iki yıl öncesine götürmekle başlayacak. 2008 güzüne. Sana bizim hikayemizi anlatacağım. En başından. Hatırladığım tüm detaylarıyla, en önemli kısımlarıyla. Yaşadıklarımızı bir de benim, o çaresiz ve belalı çocuğun ağzından dinlemeni, bana o anları yaşarken nasıl hissettirdiğini anlamanı istiyorum. Amacım kendimi sana affettirmek veya bana olan nefretini azaltmak değil, omzumdaki bu ağırlıktan kurtulmak sadece. Çünkü zaten burada her gün, birbirinden kötü onlarca hikaye dinliyorum. Zırvaladığımı düşünebilirsin, ama hapiste olmak beni öylesine değiştirdi ki... o tanıdığın hırçın Jungkook yok artık. Bunu da ben yazdıkça anlarsın zaten, her şeyden bahsedeceğim çünkü. Ben henüz on yedi yaşındayken tanıdığın, büyüttüğün, sevdiğin, sevmeyi öğrettiğin, bağlandığın, kendine bağladığın, yaraladığın ve ruhen öldürdüğün Jungkook'u, onun ağzından anlatacağım sana.

"Bir gün birbirimize o namluyu tekrar doğrultacağız. Ancak o zamana kadar ben bacaklarının, sen ise kollarımın arasında soluklanırken Anka misali ölüp ölüp dirileceğiz Mariposa."

"Bazı günahlar vaftiz suyuyla temizlenmez sadece bir ömür boyu saklanır." Kasabanın puslu taş duvarları arasında, ruhunu siyah bir cübbeyle mühürleyen Rahip Kim Taehyung; on beş yıllık bir sükûneti, elleri kanlı bir firari olan Jeon Jungkook'un karanlığında bozmak üzeredir. ~𝓣𝓪𝓮𝓴𝓸𝓸𝓴 Bu kurgu 'Aralıklı Patlayıcı Bozukluk' üzerine yazılmıştır.

[oneshot x taekook] Kim Taehyung, yazdığı hikayeden tiksinmişti. Garip olan da şuydu; ne zaman yazdığını hatırlamıyordu.

Kader ilk ilmeği attığında, iki yabancı göz bir evin eşiğinde düğümlendi; ikinci ilmeği attığında ise ruhların gri sızıları birbirine örülmeye başladı. Taehyung, aklının loş odalarında büyüttüğü hayali hayatlara tutunarak uçurumun kenarında yürürken, komşusu Jungkook'un kalbinde can buldu. ~𝓣𝓪𝓮𝓴𝓸𝓸𝓴 Bu kurgu, 'Şizofreni' üzerine yazılmıştır.

Bir ayine kurban edileceğinizi ve kurtuluşun Şeytanla iş birliği yapmak olduğunu bilseydiniz ne yapardınız?

Biliyorum sen de üzüldün ama ben bittim artık, mahvoldum. Beni sen mahvettin demiyorum ama mahvoldum. "Dayanabileceğimizi sandığımızdan çok daha fazlasına dayanabiliyoruz." demişti Frida, ben artık dayanamıyorum Jungkook, senin için bile olsa dayanamıyorum... Bu hikayenin yazarı 'hunfornini' olup, hikaye ile ilgili tüm haklar kendisine aittir.

"Her varlığın içinde Tanrı'dan bir parça vardır." @erointanrisi | Tüm Hakları Saklıdır.