Hayatını yaşayamayan genç bir kadın, ölümün kendisinden onu yaşatması için bir sebep isterse ne olur? Ölüm ilgilenmez. Ancak yüreği, hissettiği yabancı duyguyla buna izin vermez. "Sebebini buldum. Gülüşünü sakla kadın." KURGUDA ARGO SÖZLER UYGUNSUZ DAVRANIŞLAR VE HASSAS İÇERİKLER VARDIR TSSB İÇERİR KARANLIK- MAFYA ROMANTİZMİDİR YETİŞKİN KURGUDUR Yayımlanma tarihi 12/09/24

Gelecekteki Kocam: Bak, her kimsin bilmiyorum ama son kez soracağım Gelecekteki Kocam: Numaran telefonumda 'Kalbimin Pili' diye kayıtlı Gelecekteki Kocam: Ama ben senin kim olduğunu bilmiyorum, bu numarayı da tanımıyorum Gelecekteki Kocam: Yani soruma cevap verirsen beni çok mutlu edersin Gelecekteki Kocam: Sen kimsin?

-Ailenizin Hayırsızı- Sağdaki komşu kapıdan bir kafa ve yarım bir beden eğildi benim tarafıma. "Evet ne vardı?" "Ne mi vardı? Saçmalamaz mısınız acaba? Ne yok ki? Ses var, gürültü var, sinir - stres var... Ah evet bir huzur yok sadece!" Hala burnumdan soluyordum. En ufak ters hareketinde üzerine atlayıp saçını başını yolacaktım. "Şu lanet müziğin sesini kısın yoksa polis çağıracağım. Ders yapamıyorum sizin yüzünüzden." "Ah özür dilerim güzel komşum. Çok mu rahatsız ettik seni? Çok özür, gerçekten!" demişti cıvık şey. Bir de dalga mı geçiyordu? "Bana bak sen! Kimsin nesin, seni tanımıyorum ama ..." Sözümü kesip araya giriverdi. "Ben Kim Taehyung, güzel komşum, peki ya sen?" Ciddi miydi bu çocuk? Elini uzatmıştı bir de tokalaşmak istercesine. Gerçi şöyle baştan ayağa süzdüğüm zaman da hoş çocuktu. Üzerindeki saçma desenli gömlekle bile çok çekici görünüyordu. Şu an sinirim tepemi aşmış olmasa cidden bu anı değerlendirip ona yürüyebilirdim. Ama an itibariyle tek bildiğim gürültünün onun evinden yükseldiğiydi. Kapı komşum ise eli havada, ona cevap vermemi bekliyordu. Gözleri ile hala havada olan elini işaret ediyordu. "Adın? Hı?" demişti tekrardan. Elimi ona uzattım, uzattığı eli havada bırakmayacaktım, saygısız bir kız değildim asla. "MaRi." deyiverdim yarım ağız ve gözlerimi devirerek. Elimi tuttuğu gibi kendine çekti. "MaRi, sevgili komşum, madem seni bu kadar üzmüşüm gel hadi, rahatlatayım seni, eğlenmene bak olur mu?" Yayımlanma Tarihi 23.10.2021 Bitiş Tarihi 08.01.2023

"Soyun!" "Ne?" Yaşlı adam oturduğu masada kaşlarını çatmıştı ki yanındaki kadın tebessüm ederek bana döndü. "Sadece hırkanı çıkar ve bize sol kolunu göster." Tedirginlik içinde onlara baktığımda uzun bir masada oturan toplam on kişi görmüştüm. Ben kapıya yakın bir yerde duruyordum ve yanımda benimle aynı yaşta olan altı çocuk daha vardı. Sağımdaki kızın sol kolundaki yarasa damgasını gördüğümde sertçe yutkundum. Aynı damgadan benimde kolumda vardı. "Neyi bekliyorsun?" Bu soğuk ses yaşlı adamın sağ tarafında oturan kişiden gelmişti. Başını önündeki dosyadan hiç kaldırmadığı için yüzünü iyi göremiyorum. Hırkamı çıkardığımda benimle aynı hizada duran çocuklar koluma baktı. "Sende Yarasalardan birisin." Yaşlı adamın sesi huzursuz çıkmıştı. "Nasıl damgalandığını hatırlıyor musun?" Yine o adam konuşmuştu ve hâlâ başı önündeki dosyadaydı. İyi hatırlıyordum. "Hayır." Onlara güvenmiyorum. Cevabım ile kalem tutan eli hareketsiz kalmış fakat başını kaldırmamıştı. "Artık bizi neden buraya getirdiğinizi açıklayacak mısınız?" Yanımdaki çocuklardan biri konuşmuştu. Yaşlı adam sıkıntıyla bir nefes alarak bizlere baktı. "Aslında hepiniz aynı çocuk yurdunda bir zamanlar kaldınız. Peşinde olduğumuz biri var ve o yurttaki otuz çocuğu damgaladı. Şimdi yeniden ortaya çıktı ve Yarasaları bulup hepsini öldürüyor." Sanırım Yarasalar biz oluyorduk. "Bizimle işbirliği yapmak zorundasınız, tabii yaşamak istiyorsanız?" Masadakilere döndü. "Herkes kendi eğiteceği çocuğu seçsin. Unutmayın seçeceğiniz çaylaktan siz sorumlusunuz." Burada neler olduğunu anlamıyorum. Masadakiler bizi incelerken o başını hiç kaldırmayan adamın sesini duydum. "Gözlüklü kızı ben eğiteceğim." Burada gözlük takan sadece bendim.