İpek yetim ve öksüz bir asker kızıdır. Ailesinin kaybı onda büyük bir travma yaratır. Bir gece kız arkadaşıyla dışarıya çıktığında genç ve yakışıklı bir adamla tanışır. Bütün geceyi onunla geçirir ve sabahında onun asker olduğunu öğrenir. Ondan korkup kaçarken araba çarpar ve hafızasını kaybeder. Bundan bir yıl sonra tayini çıkar Artvin'e ve kader ağlarını örmüş, onları yine bir araya getirmiştir. Murat amcasını ziyarete geldiği gün İpek'i görür. O geceden beri aklından çıkmayan kızın onu hatırlamadığını ve üstüne üstlük buz gibi olduğunu görünce iyice bilenir. Kendini hatırlatmakta kararlıdır ama ne var ki İpek zaten hatırlıyordur. Hafıza kaybı tam anlamıyla yalandır. Ondan kaçarken, onun ailesinin içine girdiğini öğrenince bu sırrı saklamakta güçlük çeker. Asla bir askere aşık olmayacaktı. Bundan hep korkmuştu ama tek bir gecede kalbinin içini doldurmuştu o asker. Ona bu kadar yakın olunca kaçmak pekte mümkün olmayacaktı...

｡⁠◕Bu his çok tuhaftı onlar benim gerçek ailemdi ama bir o kadarda uzaklardı...◕⁠｡ ✧✧✧ Kafamı bana dolu gözlerle bakan çifte çevirdim İkiside dolu gözlerle bana bakıyordu Sonra başımı abime tutunan anneme çevirdim kafasını Hayır anlamında sallıyordu "Tamam"dedim o çifte dönerek"size bir şans veriyorum"dedim Umarım pişman olmazdım ✧✧✧ Bu hikaye 16 yıl sonra gerçek ailesini bulan Mirayın hikayesi hikayeye bir şans ver pişman olmazsın

"Bazen bir çiçek, yalnızca güzel olduğu için değil; bir savaşın ortasında büyümeye cesaret ettiği için özeldir." Savaşın gölgesinde çocuklar büyür, insanlar susar, kalpler kırılır. Ve bazıları... savaşın ortasında bile birbirinin elini bırakmaz. F-16 pilotu Umay Deniz Çakır, gökyüzünden yere düşen umutların hikâyesini yazıyor. Görev ile vicdan, emir ile kalp arasında sıkışmış bir kadının; yıkımın ortasında bile sevgiye, korumaya ve yaşamaya direnen bir insanın öyküsü... Savaş Çiçeği, kanla sulanmış topraklarda yeşeren masumiyetin ve yitip gitmeyen bir umudun romanı.

Bir mahalle hikâyesidir.

Siz: Boğazında düğümlenen hıçkırık olayımmmm. Siz: Unutmaaaa beniiii. Karşı Komşu:? Siz:Unutamaaaa beniiiii. Siz: Ne çabuk unuttun beni zalımın oğlu. Karşı Komşu: Kimsiniz? Siz: Ülkeden kurtuldun hemen götün mü kalktı yavşak? Siz: Bir insan beni nasıl unutur? Siz: Ayıp... Karşı Komşu: Siz kimsiniz bilmiyorum. Sanırım yanlış numara :) Siz: Yav he he. Siz: Yurt dışından olan yanlış numara çeviriyorum o da Türk çıkıyor. Siz: Taşşak mı geçiyon lan benle? Karşı Komşu: Ana tarafı Türk bizim bacım. Neyin kafası? Karşı Komşu: Doğma büyüme Fransa'da yaşıyorum ben. Siz: Bacım deme lazım olur ;) (yazım yanlışları vardır. Düzenlenecektir.) #fransa1 #menekşe1 #karşıkomşu1

Alisa, babasıyla ettiği büyük bir kavgadan sonra bir inat uğruna şatafat dolu hayatını bir kenara bırakarak bilmediği bir mahallede ev tutar. Fakat mahalleye ayak bastığı ilk andan itibaren ne mahalleyle ne de mahallenin abisiyle yıldızları uyuşur. |Mahalle kurgusudur| 120625

gerçek aile | abi kurgusu ••• Keşke ailem başkası olsaydı diye düşündünüz mü hiç? Sizi bilmem ama ben hep başkası olsun istedim. Bir gün gerçek olacağını tahmin bile edemezdim. 17 yıl sonra hayatımın dönüm noktasını yaşadım ve gerçek ailemi buldum. Ama galiba istediğim gibi güzel bir şey değildi. Kim 4 abi ve 1 erkek kardeşin olduğu aileye birden bomba gibi düşmek isterdi ki? Ben, yani Irmak Kara. Aslında artık Irmak Aral. 17 yıl sonra gerçek ailemi bulmuştum. Ama bunun hayatımda neleri değiştireceğini asla tahmin edemiyorum. •••

Gerilim/Mizah konulu bir kitaptır! Vahşi Batı Lisesi tam bir anarşi yuvası! Burası, toplumun dışladığı ya da disiplin cezası alıp başka hiçbir okula kabul edilmeyen öğrencilerin toplandığı bir yer. Okulda hiçbir otorite yok, herkes kendi kurallarını koyuyor. Kaosun ortasında, yeni gelen masum bir öğrenci buraya düşerse hayatta kalmak için ya bir çeteye katılmalı ya da kendi yolunu bulmalı. "Cehennemin ortasında Cennetin çocukları!"

Hazan, Annesinin ölümünden sonra dayısının zulmünden kaçıp bir eve sığındı. O eve girmesiyle hayatı tamamen değişti...

Alışılmışın biraz dışında olan bir gerçek aile kurgusudur. Yani,nasıl anlatılır bilmiyorum.Ama galiba "Gül" ailesinden değilim. Biliyordum. Benim gibi akıllı bir insan zaten "Gül" ailesinden olamazdı. Ama "Gözükara" diye soyad mı olur lan? Belki gözüm mavidir?! **** "Ulan bu nasıl kıskanma şekli?!Resmen beni sandalyeye bağladınız!" **** "Mavi,galiba bizi senin gibiler kaçırmış." Mavi anlamayarak bakmaya başladığında ona elimle deli işareti yaptım. Yanında olan yastığı kafama atmıştı. **** "Eğer 'fener sen çok yaşa' diye sokaklarda fenerbahçe formasıyla bağırırsan neden olmasın?"