Efsa için o gece, sadece bir yüzleşmeydi. Ardıç içinse, yıllardır bastırdığı o karanlık arzunun patlama noktası. En yakın arkadaşının sevgilisiyle, parçalanmış bir elbisenin ve dökülmüş bir kadehin gölgesinde yazılan bu hikaye; aşkın bittiği değil, ihanetin en saf halinin başladığı yerdir. Bir yanda verilen sözler ve yaşanmışlıklar, diğer yanda ise tenin reddedemediği o vahşi çekim... Efsa, bir hata olarak görülmeyi reddedip bu oyunu kendi kurallarıyla oynamaya karar verdiğinde; sadece kalpler değil, hayatlar da paramparça olacaktı. "Unut gitsin" dediği o gece, aslında her şeyin başlangıcıydı. Çünkü bazı sırlar, sessiz kalındıkça daha yüksek sesle çığlık atar.

Ece için hayat, annesinin evliliğiyle yeni bir eve taşınmaktan ibaret değildi; o, kendi rızasıyla bir kurt inine adım atmıştı. Bir yanda Tugay... Karanlık, sahiplenici ve sınır tanımayan. O gece duvara yaslandığında kulağına fısıldadığı her kelime, Ece'nin ruhuna atılmış birer prangaydı. Diğer yanda Cihangir... Buz gibi bakışları ve zehirli alaylarıyla pusuda bekleyen bir avcı. Ece'nin her açığını kollayan, onu her adımda köşeye sıkıştıran tekinsiz bir gölge. Bu evde aile bağları, tutkunun körüklediği bir yangının içinde kül olmaya mahkûmdu. Ece, üvey abilerinin arasında bir kaçış yolu ararken, aslında her adımda daha derin bir girdaba kapılıyordu. Yasak olan hiç bu kadar arzu dolu, arzu hiç bu kadar karanlık olmamıştı.

"Savaş Amca..." diye fısıldadım, nefesim dudaklarının hemen kıyısında tükenirken. Sesimdeki titreme korkudan değil, içimdeki o dizginleyemediğim istektendi. Savaş, çenemi sertçe kavrayıp yüzümü kendine hizaladı. Gözlerinde, tüm dünyayı yakabilecek kadar güçlü bir hakimiyet parlıyordu. "Hala o kelimeyi mi kullanıyorsun Meliha?" Sesi buz gibiydi ama parmaklarının tenimde bıraktığı iz ateşten farksızdı. Beni kendine daha sert çekerek dudaklarıma doğru fısıldadı. "Dışarı çıktığında istediğin maskeyi takabilirsin. Ama bu kapının ardında kime ait olduğunu, kimin için nefes aldığını asla unutmayacaksın. Sen sadece benimsin." Nefesimi tuttum. Çünkü biliyordum; o ne kadar ileri giderse, ben daha fazlasını isteyecektim. Yaş farkı ve cinsellik içermektedir.

Lalin, abisinin en yakın dostu, çocukluğunun Kılıç Abisi olan o adamın sarsılmaz duvarlarını yıkmaya yeminliydi. Kılıç ise yıllardır bastırdığı o vahşi arzuyu, sadakat ve ihanet arasındaki o ince çizgide saklamaya çalışıyordu. Ancak bir gece, loş bir koridorda abisinin sadece birkaç adım ötesinde, o görünmez çizgi geri dönülemez bir hırsla aşıldı. Ne bir öpücük, ne bir nezaket... Sadece yılların biriktirdiği bir patlama ve her darbede mühürlenen bir günah. Kılıç, o geceden sonra arkasına bakmadan kaçabileceğini sandı. Ama Lalin'in tenine kazıdığı o izler ve kulaklarından silinmeyen o inlemeler, ona en büyük hapishanesi olacaktı. Bir adam, kardeş bildiği dostunun evinde, onun kardeşine duyduğu bu karanlık açlıkla nasıl yaşayabilirdi? İhanetin kokusu terine karışmışken, Kılıç için artık kaçacak hiçbir yer yoktu. Lalin ise bu ateşin içinde yanmaya değil, o ateşi yönetmeye kararlıydı.

