19 yaşındaki Asena Yılmaz için hayat, hiçbir zaman adil bir dövüş olmadı. Çocukluğunu elinden alan, ona sevgi yerine şiddet ve nefret veren bir aileyle büyüdü. Ama o yıkılmadı; yediği her darbeyi ringde bir avantaja dönüştürdü, acısını yumruklarına yükleyip uluslararası madalyalar kazandı. Kendini tam da küllerinden doğmuş bir şampiyon gibi hissederken, hastaneden gelen tek bir telefon tüm hayatını altüst etti: "19 yıl önce başka bir bebekle karıştırıldınız." ​Asena şimdiye kadar hep yanlış ringde, yanlış düşmanlara karşı dövüşmüştü. Şimdi ise en büyük unvan maçı başlıyor: Geçmişin yalanlarıyla yüzleşmek ve gerçek kimliğini geri almak. Asena gardını düşürmeyecek. Peki ya yeni ailesi onun bu sert dünyasına hazır mı?

19 Ocak 2003. Karlı bir pazar günüydü. Hamileliğimin son aylarıydı ve bira zorluk yaşıyordum." Arzu Hanım konuşmaya başladığında yutkundum. Benim doğum günümden bahsediyordu. "Doğum sancım başladığında evde kimse yoktu. Kendi başıma ambulans çağırmam gerekti. Hastaneye yetişmiştim ama dediğim gibi zor bir hamilelik yaşıyordum. Doğum 24 saat sürmüş." Saçlarımı hızla tepede toplamaya başladım. Bu konuşma benim için iyiye gitmeyeceğini anlamışıtım. ... Yetişkin içerik? Yaş farkı! Ağır depresyon öğeleri! Gay karakter bulunmaktadır. Rahatsız olacaklar okumasın.

Bazı insanlar sevilmeden büyür. Bazıları ise hiç istenmeden... Ben ikisini de yaşadım. Bir gecede evsiz kaldım. Bir gecede ailemi kaybettim. Ve bir gecede, aslında hiçbir zaman onlara ait olmadığımı öğrendim. Karnımda bir hayat vardı. Arkamda geçmişim. Karşımda ise bilmediğim bir gelecek. Beni istemediler. Ama ben hâlâ ayaktaydım. Bu, istenmeyen bir kızın hikâyesi. Ve herkesin sandığından çok daha fazlası...

Klasiklerden biraz daha uzak olan bir abiler kitabıdır. Şimdiden iyi okumalar ^^ ^ᴥ︎︎︎^ Bir anda kapımın tıklatılmasıyla yataktan doğruldum ve "Girebilirsin." dedim. Abim kızarık gözleri ile içeriye girdiğinde aceleyle ayağa kalktım ve abimin yanına gittim. "Abi, ne oldu neyin var?" "Dolunay... Seninle bir şey konuşmam gerekiyor." dediği anda kaşlarım çatıldı. "Konuşalım abi gel şöyle otur." Yatağıma oturup abimin de yanıma oturmasını bekledim. Abim yanıma oturduğunda ne diyeceğeni bilemiyormuş gibi duruyordu. "Anlatacak mısın artık ne olduğunu abi?" dedim. Sabrımın taşmasına çok az kaldı. "Ben artık senden bunu saklayamam Dolunay. İ-iki yıldır senin biyolojik kardeşim o-olmadığını biliyordum." O an abimin hiç konuşmamasını diledim. Sır ortağım demiştim değil mi? Peki, o benim sır ortağımsa ben değil miydim?... Hayır, ağlamamalıyım. "Bunu nasıl yaparsın? Son iki yıldır bana her baktıkça gözlerindeki korku, haddinden fazla korumacılık bundan mıydı abi? Yalan mıydı bunca şey!?" Hem ağlıyor hem de sesimin fazla çıkmamasına dikkat ediyordum. "Sakin ol benim için de kolay değildi!" "Çık odamdan! Derhal!" ^ᴥ︎︎︎^

"Benden uzak dur. Git önce kalbini bir temizle. Hâlâ içinde bir başkası varken beni kendine yara bandı yapma." Bir adım yaklaşıp kelimeleri tek tek çiviledim; "Sen iyileşirsin. Ben kanarım. Uzak dur benden." * * * * * Artık nefesi bile titriyordu. "Artık helalimsin..." dedi kısık bir sesle. "Hoş geldin gönlüme, güzel gözlüm." Kadın'ın gözleri buğulandı, dudaklarına ince bir gülümseme yerleşti. "Hoş buldum yüreğine... Sen de hoş geldin benim yüreğime," dedi. Adam gülümsedi, gözleri ışıl ışıl. "Hoş buldum yüreğine. Hem de öyle hoş buldum ki..."

Gün Güzeli. Sabahın ışıklarıyla doğan güzellik, Efsun Tanseli. * "Bugünün tarihi yok. Bugün 4 Mart. Durun lütfen bu öylesine bir tarih değil, bugün ölüm demek, bugün kayıp demek. 4 Mart. Kayıp ve ölüm. Afra ve Efsun demek." Öylesine değildi bu konuşmalar yazılmalıydı tarihte kalmalı unutulmamalıydı. 20 yıl. Onca yıl. Kayıplar. "Efsun Tanseli, hayır. Berfu Ergün. Çizin altını, Efsun değil artık Berfu. Karalayın Tanseli'yi yazın üstüne Ergün. Yok edin Efsun Tanseli'yi, ben Berfu Ergün." *

17 yıl önce yapılan bir hata iki ailenin hayatını zehir etmişti. 17 yıl önce olan karışıklık sonucu iki aile mutlu olamamıştı. 17 yıl önce karışan kız çocuklarından birine ailesi çektirmiş ötekisi de ailesine çektirmişti. Peki ya karışıklık olduğu ortaya çıkarsa ne olurdu? Defne için aile kavramı sadece acı ve nefreti çağrıştırıyorken yeni ve gerçek ailesine alışabilecek miydi? Peki ya gerçek ailesi öz kızlarına, kardeşine, ikizine ve ablasına güvenebilecek miydi? Ve Defne'nin gerçej ailesinden sakladığı bir sırrı vardı. Çok nadir görülen bir sendroma sahipti. Pinokyo sendromu.* Bu karışmış kız Defne ve onun anne, baba, 3 abi, ikizi ve erkek kardeşinin hikayesi. Biraz da aşk var tabiki. 🔹Ufak Tefek Karışıklıklar adlı ilk kitaptır.🔹 *Pinokyo sendromuna sahip kişi yalan söylediğinde hıçkırır. İlk bölüm yayımlanma tarihi; 5 Ağustos 2021 ------- İlk bölümlerdeki cümle kurulumu ve bazı kelime yanlışlarından dolayı kitap tamamlandıktan sonra müsait olduğum bir zaman diliminde kitabı düzenleyeceğim. O yüzden ilk bölümleri (10-15) beğenmeyip kitaptan çıkmayınız çünkü bence sonraki bölümlerde o yanlışlar azalmış ve yok olmuştur. Şimdiden keyifli okumalar. ✨✨✨ ------- #2- aile #2 - abilerim #1 - ikiz #6 - mizah #3 - gençkurgu #4 - gençkızedebiyatı #1 - kardeş #1 - Dram #1 - baba #4 -abi