*tamamlandı.* Tam intihar etmek üzere olan bir çocuğa mesaj atsaydınız ne olurdu? "O gece." "Efendim?" "O gece bana tam saat 11.24 de mesaj attın. Ölecektim, Hayal. Eğer bir dakika sonra yazsaydın, ölecektim." Yüzümde silik bir gülümseme oluştu. "Reha.." "Küçük kız, sen beni yaşatan şeysin."

Kavin: Hiç mi düşünmedin? Hiç mi acımadın? Kavin: Bana bunları yaparken gelmedi mi aklına, o okulda deli gibi üstüne titrediğin kardeşin? Demedin mi benimde kardeşim var, ona yapsalar ne yapardım diye? Kavin: Demedin mi lan?! Demedin mi?! Kavin: Aslında biliyor musun? Salaklık bende. Kavin: Beni annem babam sevmemişti, sen mi sevecektin. 0535*****: Küçük... 0535*****: Yanlış numara *Görüldü* ~ Altay: Seni annen baban sevmedi Altay: Ama ben çok seveceğim.

!Bu kurgu +18 konular barındırır! *ÖRGÜT*/*ANLAŞMALI EVLİLİK*/*DÜŞMANDAN AŞKA* Çünkü bu dünyada isimlerinizden önce hikâyeleriniz konuşur. Kanınız, soyunuz, geçmişiniz... Siz daha ağzınızı açmadan hakkınızda karar verilmiştir. Burada güvenmek cesaret ister. Sevmek ise delilik. Ve affetmek... Affetmek neredeyse imkânsızdır. Yine de bütün karanlığın içinde küçücük bir ışık vardır. İnsan o ışığı bulmak için bazen canını, bazen kalbini, bazen de ruhunu kaybeder. Benim hikâyem de tam burada başlıyor. Eğer bu dünyanın kapısından içeri girecekseniz, size tek bir uyarım var. Duyacağınız her şeye inanmayın. Çünkü gerçek, burada hiçbir zaman ilk anlatılan hikâye değildir. * Kirov'un puslu sokaklarında başlayan hikâye, geçmişin suskun çığlıklarını Moskova'nın karla örtülü saraylarına taşıyor. Defna, sıradan bir hayatın hayalini kurarken, adı fısıltıyla anılan bir çete lideri olan Ravilen'in karanlık dünyasına çekilir. Ama bu yalnızca bir karşılaşma değildir; bu, yıllar önce yarım bırakılmış bir kaderin yeniden yazımıdır. Aşkın, intikamın ve geçmişin iç içe geçtiği bu oyunda, *hiçbir şey göründüğü gibi değildir.* *IN LAK'ECH* - Ben senim. Sen bensin. Ve bazı hikâyeler, tam burada başlar...

Siz: Bu gece kendini fazla zorladın. Siz: Ama kaybettin. Siz: Dövüşe dinlenmeden çıkınca nasıl kazanmayı planlıyordun? Siz: Fena bir yumruk yedin.. Siz: Yanında olsaydım kanayan dudağını temizlerdim Siz: Sonrasında maç yorgunluğunu unutman için seni öperdim.

Siz:Aleyküm selam Rus salatası Siz:Canım Rus salatası çekti 782****:Кто ты? Если я тебя найду, я тебя трахну. 𝙍𝙪𝙨 𝙎𝙖𝙡𝙖𝙩𝙖𝙨ı/𝙔𝘼𝙍𝙄 𝙏𝙀𝙓𝙏𝙄𝙉𝙂 Yaren'in canı Rus salatası çekmiştir ve böylece bir numara sallar. Rus bir yüzbaşıya rastlar. Pekâlâ sizce bu Rus komutanı bizim Türk kızına tutulursa işler karışır. 𝙉𝙊𝙏:Argo kelimeler vardır. ★Başlangıç Tarihî[15.11.2024] Русский салат 1#Bela 1#Askeriye 1#Tutku 1#Rus 1#Text 1#Klasikler 1#Uzakmesafe 1#Sevgi 1#Kitap 1#Yaren 1#Eğlence "𝙆𝙄̇𝙏𝘼𝘽𝙄𝙈 𝘿𝘼 𝘽𝘼𝙎̧𝙆𝘼 𝘽𝙄̇𝙍 𝙆𝙄̇𝙏𝘼𝘽𝙄𝙉 𝙍𝙀𝙆𝙇𝘼𝙈𝙄𝙉𝙄 𝙔𝘼𝙋𝙈𝘼𝙆 𝙔𝘼𝙎𝘼𝙆𝙏𝙄𝙍!!" "RUS SALATASI" ADLI Wattpad'te ilk kitaptır.

