İlk aşk gerçektende unutulmaz mıdır ? "Herkesin dünyaya gelmesinin bir amacı vardır. Mesela İngilizlerin müzik yapmak için doğması gibi. Ya da çikolatanın insanları mutlu etmek için var olması gibi. Ve sen Juliet, sen ve o lacivert gözlerin buraya, hatta belki de bu dünyaya beni kurtarmak için geldin..." Emir... "Artık ayçöreği yemeycek kadar büyüdüğünü zannetmiştim. Ama haklısın, ayçöreği yemenin yaşı yoktur. Bu kolyede alamadığım günlerin telafisi olsun.Sonuçta sana ömür boyu ayçöreği alacağıma söz vermiştim, değil mi? Artık sonsuza kadar boynunda taşıyabilirsin..." Ahmet...

Bir metro istasyonu, 14 rehin. Sınırlı yemek, Sınırlı su. Tuzak ve ölümler. Hayatta kalmak için neler yapardınız? Peki onlar ne yaptı? Bu oyununun sadece bir kazananı olacak, Ve herkes bir bir ölecek. Benimle bu oyunu oynar mısınız?

Duyuyor musunuz? Şehirler ötesinden. Denizler kadar uzaklardan gelen o bağırış seslerini. Belki de yalnızca ben duyuyorum içimdeki savaşın seslerini... Bir tarafın savaşı kazandığını sandığın an, pes ettiği andır. Oysa pes etmişiz yalnızca. Şimdi uzaktan geldiğini duyuyorum o ikinci savaşın. Bizim koşarak uzaklaştığımız atlar, şimdi koşarak peşimizden geliyor. Düşman bu sefer daha güçlü, daha keskin ve çaresizlik her zanakinden daha yoğun. Oysa herkesin unuttuğu bir şey var; biz hala ayaktayız. Ve düşmeye niyetimiz yok. Birinci perde bitti ikinci perde başlıyor..

Mahşerin Dört Atlısı

Beyza Alkoç'un karantina kitabını kendim devam ettiriyorumm umarım beğenirsiniz<33

''Birlikte belanın içine batabileceğimiz kadar battık. Ve şimdi, seni bırakmayacağım... Benimle misin?'' --- Zeynep, kendini yeni okuluna başladığı ilk gün bir felaketin ortasında buldu. Okulu, salgın bir hastalık nedeniyle karantina altına alındı. Karantinanın akşamında ise kendini okulun karanlık koridorlarında bir kız öğrencinin cesedinin başında buldu. Üstelik yalnız değil, onlar da yanında... Mahşerin üç atlısı. Bu, sadece bedenleri değil ruhları da karantinaya alınan dört kişinin hikayesi. Bu onların özgürlüklerine ulaşmak için yaşadıkları esaretin hikayesi. Bu, birbirlerinin her şeyi haline gelen, birbirlerine gökyüzündeki son yıldız yanıp kül oluncaya kadar birlikte olacaklarına söz veren dört arkadaşın hikayesi. Bu mahşerin dört atlısının hikayesi. Şimdi, bizimle misiniz? "Bizim bedenlerimizi karantinaya almadılar. Ruhlarımızı karantinaya aldılar. Bizim ruhlarımız tanıştığımızdan beri karantina altında. Ne çıkabiliyoruz bu karantinadan, ne de birbirimizden ayrılabiliyoruz. Ruhlarımızı birlikte bir karantina altına aldılar, ve bizim bundan sonraki tek savaşımız bu karantinadan kurtulmak. Kurtulduğumuzda bile birlikte olacağız, ama özgür olacağız. Savaş bitti, ve biz sağ kaldık. Savaş bitti, ve biz hala ayaktayız."

"Mahşerin Dört Atlısı"

Sokak Nöbetçilerinin arasına ajan olarak gönderilen Helin Aktan. Karşısında bir aile bulmuştur ve o ailenin bir ferdi olmak üzeredir, fakat kendisini bir köprü ortasında hissetmeye başlamıştır. Köprünün bir tarafında merhameti, sevgisi ve kuruluşu vardır; diğer tarafında ise geçmişi, korkuları ve gerçek ailesi. ao köprünün ortasında durmaya devam ederken sırlar yavaş yavaş açığa çıkmaya başlamış, hiç kimsenin göründüğü gibi olmadığını da fark etmiştir. Koza ve Sokak Nöbetçileri'nin arasındaki soğuk savaş sadece Helin'nin mağlup olduğu bi savaşa dönüşecektir çünkü bağlılığın yıkıcı hissinide tadacaktır. "ama hep aynı noktaya dönüyorsun. Çocukluğuna, senin affetmediğin değil, seni hiç affetmeyen çocukluğuna"