Draco Malfoy nigdy nie był idealny. Czegoś w nim ciągle brakowało. Jakiejś drobnej rzeczy, której nikt nie potrafił odnaleźć. Czy Draco wiedział o swoim braku? Nie umiem powiedzieć. Ale myślę, że uświadomił go sobie na końcu. Dopiero na samym końcu. Dopiero, gdy ją stracił i to nie pierwszy raz. Gdy przez jego własne czyny, ona po prostu odeszła. Odeszła i zostawiła po sobie jedynie poczucie straty. Myślę, że to właśnie ona szeptała mu do ucha rzeczy, których Draco sam o sobie nie wiedział. Rzeczy, o których nie miał pojęcia, póki mu ich nie podsunęła pod nos wstrętna samotność. A jej szept był głośny. Rozbrzmiewał w Draco głośnych echem, ponieważ już teraz, jego wnętrze było kompletnie puste. ⁂ Wierzysz w miłość?-zapytał Malfoy, patrząc w gwiaździste niebo. -Albo w to, że ludzie są sobie zapisani w gwiazdach? -Wierzę-odparłam, czując, jak moje serce, bije coraz szybciej. -Wierzę w miłość, bo właśnie ona umyka logice. Jest niezależna od rozumu, prawdy i rzeczywistości, sprawia, że nie trzeba myśleć. -A ty?-odbiłam jego pytanie. -Wierzysz w miłość? -Wiesz co.. chyba właśnie zaczynam..-odparł w końcu, zatrzymując na mnie swój wzrok. ⁂ Co ty ze mną robisz!?-warknął, odpychając mnie od siebie. -Co niby robię? -Sprawiasz, że czuję..-fuknął, chowając twarz w dłoniach. -Doprowadzasz mnie do szału i gdy tylko jesteś obok, zaczynam zachowywać się inaczej, jak nie ja. -Niszczysz mnie.. Przez twoją obecność zależy mi. Bardziej, niż powinno. Nie chcę tego. Nie chcę czuć, bo wtedy jest łatwiej. Przez ciebie mam wielki mętlik. I to wszystko twoja wina, bo to ty tak na mnie działasz. Przez ciebie jestem ludzki i uczuciowy. Od pierwszego dnia zaczynałaś burzyć to, co wokół siebie zbudowałem i z czego byłem zadowolony. Niszczysz naprawdę wszystko, a ja ci na to kurwa pozwalam. ⚠️zawiera wulgaryzmy, przemoc, używki, sceny seksualne

Jak sam tytuł wskazuje będą tu one shot'y z drarry (większości 18+ oczywiście), ale nie tylko, czasami jakiś Blairon i Pansmione się wkradnie, zapraszam! 😘 P. S. Pierwsze dwa rozdziały są do dupy, wiem. Pisałam je gdy dopiero się uczyłam, ale jestem tak nostalgiczna że teraz to mi szkoda ich usuwać, więc nie zniechęcajcie się po 2 pierwszych rozdziałach 🙃

Hermiona Granger wraca do Hogwartu, by ukończyć szkołę i spełnić swoje marzenie - zostać uzdrowicielem. Wojna odcisnęła na niej piętno, ale nie zamierza się poddać. Nie spodziewa się jednak, że na drodze do celu stanie on - Severus Snape. Ocalały, złamany, zimny. Mężczyzna, który nie ma nic do stracenia... i którego nic już nie obchodzi. Jest to krótkie opowiadanie erotyczne.

