Hayatın akışı bir kumar gibiydi. Tek bir hamleyle her şeyi dağıtabilecek güce sahipti. Ben de birer kart gibiydim. Sırada atılıp geçilen yada kazanılan. Herkes, hepsi gibiydim. Ama kumarın hamlesi asla belli değildir, yine değildi. Bir kart heri şeyi değiştirdi. Beni ve kendini. Şimdi o kartsız bir hiçmişim gibi geliyor. "Sen bir kumarsın Kumsal ve ben bu oyun için her şeyi yaparım. Sonunda oyunu kaybetmek olsa da ben o kart için dünyayı yakarım. Sonu ölüm olsada..." Kumsal yıllar önce peşinde pervane olduğu,okulun popüler çocuğu Efe ile aynı sınıfa denk gelmiş ve ona aşık olmuş.Ancak Efe'nin Kumsal ile ilgili farklı düşünceleri vardı. Kumsal kendini ifade edince Efe planları,kuralları değiştirmiş ve oyunu başlatmıştır. Sonrasında oyunun bittiğini ,kazandığını sanıp ve oyunu silmiştir hayatından. Bilmediği şey ise o oyunun dosyasının hiç kapanmadığı ve 𝒚𝜾𝒍𝒍𝒂𝒓 𝒔𝒐𝒏𝒓𝒂 𝒓𝒐𝒍𝒍𝒆𝒓in 𝒅𝒆𝒈̆𝒊𝒔̧𝒆𝒄eğidir....

Hayatın karanlığı bazen sadece kendini saklamaya yetecek kadardır. Biz ne kadar karanlıktan kaçarsak, aydınlığın gerçekleri bizi bir o kadar karanlığa sürükler. Hayatlarının başından beri zorla karanlığa sokulmuş ve aydınlığa çıkmayı bekleyen 5 yabancı. Doğumları bile planlı olan 5 kurban. İlk başlangıçlarından bu yana ilk kez korku ile de olsa aydınlığa çıkan 5 can. Yıllar sonra herşeyin başladığı oraya geri döndüler. O an bazılarının aydınlık umudu, bazılarının ise karanlık kabusudur. Alisa Mavi Sezer , yıllar boyu süren işkenceleri ardında bırakılmış, 20 yıl sonra kendi hayatını tekrar kurmuş. O ormanı geride bırakmıştı. Bilinmezliğin içinde bir o yana bir bu yana savruluyordu. Ta ki o komutu görene kadar. Çocukluğunda zorlu şeyler yaşatıldıktan sonra bir anda gitmelerine izin vermelerinin sebebi buydu. Hazırlanmalarını sağlamak. Yıllar boyu hiç gelmemesini istediği komut gelmişti. Sıra onlardaydı. Sahne onlarındı. Seyirciler hazırdı. Perde açılıyordu ancak tek eksik oyuncu rolünü istemiyordu. Kaçmak sahneden atlayıp kaçmak o yaşadığı perde önü hayatına son vermek demekti. Kendini birer sonsuzluğa bırakmak demekti. Ancak çocukluğunun katili olan yere, duygularını en derine gömdüğü yere, sıkı çalışmalar yüzünden ölümden döndüğü yere, hayatının karardığı yere; O.R.M.A.N'a geri dönmeyecekti, dönemezdi. Eğer dönerse içindeki vahşi çocuk intikamını almak istediğinde onu tutamazdı. Ama perde açılırken kaçamazsan katliam kimsenin sorumluluğunda değildir. Ay ışığının gösterdiği kanlardan kimse sorumlu değildir....