Siz: simdi benim canım helva cekse Siz: benim icin ölür müsün Siz: yoksa yok mu Baran: Ne anlatıyosun bilader Siz: cevap ver Siz: ölür müsün Siz: yoksa yok mu

"Eğer bu herifi ringde yenersem senden bir şey isteyeceğim." "Ne isteyeceksin?" "Seni öpmeyi."

Kaşlarını çatarak"Kimsin sen" dedi. Korkarak ayağa kalkıp doğruldum , "B-ben kayboldum yardım istemek için evinize geldim "dedim ,kaşlarını alay ederek kaldırıp hafif gülümseyerek, "Bu dağ başında, böyle güzel bir kızın tek başına ne işi olabilir ?" Diyerek yerinden kalktı. Bana doğru ağır adımlarla gelmeye başladı. "Böyle bir güzellik ayağıma gelmişken kolay kolay bırakmak olmaz öyle değil mi? "diyerek sırıttı. "Allah'ım ben niye buradayım ne olur beni kurtar."

"Çok merak ettim," dediğinde bana döndü abim. "Ne diyeceksin Ahu?" Öyle mi dercesine kaşlarımı kaldırdım. "Emin misin abi? Ama bunu duymaya pek hazır değilsin gibi.. Hım?" Gözlerini kapatıp derin bir nefes verdi. "Vazgeçtim, sus." İpek ve Doğa ne diyeceğimi gayet iyi biliyordu. Tuğrul da anlamış olacak ki arkasına yaslandı. "Susmuyorum. İki aydır tavırların değişti, çok farklı biri oldun. Sebebini tabii ki biliyorum, bir yere kadar haklıydın da zaten. Ama artık abarttığını düşünüyorum," dediğimde ayağa kalktım. Tuğrul meraklı gözlerle bana baktı. Aynı şekilde abimde. "Alışsan iyi olacak," dedim ve Tuğrul'un yanına oturdum. "Ahu," dedi abim dişlerini sıkarak. Tuğrul'un elini tuttuğumda abime baktım. "Çünkü biz birbirimizi çok seviyoruz ve senin lafınla da ayrılmaya niyetimiz yok!" Kalbim onu istiyordu. Bu hikayenin sonunda yanacağını bile bile.

(+18) Yabancı çevik bir hamleyle beni çevirip masaya dayarken elimdeki hançere gülerek baktı, buz mavisi gözleri bana dönerken gölgeler sıklaştı, uyarıları birer çığlığa dönüştü. Onun sadece sıradan bir yabancı olmadığını anladığım anda ise geç kalmıştım çünkü o çoktan yırtıcı bir hayvan edasıyla bana yaklaşmıştı bile. "Çok yanlış yerdesin küçük kız," diye fısıldadı Batının Tanrılarının lanetlediği sesiyle. "Hem de olabilecek en yanlış yerdesin ve ben seni görüyorum." Pelerinimin kol kısmında gizli hançeri parmak uçlarıma doğru kaydırdım, sivri ucunu kalbinin tam üzerine yaslarken gülümsedim. "Ve ben de seni görüyorum vampir." Uyarı: Cinselllik, kan ve şiddet içerikli ögeler içerdiğinden yetişkin okurlar için uygundur. Her haklı saklıdır.

İşin yorgunluğuyla yatağa uzanan Sofia, gözlerini kapattığı anda kendini bambaşka bir evrende bulur. Bu dünya; kasvetli gölgelerin ve nostaljik bir havanın hüküm sürdüğü karanlık bir diyardır. Sofia burada, bilinmeyen bir müziğin çağrısıyla dans ederken kaderini değiştirecek biriyle çarpışır: Kara Büyücü Lorenzo Blake. Lorenzo, bu tehlikeli evrenin kurallarını bilen biridir. Sofia'nın buraya nasıl geldiğini anlamaya çalışırken, genç kadının sıradan bir rüyadan çok daha fazlasının içinde olduğunu fark eder. Sofia, monoton,zorlu hayatına geri dönmenin mi yoksa karanlık diyarın ateşiyle dans etmeye devam etmenin mi daha tehlikeli olduğunu keşfetmek zorundadır. (Hayali kurgudur benzerlikler tesadüfidir.)

