Yaşıyorduk, işkence çekiyorduk, idam ediliyorduk, köle gibi çalıştırılıyorduk, susuyorduk, çığlık atıyorduk ama hepsinin sonunda sesli ya da sessiz bir savaş veriyorduk çünkü seviyorduk. Şaşırtıcıydı, sevgi bazen bir savaş meydanının ortasında size uğruyordu. O an iki yolum vardı. Ya sevecektim, ya ölecektim. Sevmeyi seçtim. Onu sevmek de ölümü daima nefes gibi ensende hissetmekti. "En büyük savaşların ortasında kurak topraklardan bile bazen çiçek açar, bombalar etki etmez, kökleri sımsıkı tutunur. Bir bakarsın renkler canlanır, güzel kokar her yer. Sen bu çiçeksin diyemem, biz bu çiçeği temsil ediyoruz diyebilirim. Özgürlüğümüze." Bu kitapta geçen kişiler ve kurumlar tamamen hayal ürünü olup her ayrıntısıyla kurgudan ibarettir.

Başlama tarihi: 3 Ekim 2021 Mavi güllerin yaprakları dökülüyor şimdi, Bıçak koynunda, uyku bağrında Kaçmaya çalıştığın gerçeklerin bilmecesi Bir adım kadar uzağında, nefes gibi vuruyor boynuna. Pençelerini kaldırmış bir karga, Konmuş dalına, bakışlarında bir karmaşa Kuzgun gözleri ufukta Baktığı yerde kopuyor bir fırtına. Aidiyet sarmış tüm ruhunu, Aklına geliyor mu söylediğin o yalanlar? Saplıyor mu hançeri ruhuna? Yoksa o da çoktan terk edip gitmiş mi seni sisli bir yağmurda? Bir gece yarısı, elinde bir aynayla Çöküp buz gibi kaldırıma Bakıp geçmişine, Küllerini savuracaksın geleceğine.