Boş kalan son sayfa dolmadan, kibritler yere saçılmadan, yanan son mum sönmeden, bu yabancı duman her yanımızı sarmadan ve onlar beni bulmadan bul beni...

"Uyuyamadım," dedi. Onu uyandıran kişi olmadığım için rahatlarken iki avucumu kupaya sardım. Nemli saç tellerime değen ayaz tenimdeki soğuğu derinleştirdiğinde derin bir nefes aldım. Azer'in fısıltısıyla o nefes boğazıma takıldı. "Sen sekiz yıl nasıl uyudun?" Benim yüzümden uyuyamadığını o an anladım. Onu uyandıran ben değildim ama uyutmayan bendim. *** *FANTASTİK HİKÂYE DEĞİLDİR. **Bu hikâyede geçen mekânlar, kurumlar, kuruluşlar ve kişiler tamamen kurgudur; herhangi bir gerçek kurum, kuruluş veya kişiyle bağlantısı yoktur. *** Bu kitapta bazı bölümlerde şiddet ve ölüm gibi tetikleyici unsurların tasvirleri yer almaktadır. Hassas okuyucuların bunu göz önünde bulundurması önerilir.

Ağır şizofreni hastası bir ajan, gözlerin açtığında kendini Orta Çağda bir balo salonunda bulur.

Yıllardır aradığı eşini bir uçurumun dibinde yaralı halde bulan Karan, onu yaşatmak için mührü tamamlar. Ruhları birbirine bağlandığında bunun geri dönüşü olmayacağının farkındadır ama kadın uyandığında ondan hiç beklemediği bir istekte bulunur. Mührü boz... . . . Küfür ve argo kelimeler barındırmaktadır. Yetişkin içerik vardır. Yaşı küçük olan okurların okumamasını rica ediyorum.

Her şey, hafızası olmayan bir adamın, hiç tanımadığı yabancı bir bedende uyanarak, son derece karmaşık ve bir o kadarda ürkütücü mektubunu almasıyla başladı. Kim olduğunu bilmeyen kahramanımız, kendini sürekli farklı bedenlerde uyanarak buluyor. Uyandığı tuhaf ve bir o kadar korkutucu dünyanın karmaşasını, geçmişten gelen mektuplarla çözüyor. Her bedeni için farklı bir mektup ve farklı bir görevle, uyandığı bedenleri bir araya getirerek ekibini kuruyor. Daha sonra kendini aramaya başlıyor. Zaman kavramının çok farklı işlediği tuhaf dünyasında, kendini bulması hiçte kolay olmuyor. Kendine ulaşmak için bedenlerine girdiği insanların ailelerinden, kendisine ulaşma yolunda tehdit oluşturan insanları öldürüyor. Giderek insanlığını kaybettiği bu tuhaf gizem de, gözünü bürüyen kin ve bencillik duygusu, masum olarak uyandığı bu tuhaf dünyadan kurtulma mücadelesi, ruhunun tamamen ölmesine neden oluyor. Uğruna insan olmayı terk ettiği gerçek bedenini bulduğunda ise olaylar daha da ilginçleşiyor. Kendisinin, bir teknoloji şirketi tarafından kullanılan kobay olduğunu zannediyor, belki de bir esir. Ama çok yanılıyor. "Ve şunu unutma ne kadar geriye gidersen git, Robert hep ölüyor". "Arkandakine dikkat et". "Robert'ı ******** kurtar". Kapak tasarımı @Wbrunette'ye aittir.

Hayatın ne kadar üstüne gidersen, o kadar altında kalırsın.

Korku oyununda hapsolmuştum. Ancak oyundan ufak bir farkı vardı. Baltalı katil yakalayınca öldürmüyordu. Sikiyordu.

"Kurtla kuzunun hikâyesi değil bu," Sesi alçaktı. Emir verir gibi değildi daha çok itiraf eder gibiydi. "Çünkü sen kaçmayı bilmiyorsun. Ben de saldırmayı..." Karanlıkta gözleri parladı. O bakışta tehdit yoktu, tehlike vardı. "Bu, karanlığın ortasında birbirini seçen iki insanın hikâyesi." Bir an sustu. Sanki söyleyeceği cümle, kuralları çiğniyordu. "Ama bil ki, Alanur..." İsmimi ilk kez bu kadar yavaş söyledi. Fakat kalbim sesine tezat kaynar bir su gibi bedenimin içinde fokurdamaya başladı. "Benim dünyamda ışık olmak bedel ister." Bir adım daha yaklaştı yeterince yakın değilmiş gibi. Nefesi tenime değdiğinde sesi neredeyse fısıltıya döndü: "Karanlığa düşersen korkma. Çünkü seni orada ben bekliyorum." Bu bir aşk hikâyesi değil. Bu bir kurt masalı da değil. Bu, karanlığın içinde ışık olmaya çalışanların hikâyesi. ___________________ →Kurgunun ilk yayınlanma tarihi 14/11/2023 →Kurgunun yeniden düzenlenerek yayınlanma tarihi 9/12/2024 (Kitaptaki olay, kişi, kurum şahsıma aittir. Hiçbir şekilde çalınamaz, kopyalanamaz ve uyarlanamaz. Bütün hakları saklıdır!)

İki ayrı dünya, bir tesadüf ve 'bizden olmaz' denilen bir aşk "Sahi, bizden olmaz mı?"

Bir defter... Beş arkadaş gittikleri dağ evinde buldukları gizemli deftere bir hikaye yazarlar. Bir süre sonra yazılanların gerçekleştiğinden şüphe etselerde buna ihtimal vermek istemezler. Kader çoktan yazılmıştır. Ve o hikayede bir katil vardır... Ne gittikleri dağ evi, ne orada buldukları, ne de yaşadıkları şeyler tesadüftür. O gecenin sabahında bir kişi kehanete kurban olacak ve İnsanoğlu'nun günahlarından beslenen diğer evrende bulacaktır kendini. Buradan kurtulması için o defterdeki tek şeyi değiştirmesi gerektir: Kirli ve yaşanmaması gereken bir gerçeği... ~~~ Sırtım aniden sert ağacın gövdesine çarptığında yaşadıklarımın hâlâ kâbus olmasını diliyordum. Bu kadarı çok fazlaydı. Çenemi kavrayan parmaklarına karşılık altta kalmamaya çalışarak elimi gırtlağına sarmıştım. "Nesin sen?" Yüzümün her karışını inceleyen kara gözlerinde ölümü görebiliyordum. Her an başımı gövdemden ayırmak için tetikte gibiydi. Sorduğu saçmalığa gülmeye yeltensem de bu pek mümkün olmadı. "Ne gibi görünüyorum?" Soğuk suretindeki ifade daha ürkütücü bir hâl aldı. Dudakları ölümün tehlikeli sularından baş gösterircesine yukarı kıvrıldı. "İnsan olmadığın kesin." Parmakları boğazımı kavrarken yutkunmaya çalıştım. Ben bu değildim. Bu kadar aciz hissedemezdim. "Arafa merhaba de, kaçak."