| O Benim'deki Arya Tunalı'nın hikayesidir. | Çoğumuz pembe masalların içinde büyütülürdük. Kötü kalpli cadıların her daim mutsuz sona layık görüldüğünü zanneder, zehirli elmaları yesek bile sonunda kurtulacağımızı, yakışıklı bir prens ile tanışıp sonsuza kadar onunla mutlu bir hayat süreceğimizi düşünürdük. Mutsuz sonların varlığına ihtimal bile vermezdik. O zamanlar bizim için her şey tozpembe görünürdü. Büyüyene kadar... Kötü kalpli cadının o zehirli elmasını yedim ve bir daha gözlerimi o pespembe dünyaya açamadım. Prensimin beni uyandırdığı dünya zannettiğimden çok farklıydı. Pembelerin yerini siyahlar, griler ve kırmızılar almıştı. Her şeyin mutlu bitmeyeceğini öğrendim. İyilerin ve kötülerin hiç hak etmedikleri şeyler yaşadığına şahit oldum. Sevdiğim kırmızı rengi kalbime bulandı, yana yakıla kalbimden dört bir yana savrulan küller yine bedenime yaslandı. Ve ben aşkı tam olarak bu noktada öğrendim.

Yetişkin içerik mevcut. Savaş ve barışın içinde döndüğü bir dünya. Korkuyla kaplanmış bir kalbin intikam arzusu. Aile, aşkın, ekibin ve en önemlisi alınacak intikamın derin hikâyesi. Karanlık, bir gün aydınlığa bürünecek, kalplerimizi vurduğu ışığıyla şenlendirecek. Gözlerimizi açtığımızda aydınlığa kavuşmuş hayatımıza gülümseyeceğiz. Göğe savurduğumuz siyah bayrakları indirip beyazla yüzleşeceğiz. Beyazın yaydığı ışık ruhumuzu iyileştirecek. Bize güzel günlerin geleceğini haber edecek. Bunların hepsinin gerçekleşmesi için ruhumuzdaki kötülüğü dağıtmamız gerekecek. Belki de etrafımızdaki... Savaşıp kazanmamız, masum insanları refaha çıkarmamız, karanlık bedenlerimizle dimdik durmamız şart. O karanlık beden benim. Savaşacak olan benim. Yolun sonunda ruhumu aydınlığa çıkarabilecek miyim? Ben Arya; kendimi bildim bileli hayat bana yaşımdan büyük yükler yükledi. Tam altında ezilecekken yaşlı bir el tuttu elimden. Ayağa kaldırdı, sonra göklere. Gün geçtikçe ondan oldum, onlardan oldum. Geçmişimle savaştım, geçmişimi kazandım. Şimdi ise intikamım için savaşıyorum, hepimiz için savaşıyorum. Ve siz, benim hikâyemi okumaya hazır mısınız?

Yaşıyorduk, işkence çekiyorduk, idam ediliyorduk, köle gibi çalıştırılıyorduk, susuyorduk, çığlık atıyorduk ama hepsinin sonunda sesli ya da sessiz bir savaş veriyorduk çünkü seviyorduk. Şaşırtıcıydı, sevgi bazen bir savaş meydanının ortasında size uğruyordu. O an iki yolum vardı. Ya sevecektim, ya ölecektim. Sevmeyi seçtim. Onu sevmek de ölümü daima nefes gibi ensende hissetmekti. "En büyük savaşların ortasında kurak topraklardan bile bazen çiçek açar, bombalar etki etmez, kökleri sımsıkı tutunur. Bir bakarsın renkler canlanır, güzel kokar her yer. Sen bu çiçeksin diyemem, biz bu çiçeği temsil ediyoruz diyebilirim. Özgürlüğümüze." Bu kitapta geçen kişiler ve kurumlar tamamen hayal ürünü olup her ayrıntısıyla kurgudan ibarettir.

Rosanna Camborne, bir kitap yazarıdır ve aklındaki karakterleri kelimelere dökmeyi planladığı sırada işler bambaşka gelişir. İlkel bir zamana ve hayal gücündeki canlıların bile ötesinde bir dünyaya geldiğinde yazmayı planladığı kötü karakter artık tam da karşısındadır; Blake Nightingale. Rosanna tüm zorlukları aşıp, tekrar kendi dünyasına dönmeye çalışırken farkında olmadan kurgusunun baş karakteri çoktan olmuştur. "Soğuk beni sarıp varlığımı sonsuza kadar işkence etmek için dondururken aklımda tek bir şey vardı... Şeytan'ın cehennem ateşinde yaktığı koca bir yalandı."