"Ne bağırıp duruyorsun? Konağı ayağa kaldırdın!" Karşımda dikilen adama yumruğumu gerçirmemek için içimde verdiğim mücadeleden söz bile edemezdim. Etki eder, etmezdi. Şuan tek isteğim tüm gücümle tekme tokat ona girişmekti. "Sen Mardin'i kaldırmadığıma duâ et!" İkimizde deli gibi bağırıyorduk. Diklenmeli konuşmamla yüz ifadesi bir an değişecek gibi olsa da toparladı. Bakışlarına merak da işlenirken "Hayırdır ne bu hâller, yürek mi yedin?" Diye sordu. Yüreği de dalağı da ben sana yedirtecektim şimdi de haberin yoktu. Aramızda kısacık bir mesafe vardı. Günaha girmemek adına bir iki adım gerileyerek, ellerimi başıma koydum. "Asıl sana hayırdır? Ya sen nasıl sağda solda kendini benim müstakbel kocam olarak tanıtırsın, nasıl millete evleneceğimizi söylersin?!" diye bağırdım. "Ne!" "Oha!" "Vışş!" "Yok artık!" _____________________________ Klasik bir kitap değil bizimkisi. Yani karakterlerimiz her iki bölümde bir hastaneye uğramıyorlar. Ya da sürekli bir kavga içerisinde değiller. Acı, mutluluk, gözyaşı, kahkaha... gerçekte de başınıza gelebilecek olaylar dönüyor. Ee ne bekliyorsun? Gelsene içeriye;) İslam dininin temelde olduğu bir kitaptır. . . Başlangıç Tarihi; 12.06.2021 Kitabı (Ç)almamanızı rica ediyorum.♡ #1 - zühre #1 - alkan #1 - din #1 - yürek #1 - başörtü #1 - pişmanlık #1 - gerilim #1 - tesettür #2 - islam #2 - hikaye #2 - sinir #3 - hoca #3 - genelkurgu #4 - ağa

05*********: Benim aşağıda olduğumu görmenize rağmen camdan çikolatalı süt kutusu fırlatmak nedir ya? 05*********: Sanat icra ediyoruz burada, hiç mi saygınız yok? 05*********: Bir daha olursa bu kadar sakin kalmam çikolatalı süt canavarı! Siz: Kimsiniz? 05*********: Sence? Siz: Bilmiyorum ki soruyorum değil mi? 05*********: Çattık ya! 05*********: Sürekli başına süt kutusu attığınız alt komşunuz! Siz: Alt kata taşınmışlar mı ya? 05*********: Allah anana babana sabır versin bacım, senin gibi bir yarım beyinle doğmuş mahlukata nasıl katlanıyorlar? Siz: Bilmem

05*********: Not defterinin sahibi? Siz: Efendim? 05*********: Tariflerin yazılı olduğu not defteri diyorum, içinde sizin numaranız vardı. Siz: O defterin sizde ne işi var? 05*********: Şirkette yerde buldum hanımefendi. Önemli olduğunu düşünüp size ulaştırmak istedim. _________________________________________

Siz: Selamünaleyküm beyefendi Hayırlı Doktor Kısmet: Aleykümselam, kimsiniz? Siz: Teravihte annenizin numaranızı verip, doktor oğlum diye övdüğü kişi Siz: Muhtemelen size de, hayırlı bir kısmet, diye tanıtılan kişiyim. Siz: Hayırlı iftarlar dileyip, iftardan sonra müsaitseniz konuşmayı uman kişi de olabilirim. Siz: İyi akşamlar.

Benim adım Güzide değil. Yıllardır insanlara ısrarla bunu anlatmaya çalışıyorum. Biriyle yeni tanıştığımda kimliğimde yazan, annemin bana verdiği ismi hiçbir zaman söylemem. Adım Güz derim, çünkü öyledir. "Benim adım Güz" dediğimde çok daha iyi hissederim kendimi. Güzide iken benden beklenenler sessiz, söz dinleyen, ailesinin isteğine göre yaşayan bir kız olmam yönündeyken, Güz olunca en büyük tutkum tekvando ile hayatının iplerini elinde tutan bir kız olabiliyorum. Benim adım Güz.