Bitwa o Hogwart była porażką. Klęska za klęską, śmierć za śmiercią - dobra strona przegrywała, a Harry Potter był zmuszony, by ukrywać się przed Voldemortem. Ale to najmniejszy problem. Hermiona Granger, najmądrzejsza czarownica od czasów Roweny Ravenclaw zaginęła podczas poszukiwania jedzenia w lesie. Wpadła w sidła Śmierciożerców i... w jego zimne łapy. Czy z pozoru chęć uratowania najbardziej irytującej gówniary w Hogwarcie sprawi, że pewien Nietoperz z Lochów zmieni swoje podejście? A może otworzy się na coś nowego? Czy będąc skazanymi na siebie i wyłącznie siebie... coś się między nimi rozwinie? __________________ Sevmione tworzone na zasadzie Role Play, w wykonaniu dwóch autorek @mod-maj (https://www.wattpad.com/user/MOD-MAJ) i @chlapi. WAŻNE: Niektóre postacie należą do J.K. Rowling. Nie czerpię żadnych korzyści z ich wykorzystania w swojej treści. Okładka: Chlapi + zdjęcie wygenerowanie przez AI Ostrzeżenie: W opowiadaniu okazjonalnie może pojawić się niecenzuralny język, sceny brutalne, bądź przeznaczone dla czytelników powyżej 18 roku życia, stąd oznaczenie "dla dorosłych". *Zakaz kopiowania i umieszczania treści gdziekolwiek indziej. Całokształt twórczości należy wyłącznie do mnie i @mod-maj - tak samo, jak i pomysł. *

Hermiona Granger zostaje mianowana na stanowisko ministra magii. Postanawia podjąć kolejną próbę, by odszukać swoich rodziców, jej poprzednie wyprawy nie przyniosły bowiem skutku. Do pomocy w ich odnalezieniu zostaje wyznaczony kapitan straży ministerialnej, Draco Malfoy. Dotychczas mijający się na ministerialnym korytarzu czarodzieje zmuszeni są współpracować, co z racji wzajemnej niechęci i skrzętnie skrywanych tajemnic, nie będzie należało do najłatwiejszych zadań. W opowieści pojawiają się wulgaryzmy i sceny +18, nieodpowiednie dla młodych odbiorców. Uwaga! Charakter postaci niekanoniczny. 02.10.2021 r. # 6 dramione 3.10.2021 r. #3 dramione 26.04.2022 r. #1 dramione 1.05.2022 r. #3 dramione 5.05.2022 r. #2 dramione 23.11.2021 r. 30k Betowała: xpolnax Nie wyrażam zgody na jakiekolwiek powielanie i kopiowanie mojej pracy na tej i innych platformach. Opowieść zainspirowana jest książkami z uniwersum HP Seria Harry Potter by J.K. Rowling Okładkę wykonano w programie Canva.

!Opowiadanie dla dorosłych czytelników! Choć chciałaby, aby wszystko zniknęło, każdej nocy w śnie nawiedza ją czarnowłosy czarodziej. Mistrz Eliksirów, senny kochanek, na co dzień profesor. Połączy ich akceptacja i pożądanie, które po czasie przekwitnie w zauroczenie. Ich wzajemna fascynacja podsyca w nich żar, a Hermiona wykorzysta każdą okazję, aby choć na moment móc czuć przy sobie obecność Severusa Snape'a.

Rodzice Olivii są bardzo dobrymi znajomymi rodziny Malfoy'ów. Chcąc przedłużyć pokolenie czystej krwi zdecydowali, że ich dzieci powinny się pobrać. Co z tego wyniknie? Czy zarówno Draco, jak i Olivia w końcu nauczą się kochać? Okładka : @NewLittleProblem ❤ Publikuję na nowo, ale nic nie zmieniam. Ksiazka momentami wieje cringem, powodzenia.

Rose i Draco byli przyjaciółmi od dzieciństwa. Razem dorastali, dostali list z Hogwartu, uczęszczają do tego samego domu. Jednak po jednej kłótni wszystko się zmieniło. Wkraczają na ścieżkę wojny. Czy długo tak wytrzymają? A może złączy ich jedno zadanie? Jaki sekret ukrywa Rose? Pójdzie za głosem serca czy może posłucha umysłu? Wszystkiego dowiedz się w tej książce. Zapraszam 😄

☆Nie wiedziałem, że masz siostrę, Potter. Oryginal by @Seselina Translation by @zadupiacz

- Nie jestem twoja i nigdy nie będę! Możesz sobie pomarzyć. - parsknęłam. - Ah tak? Sama tego chcesz. Na kolana - zarządał. - No chyba jesteś niepoważny - kpiłam. - Na kolana mówię! - rozkazał. - Nie!