Bazı şehirler insanı sadece büyütmez. Bazı şehirler insanı içten içe çürütür. Bursa'nın ışıklı caddelerinde veya varoşunda, favelasında... herkes başka bir hayat görür. Ama gece olunca Heykel'in altı başka konuşur. Mahalleler, tayfalar, kavgalar, kızlar, ego savaşları, sigara dumanı, duvar diplerinde dönen muhabbetler, kulaklıkta patlayan beat'ler ve mikrofona kusulan öfke... Biz daha yolun başındaydık. Kendimizi yenilmez sanıyorduk. Sokakları çözdüğümüzü, insanları okuduğumuzu, raple içimizdekini dışarı atınca her şeyin hafifleyeceğini falan düşünüyorduk. Yanılmışız. Çünkü bazı geceler sadece kavga çıkarmaz. Bazı geceler hayatı ikiye böler: insana bir şeyler öğretir. öncesi ve sonrası. Bir yanda Bursa'nın sert sokakları, bir yanda İstanbul'un daha büyük, daha kirli, daha acımasız yüzü. 16 e.c.s. Birine ilk yumruğu attığında aslında ona değil, kendindeki bir şeye vuruyorsun. Bunu sonradan anlıyorsun. O an sadece elinin kemiğini, dişine gelen sertliği, kulağında patlayan uğultuyu hissediyorsun. Geri kalanı sonra geliyor. Sonra dediğim de bazen bir gece, bazen üç sene. Bazen de insan neye vurduğunu ancak yükseldikten sonra, elindekileri sayarken, kaybettiklerinin ağırlığı dizine çöktüğünde anlıyor. Ben o gece Tdrilla tayfasından birinin ağzına ilk yumruğu geçirdiğimde saat kaçtı bilmiyordum. Bursa'nın gecesi saat tutmaz zaten. Özellikle Heykel... Okursanız yazacağım :D ayık olun böyle bir şey okumadınız kekem.

Sosyal medyada gündem olan akımı yapmak için indirdiği uygulamaya kendi yanına yakışan bir erkek arkadaş çizmesini ister. Uygulamanın çizdiği kişiyi sosyal medya hesabında paylaşır, ancak tahmin etmediği bir şey olur. Paylaştığı video bir gecede milyonlarca kişi tarafından izlenir ve globale düşer. Uygulamanın yanına sevgili olarak çizdiği kişi ünlü Rus mafyasıdır ve paylaştığı videodan sonra hayatının tepetaklak olacağının tahmin edemez. 24.04.2025

Bir defter... Beş arkadaş gittikleri dağ evinde buldukları gizemli deftere bir hikaye yazarlar. Bir süre sonra yazılanların gerçekleştiğinden şüphe etselerde buna ihtimal vermek istemezler. Kader çoktan yazılmıştır. Ve o hikayede bir katil vardır... Ne gittikleri dağ evi, ne orada buldukları, ne de yaşadıkları şeyler tesadüftür. O gecenin sabahında bir kişi kehanete kurban olacak ve İnsanoğlu'nun günahlarından beslenen diğer evrende bulacaktır kendini. Buradan kurtulması için o defterdeki tek şeyi değiştirmesi gerektir: Kirli ve yaşanmaması gereken bir gerçeği... ~~~ Sırtım aniden sert ağacın gövdesine çarptığında yaşadıklarımın hâlâ kâbus olmasını diliyordum. Bu kadarı çok fazlaydı. Çenemi kavrayan parmaklarına karşılık altta kalmamaya çalışarak elimi gırtlağına sarmıştım. "Nesin sen?" Yüzümün her karışını inceleyen kara gözlerinde ölümü görebiliyordum. Her an başımı gövdemden ayırmak için tetikte gibiydi. Sorduğu saçmalığa gülmeye yeltensem de bu pek mümkün olmadı. "Ne gibi görünüyorum?" Soğuk suretindeki ifade daha ürkütücü bir hâl aldı. Dudakları ölümün tehlikeli sularından baş gösterircesine yukarı kıvrıldı. "İnsan olmadığın kesin." Parmakları boğazımı kavrarken yutkunmaya çalıştım. Ben bu değildim. Bu kadar aciz hissedemezdim. "Arafa merhaba de, kaçak."

KİTAP BAŞLANGIÇ - 08.02.25 SON GÜNCELLEME -11.06.25 Her şeyin farkındaydı. Ama hiçbir şey bilmiyormuş gibi davranmak zorundaydı. Vildan Armevo, babasının borçları yüzünden bir boks ringinin ortasına atıldığında, karşısında Ateş Vargas vardı. O an, yalnızca bir maç değil, bir hayatın dönüm noktasıydı. Ya kazanacak ve Vargaslarla olan bağını tamamen koparıp kendi yoluna devam edecekti Ya da kaybedip onların gelini olacaktı. Peki, Vildan gerçekten Vildan mıydı? Yoksa geçmişinde sakladığı bambaşka bir kimliği mi vardı? Yeşim Armevo'nun katili kimdi? Rauf Aslan gerçekten yardım mı ediyordu, yoksa ardında başka bir şeymi vardı? Kan, aşk, ihanet ve sırlarla örülü bu hikâyede hiçbir karakter göründüğü gibi değil. Ve hiçbir gerçek tek başına ayakta kalamaz. Tüm karakterler ve olaylar hayal ürünüdür. Gerçek kişilerle ilgisi yoktur.