Verda Yiğit, bir ortaokulda görev yapan Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi öğretmenidir. Çok yakın oldukları ailenin oğlu olan Cihan Karaer onu sevdiğini ve onunla evlenmek istediğini söylediğinde hayatının nasıl devam edeceğini bilemez hale gelmiştir. Genç adamla yüz yüze gelseler de çoğu zaman sohbet etmemişlerdir. Cihan'ın ne istediğini bilen ve ona saygı duyan tavırları, Verda'nın hoşuna gitmiştir ve ona bir şans vermek istemiştir. Verda'nın kalbi gün geçtikçe Cihan'ı içine alırken, Cihan ondaki değişimi gördükçe kalbinin tamamlandığını hissetmeye başlamıştır. İki genç Allah'a dualar ederek birbirlerini tanımaya başladıklarında, içten içe mutlu bir sonları olacağını hissediyorlardır. ❝Yüreğimi sarmalıyorsun. Yüreğimin etrafına kendine ait bir koza örüyorsun, o koza içeriye sadece seni kabul ediyor. Orada nefes alıyorsun. Sen, yüreğimde yaşıyorsun, Verda.❞

Rahnümâ : Yol gösteren, kılavuz... Kendine Gel!! Adlı kitabın ikincisidir...

0544 *** ** ** : Şayet bir gün okursanız mesajlarımı, bilin ki... Bilin ki bir yolu olsaydı, karşınıza çıkıp gözlerinizin taaa içine bakıp size sadece iki kelime söylemek isterdim. 0544 *** ** ** : Kendine Gel! 0544 *** ** ** : Tövbe Kapısı kapanmadan Kendine Gel! (Görüldü.)

"Bunca yıl, bunca..."demir gibi olmuş ellerimi yanımda duran banka güçlükle sabitledim. Aldığım nefesler ciğerime iletilmeyip boğazımı mengene gibi sarıyordu. Yanımdaki dostuma bakarak bağırmaya başladım: "Kimim ben, söylesene! Kazanan mı yoksa kaybeden mi? Yiten mi yoksa yitirilen mi? Söylesene, aranan ben miyim yoksa çoktan bulunup vaz mı geçildi?" Onun başının öne düşmemesi gerekiyordu. Benim içimin bu kadar acımaması da. Son kez boşluğa bakarak konuştum: "Kimim ben, bir kayboluş mu yoksa kaybolmanın ta kendisi mi?" 05.02.2023

Sinirle duvara vurduğu eline bakarken benim bile canım acımıştı. Onu çok kez görmüştüm ama bugün, bambaşkaydı. İlk kez ondan, yapacaklarından korkuyordum. "Sen bu kıza ne yaşattın lan? Bu kız gözlerime bakarken korkuyor. Kaçıyor benden, gelemiyor bana. Ne yaşattın lan bu kıza!" "Hiçbir şey!" Bu sefer duvara vurmak yerine yumruğu ona geçirdiğinde istemsizce çığlık atmıştım. Gözyaşlarım yüzünden ortalığı göremezken bir tane daha vurup yere düşürdüğü adama bağırmaya devam etti: "Sana ahdim olsun bu kız iyi olacak. Benimle ya da bensiz. Bu kız var ya, korkmayacak. Yaraları geçecek, kabukları düşecek. Kocaman gülecek, sen de def olup gideceksin! Anladın mı?!" Yerde yatan adam hiçbir şey olmamış gibi bana baktığında korku ile arkasına sığındım. Beni korurdu. Daha önce de yapmıştı. Her şeye rağmen, ne zaman ona sığınsam beni kabul etmişti. Her şeye rağmen. Koca kalbi olan o adam, fark etmeden tüm yaralarıma merhem olmaya başlamıştı. Sığındığım beden vatan gibiydi. Korunaklı, güvenli topraktı. İçimde filizlenen tohumlar köklerini toprakta sağlamlaştırdı. Ben, büyütmeye başladım onları. Baştan sonra güven kokan bu adamın sevdasını içimde özene bezene büyütmeye karar verdim. O bu ceylanın yarası değil merhemiydi. O, vurulup düşen bu ceylanın avcısı değil şifacısıydı. ... Başlangıç tarihi: 12.02.2024 Kapak: bikudusgecesi