Bana nefesini ver, kalbimden kalbine sonsuz adımlar atayım. Bitmeyecek gecelerimize bir kadeh kaldıralım ve gülerek, severek, birbirimizi parçalarcasına sevişelim. Diz kapaklarını ellerimle tutup bacaklarını açayım; cennetine ürkek bir giriş, dudaklarımdan süzülen en güzel sessizlikler. Çığlıklarında gizlediğin bizi, nasıl oldu da bu ellerle beni baştan çıkardığını anlat bana. Yatağımda bir bahçe yarat; ayaklarından yeryüzüne hayat gelsin; bize, ban- sadece bana.

ama New York'a geldiğimden beri bir kokusu var for vanilla baby

annemin mahkûm ettiği isimle seslen bana. - student, age gap 21-28, angst.

"Kim Taehyung," diyecektim sinir ve üzüntüyle. "Sence buna gülünür mü?" "Bence gülünür," diyecekti gülmeye devam ederek. "Sence gülünmez mi?"

anlamıyorsun işte beni, oysaki çürük duvarda yazılı anlaşılması kolay küçük bir sokak şiiriyim. © WYST4EJK '21

'' Ateşe merak duyan 4 kelebeğin hikayesini bilir misin? '' TaeKook__VKook

"Korkma," dedi buruk bir tebessümle. "Dinanzi a me non fuor cose create, se non etterne, e io etterno duro, diyor Dante. Benden önce her şey sonsuzdu; sonsuza dek süreceğim ben de."

90'ların sonunda sesimizi kesmek için dikenli teller boğazımıza dolanır, Biz seninle özgürlüğe kanat çırparız. "Devrim dediğin bir çift omuzun sermayesine pazarlanır. Çocuksun daha, seninkiler bir tabut bile görmemiş. Kaç kurtar kendini, bu devran dönse de göremeyeceğiz, ne sen ne ben, kaç ve ikimizin adıyla yaşa."

Jeon Jungkook sergilere kaçak girmeyi kendine meslek edinmiş bir görsel sanatlar öğrencisiydi, ta ki son girdiği serginin sahibi olan Kim Taehyung onu yakalayana kadar.

faustusjj Şimdi yalnızca, silikleşmiş bir anıdan ibaretsin.