Abimin akadaşı ile, yalnızca bir gece. En fazla ne olabilir ki? - Ela ve bir gecede değişen hayatı... #gençkurgu 1- 08/08/2025

Bir defter... Beş arkadaş gittikleri dağ evinde buldukları gizemli deftere bir hikaye yazarlar. Bir süre sonra yazılanların gerçekleştiğinden şüphe etselerde buna ihtimal vermek istemezler. Kader çoktan yazılmıştır. Ve o hikayede bir katil vardır... Ne gittikleri dağ evi, ne orada buldukları, ne de yaşadıkları şeyler tesadüftür. O gecenin sabahında bir kişi kehanete kurban olacak ve İnsanoğlu'nun günahlarından beslenen diğer evrende bulacaktır kendini. Buradan kurtulması için o defterdeki tek şeyi değiştirmesi gerektir: Kirli ve yaşanmaması gereken bir gerçeği... ~~~ Sırtım aniden sert ağacın gövdesine çarptığında yaşadıklarımın hâlâ kâbus olmasını diliyordum. Bu kadarı çok fazlaydı. Çenemi kavrayan parmaklarına karşılık altta kalmamaya çalışarak elimi gırtlağına sarmıştım. "Nesin sen?" Yüzümün her karışını inceleyen kara gözlerinde ölümü görebiliyordum. Her an başımı gövdemden ayırmak için tetikte gibiydi. Sorduğu saçmalığa gülmeye yeltensem de bu pek mümkün olmadı. "Ne gibi görünüyorum?" Soğuk suretindeki ifade daha ürkütücü bir hâl aldı. Dudakları ölümün tehlikeli sularından baş gösterircesine yukarı kıvrıldı. "İnsan olmadığın kesin." Parmakları boğazımı kavrarken yutkunmaya çalıştım. Ben bu değildim. Bu kadar aciz hissedemezdim. "Arafa merhaba de, kaçak."

Ölmek insanı mutlu eder miydi? Ben hiç ölmenin mutluluk getirdiğini görmemiştim, ölüm hep acı getirmez miydi? Ölüm acı getirirdi, acıların son bulmasına neden olmazdı. Ama bu herkes için aynı mıydı? Milan Yağızer için aynı değildi, o ölmek için uçurumun kenarına gitmişti. Onu o uçurumun kenarından indiren, hayatını kurtaran kişi ise okuluna yeni nakil olan Denef Sancak'tan başkası değildi. Kalp hastası olduğunu öğrendiği gün iyi hissetmek için gittiği uçurumun kenarında intihar etmeye çalışan çocuğun, nakil olduğu okulun çete liderlerinden biri olduğunu bilmiyordu. Denef Sancak'ın hikayesi her şeyin bittiğini sandığı anda başlamıştı, Milan Yağızer içinse hayatının bittiğini sandığı yerde hayat bulacaktı. Uçurumlar her zaman son olmazdı değil mi? Uçurumun kenarı Milan ile Denef'in başlangıcı olmuştu. Hikayeler nasıl başlarsa öyle devam ederdi, onların hikayesi uçurum gibi olacaktı. "Atmayı bırakmak isteyen kalp, ölmek isteyen bedene can verebilir mi? Yoksa ölmek isteyen beden, kalbe yük mü olur?"

Kötü kızlar hiçbir zaman kazanamazlar. Ve bu hikayenin kötü kızı benim.

Son yirmi yedi saniye. Zaman gelmişti, kulaklıktaki ses son kez konuşacaktı. "Sonuna geldik, küçük hanım," Alacağı canları düşündükce duyduğu memnuniyet, gözlerini daha da büyütüyor, gülüşü dudaklarını aşmaya çalışıyordu. "Cana can!" Sesi sert, ancak bir o kadar da memnundu. "Kadına kadın!" Keskin nişancının parmağı yavaşça tetiğe baskı yapmaya başladı. "Kıza kız, Anıl!" Beş saniye... "İşini bitir!" "Onun gözleri, özgürlük bulduğum gökyüzü değil, boğulacağım denizdi. Ama artık boğulmaktan korkmuyordum, çünkü ben de onun yanmaktan korktuğu ateşe dönüşmüştüm." Bu kitapta bahsedilen kişiler ve kurumlar tamamen hayal ürünüdür; her ayrıntısı, sadece kurgusal bir dünya oluşturma amacını taşımaktadır.