Bazı sırlar taşınamayacak kadar ağır, bazı yasaklar ise çiğnenemeyecek kadar tatlıdır. Bir kapı açılır ve hayatınız boyunca inşa ettiğiniz her şey, tek bir bakışla yerle bir olur. İmren için o kapı açıldığında, artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktı. Tanıdığına inandığı herkes bir yabancıya, güvendiği her liman ise bir uçuruma dönüşmek üzereydi. Kaçması gereken o yangına kendi ayaklarıyla yürüyecek, imkansızın içinde kaybolacaktı. Ateşin içine düşmeden yanmanın ne demek olduğunu göreceksiniz. Çünkü bazen en büyük ihanet, insanın kendine olandır.

Süveyda, on sekiz yaşlarının sonunda aşkı ve sevgiyi arayan genç bir kızdı, babasından görmediği sevgiyi kendinden büyük erkeklerde arayarak hayatına devam ederken onu gördü, Barlas Hancıoğlu. O günden sonra ikisinin de hayatı değişti. Uyarı; Daddy Issues konulu bir hikayedir, yaş farkı, cinsellik, argo içerir. +18

🎼 "Cehennemin benim..." Diye fısıldadı. "Cennetin bu altın zincir... Cennet ile cehennem arasına sıkışıp kalan bu nota sensin." Bileklik olduğunu düşündüğüm zinciri eline alarak usulca oturduğu yerden ayaklandı. Bakışlarım merakla hareketlerini takip etti. Hemen ayak ucuma gelerek diz çöktü. "Bu senin," dedi, ayak bileğimi hafif bir dokunuşla kendine çekerek. "Cennet ile cehennem arasında sallanmalı sağlayacak küçük bir hediye." Zincirin klipslerini açarak bileğimin etrafına sardı. "Her adımında ayak bileğinde sarsılacak ve en sonunda olmak istediğin yeri sana gösterecek." Halhalı ayak bileğimin etrafına dolayarak başını öne eğdi. Dudaklarını bileğimin üzerine bastırdı. Boğuk bir ses yankılandı dudaklarından ama kelimelerini seçemedim. "Cennetini bul." ❥ Kapak tasarımı: E-Rabbit

"Hıçkıra hıçkıra ağlıyorsun Gerçek," diyerek ellerimi büyük avuçlarının içine aldı, "ve bunu yaparken yaşadığın komik bir ânı anlatıyorsun." Gözlerimden yaşlar boşalırken tüm dişlerimi göstererek gülümsemem onu duraksattı. "Bilmem ki," diye fısıldadım. "Her şey elimden kayıp gidiyorken bile acımayan kalbim, az önce sen o sigaranın külünü kül tablasına silkince öyle çok acıdı ki, ağlamak istedim. Üstelik aklıma da yaşadığım o ânın en komik repliği gelmişken, tam da sana söyleyecekken yaptın bunu. O külü neden öyle hiç umursamadan silktin? Senin için yanıyordu." Bir elini kaldırıp yanağıma koydu, büyük avucunun içiyle gözyaşlarımı parçalayıp ezdi, yok etti. Ve bana dedi ki, "Ben yapmasam o kırılıp düşecekti." "Senin yapmandansa, kendisi kırılıp düşmeyi kabul ederdi." Gülümsedim. "Keşke yapmasaydın." "Kendini o küle mi benzetiyorsun Gerçek?" "Hayır," dedim. "Hayır, sen beni henüz kırmadın ki."

"Beni bu şehre sor, de ki; bu adam daha önce birisine böyle sevdalanmış mı? Sor. Bu adamın sol yanı benden önce hiç aşktan yanmış mı?" "Sen ilk defa yandığından mı yananın bir sen olduğunu sandın Yusuf?"