Tahtın yasası bellidir; Kanla alınır, canla korunur, aşkla yazılır. ❝ Gözlerin arar da gönül bilmez mi Zeynep...? Adını dahi bilmez iken rüyalarıma düştün sen. Ellerini uzatsan, fermanım. Çekip gitsen, cellâdım olursun. ❞ au.

"Denizler mürekkep, gökyüzü kağıt olsa Sana olan aşkımın ne kadar derin olduğunu yazamazdım. Seni havada süzülen yapraktan, gökteki yıldızlardan, denizdeki kumdan çok seviyorum. Eğer kalbimin içine girip hislerimi görebilseydin, Bundan memnun olur, beni daha çok severdin."

so i murder love in the night /210818/

"durursan düşersin demiştin, ben dönerken düştüm."

Yıllar süren firkatin ardından, nihayetinde vuslat iklimine ermişlerdi. Artık zahirî nikâhın ötesinde, bâtınî bir ahitle birbirlerine yâr idiler. Müptelâ; Aşırı derecede bağlanmış, tutkun kişi.

"Seni senden alsalar, bendeki seni alamazlar."

Münzevi'de, Cüneyd ile Zeynep'in hikâyesini, Kızıl Goncalar'ın 18. bölümünden itibaren, olmasını istediğim şekilde yazıyorum.

herkesten kaçmak mümkündür. peki ya hâkikatten?